Post Tagged ‘Leijgraaf’

Dinsdagmiddag,

Een fragment dat nog over is van het Duits lintje.

Met een duurloop van nagenoeg 2 uur gisterenavond ligt er weer een periode van halfjaar achter ons. In april nadat de meeste voorjaarsmarathons en halve marathons achter de rug waren zijn we met de groep weer begonnen met een duurloopje van een uur. De start bij Naat Piek in het bos. Beginnend op een uur geeft instromers de kans om wat laagdrempelig in te stappen om te werken naar een najaarswedstrijd. Of gewoon om gezamenlijk een duurloop te doen waarbij het tempo niet te hoog ligt en je door en langs de mooiste plekjes van de Maashorst geloodst wordt.
Langzaamaan opgebouwd naar 90′ tot aan de vakantietijd. Dan blijft dat zo even staan want zou je nu iedere week een stukje verder gaan en iemand is zo even 3 weken ertussenuit vanwege de vakantie dan is de stap die je daarna moet maken net wat te groot.

Daarna gaat het crescendo naar 2 uur. Zijn er van de groep die in het weekend een wedstrijd hebben gelopen en niet de volle mep mee kunnen of in sommige gevallen mee mogen omdat er ook hersteld moet worden daar is altijd een routeverkorting voor ingebouwd. Alleen terug is geen optie. Eerder afhaken is altijd met twee of meer man. Is wel zo veilig.

Een paar maanden terug

De duurloop in het bos gaat zo lang door totdat het te donker gaat worden  Komt nog bij dat in de meeste gevallen het zo geregeld is dat je tussen zonsondergang en -opkomst niet in het bos mag zijn om de rust van de dieren niet te verstoren.
Een viertal weken geleden was het op de terugweg al dermate donker dat we over een verhard pad terug liepen. Stonden er zomaar als vanuit het niets een 5-tal taurossen op het pad. We konden er met enige voorzichtigheid nog net langs. Het was wel even schrikken.
Dan maar meteen de overstap maken om te starten bij onze atletiekbaan. In het eerste uur meestal nog voldoende licht om door mooie natuurgebiedjes te lopen.
Vaak lopen we dan in het stroomgebied van de Leijgraaf die aardig onder invloed staat van de Peelrandbreuk met zijn horsten en slenken.
In de volksmond vaak het “Ujes Broek”genoemd.

Dus gisterenavond de laatste duurloop van twee uur. De komende weken terug naar een uurtje. Ik ben weer benieuwd of dat er instromers bij gaan komen.

Dit kom je nu weer tegen Herfst

Er zijn wel eens jaren bij geweest dat we met een groep van 30 begonnen. Vaak zie je ook dat als je de 90′ te boven gaat dat er afhakers gaan komen. Die vinden dat lang genoeg. maar ze zijn wel op het juiste duurloopspoor gezet. Niet alleen qua route maar zeker ook wat het tempo betreft. Je ziet ondertussen ook wat variaties ontstaan. Iemand is geblesseerd en denkt ik kan wel meefietsen. Er staat voor voor een loper 3 uur op zijn programma dan doet die een uurtje vooraf in zijn eentje en sluit dan aan. Ik weet zeker dat de tijd vlugger voorbij lijkt te gaan in een groep dan dat je 3 uur op eigen houtje moet doen. Komt nog bij dat je voor het grootste deel niet eens na hoeft te denken over de route.

Deze duurlopen op de maandagavond voorzien echt in een behoefte. Ik vind het zo leuk dat ik hoop dat ik er nog lang mee vooruit kan.

Donderdagavond,

Nu gaat het snel met de temperatuur.

