Post Tagged ‘Leijgraaf’

Zaterdagavond,

De foto is van een paar weken terug. Nu kwamen we er weer langs.

Al enige weken geleden vroeg Ingrid me om haar laatste duurloop voor Rotterdam hier in onze omgeving te lopen. Het spreekt voor zich dat ik daar in toestemde. Op de eerste plaats wil ik graag onze omgeving showen en ten tweede bijkletsen tijdens een duurloop, over doelen, wedstrijden en allerlei onderwerpen of dat ze nu hardloop gerelateerd zijn of helemaal niet, is wel heel erg leuk.
Om iets over half tien is ze bij ons thuis. Een kopje thee voordat we vertrekken. Ik leg haar uit in welke omgeving we gaan rondstruinen.
Vertrekken via de molen van Jetten en de sportvelden over geluidswal van de A50 en de N265 richting Naat Piek. Deels verhard maar ook een paar heuveltjes. Bij Naat Piek het bos in met wasbordpaadjes en boomwortels. Opletten geblazen dus. Langzaamaan lopen we richting afrastering van het wengebied van de wisenten. Helaas niet gespot vanochtend. De kop wordt gezet in de richting van Slabroek met zijn heide en smalle heuvelruggetjes. In welk jaargetijde je hier ook loopt altijd is het prachtig lopen.

Altijd mooi!

Een korte stop voor een foto is wel op z’n plaats. De Maashorst en Slabroek laten we achter ons en via de trimbaan en het wildviaduct richting het stuifduinengebied Bedaf. Voor de zoveelste keer krijg ik vanmorgen te horen dat je toch wel erg bevoorrecht bent om hier in de omgeving te mogen en kunnen te lopen. Op Bedaf nemen we de route onderlangs maar of dat onderlangs nou lichter loopt?  Ik heb mijn twijfels daarbij. De laatste bult over en dan nog de laatste 5 km dwars door weer een heel ander stuk natuur. De Peelrandbreuk. Altijd een verrassing of dat je droge voeten houdt. De waterstand is door de breuk hier zo grillig. Bij een bankje met zicht op kerken van Uden stoppen we even. Bij dit bankje is een koker met een notitieblokje om te schrijven hoe je hier kwam of was. Loop ik met gasten maak ik er altijd gebruik van.
Het laatste stuk langs de Leijgraaf merk je dat er toch een stevige wind staat. Nog niet eerder gemerkt. Onder de A50 door dan nog een bultje zijn we in de laatste km dus tijd voor nog een drietal korte versnellingsloopjes.
Na 2:40′ en een afstand van 26 km zijn we weer thuis.
Wat drinken, douchen en nog wat eten dan zit er een mooie ochtend weer op.

Ik vind het nog steeds heel bijzonder om “wegwijzer” te zijn door de verschillende natuurgebieden.

Roestwater

Advertenties

Mistig en koud!

Geplaatst: 30/12/2016 in sport
Tags:, , ,

Vrijdagmiddag,

Nog niks geen zon!

Nog niks geen zon!

Mijn laatste duurloop op donderdagmorgen van dit jaar begint mistig en donker. Het is al iets over acht uur en nog steeds aardig donker. Nog even getwijfeld of dat ik later kon gaan maar dan komt de rest van de dag een beetje in het gedrang.
Even later als ik langs de Leijgraaf loop is het alsof de mist langzaam uit het water naar boven kruipt. Eenden die daar zwemmen die moeten toch aardig kouwe poten hebben dacht ik bij mezelf om zo te zwemmen in dat koude water. Het ziet er allemaal wel heel mysterieus uit.
Na een 5-tal km kom ik ook weer bij mijn hekje. Ik denk: “zal ik of doe ik het niet”? De twijfel is maar kort gewoon niet doen want de afzet is licht bevroren en misschien wel enigszins glad. Wel zo veilig om het maar niet te doen.
De eerste bult op Bedaf. Pas als je bovenstaat heb je in de gaten welk een hoogteverschil je meteen al overbrugt. Weer eenmaal op het vlakke deel zie ik eigenlijk pas hoe mooi dat er alles uitziet. Grashalmen worden dubbel zo dik door het aan vriezen.

Dwars er door heen maar.

Dwars er door heen maar.

Na de strook met mul zand kom ik op een stukje dat wordt begraasd door een aantal Schotse Hooglanders. Eentje midden op het pad. Ik loop er met een klein boogje omheen. Zij keurt me blik waardig en graast rustig verder.
Mijn handen beginnen ondanks dat ik handschoentjes aan heb aardig koud te worden. Maar goed dat ik even geleden een paar foto’s gemaakt heb ik geloof niet dat ik mijn telefoon nu gemakkelijk uit mijn achterzakje zou kunnen krijgen.
Langzaamaan wordt het iets lichter. De mist trekt een beetje op. Na een tweetal heuvelruggetjes ben ik weer bij mijn hekje. Nee….niet springen. Nog 5 km te gaan. Als ik thuis bij de deur aankom dan begint het gedonder. Kan met mijn: “kouwe jatten” het klepje van de rits niet vinden. Heb ik die eenmaal open en mijn sleutel te pakken dan krijg ik die amper in het sleutelgat. Nu opendraaien nog. Het lukt me net met twee handen.
Bij een kop koffie als ik eenmaal binnen ben begint er weer wat leven in te komen. Tjee…wat doen ze pijn.
Nu ruim 24 uur later merk ik nog aan mijn vingers dat die totaal verkleumd waren.

Vandaag maar meteen een paar warme wanten gekocht misschien is dat de oplossing.

Toch is het hier ieder jaargetijde mooi!

Toch is het hier ieder jaargetijde mooi!

Donderdagavond,

Een plaatje van een tijdje geleden.

Een plaatje van een tijdje geleden.

Een heel stuk minder donker was het vanmorgen toen ik voor mijn duurloopje vertrok. Ik had me gisterenavond al voorgenomen om dezelfde route te lopen als vorige week donderdag. Ten eerste omdat het gewoon een mooie route is en ten tweede zou ik het nog weten hoe ik precies liep. Koud was het wel. Een laaghangende mist en een kort aan de grond vroor het. Maar alles wees erop dat het een prachtige morgen zou gaan worden.
Op het bruggetje over de Leijgraaf stond een vrachtwagen voor rioolreiniging water uit het riviertje te pompen om verder zijn werk te kunnen doen. Ik moest onwillekeurig denken aan de pompbedieners die ik tijdens mijn brandweerwerk opleidde. Tjee… wat was het ooit koud tijdens deze winteravondopleiding.
Als ik eenmaal langs het riviertje loop zie ik eerst een zilverreiger en even verder een purperreiger. Die zie je hier niet vaak bijna altijd blauwe reigers.

Werkterrein!

Werkterrein!

Het springhekje loop ik vandaag maar omheen. Het bevroren gras lijkt me te glad om goed te kunnen afzetten.
Dan zo maar opeens is de mist verdwenen en schijnt het zonnetje prachtig. De hoeveelste week dat het op donderdagmorgen mooi weer is dat weet ik niet maar wat heb je toch een mazzel dat je kunt en mag lopen.
Na het mulle zand van Bedaf in een stukje begrazingsgebied midden op het pad een Schotse Hooglander. Toch maar even een uitwijkmanoeuvre.
Net boven het water van de Meuwel hangt nog een mistdekentje daarboven langs de oevers de toppen van de gekleurde bomen vol in zon en daar vergeet ik dan een plaatje van te maken.
Na de twee heuvelruggetjes op Slabroek weer op weg naar huis. De rondweg over bij het ziekenhuis en dan het laatste stukje langs de sportvelden en de molen van Jetten. En na 2:05′ druk ik mijn klok af bijna een halve marathon gelopen

Wat een ongelooflijke bofkont ben je dan toch dat je dit kunt en mag.

Mijn rondje van vandaag.
https://www.strava.com/activities/764437746/embed/d60e322a13ccc6079a97526ebd24a686a9760bb3