Het staat in elk geval als een paal boven water dat het ook dit jaar weer gewoon lente wordt. Wanneer en hoe dat zal de tijd uitwijzen. Met de vooruitzichten voor vandaag in mijn gedachten wilde ik vanmorgen voor een duurloop gaan die in elk geval mij over de 20 km zou brengen.
Om 8.30 u. begon mijn duurloop nog behoorlijk fris. Niet in de bebouwing maar ben ik net het dorp uit dan zien de bermen en de weide er behoorlijk wit uit. De temperatuur was nog net onder het vriespunt.
Als ik langs de Leijgraaf loop vliegen er een aantal vissers voor me uit. Opvallend veel reigers vliegen steeds weer op en gaan weer zitten of is het staan. Niet alleen blauwe maar ook een paar zilverreigers. De Peelrandbreuk is het nu redelijk droog alhoewel ik op een plaats toch een paar natte voeten oploop. Dat is koud.  Op Bedaf als ik ruim een half uur onderweg ben komt de zon steeds wat hoger. Nu loopt de temperatuur lekker op.
Via Bedaf een aantal landweggetjes over richting De Meuwel. Een vijver die buiten het Udense ligt. Ik denk vandaag ook het meest verre punt vanaf mijn huis.
Via het wildviaduct over de A50 kun je de verbinding maken met de Maashorst. Hier kun je de vroegere trimbaan op, een nieuwe ligt een eindje verderop. Een stel met hun kleinkinderen wandelen nabij het kabouter pad, Een jongetje loopt even met me mee. Na een high five en een boks rent hij weer terug naar opa.
Een heuvelrug over en bij de Blokhut stop ik even voor wat drinken. Vanaf hier ben ik met een klein uurtje wel weer thuis. Al slingerend door het bos naar Naat Piek. Langs de N265 loopt een nieuw breed fietspad. Ja rechttoe rechtaan. Nabij Bernhoven met een voetgangersbrug weer naar de overkant. Nu nog een stukje natuurcompensatie gebied door langs de voetbalvelden van FC de Rakt en de molen van Jetten ben ik na 2:35′ weer thuis. En….20 km gehad? Ja…nagenoeg 24 km.
Een mooie route maar ook heel lekker weer. De lente in aantocht!

Maandagavond,

Een foto gemaakt tijdens de Slachtemarathon van 2016

Als gedeelde vreugde dubbele vreugde is dan heb ik vandaag zeker dubbel genoten van mijn duurloopje. Een aantal weken geleden vroeg Tamara me eens of we samen niet eens een duurloopje zouden kunnen maken. Voor haar het doel om eens het vlakke Friese Drachten te ontlopen en om eens naar haar loophouding te kijken. Natuurlijk sta ik daar altijd voor open. Daarbij qua tijd ook nog eens heel flexibel.
Binnen de kortste keren hebben we afspraak gemaakt. Vandaag de uitvoering. Iets over 10.00 u. was Tamara in Uden.
Vrij snel vertrokken voor een duurloopje van: “we zien wel hoe lang”. Op haar schema stond ruim 2:30′ maar dat is qua zwaarte gerelateerd aan vlakke en geasfalteerde ondergrond dat zou vandaag zeker niet het geval zijn. Niet vlak en niet veel verhard. Dus maar zien waar we uitkomen.
Het zonnetje liet ons overigens een beetje in de steek terwijl de temperatuur prima was.
De eerste 5 km over de Peelrandbreuk waarover best veel te vertellen valt. Niet alleen lopen maar ook oog hebben voor dit kenmerkende landschap.

Zand in je schoenen

De volgende 5-6 km zal er heel anders uitzien. Mul zand, omhoog, omlaag, wortels, struikelblokken. Nu geen onbeperkt kletsblokje. Opletten geblazen.
Na de eerste passage een stop met een tweeledig doel. Schoenen ontzanden en drinken. Je merkt dat Tamara dit soort ondergrond niet gewend is. Mijn schoenen daar zit amper iets in. Landing en afzet moet hier aangepast worden. Na de terugweg over Bedaf komen we weer op wat gemakkelijker terrein.
Als we bij het “bengske” zijn dan zitten en even wat in het boekje schrijven dat we hier waren.
Na het pad langs de Leijgraaf rechtsaf richting Maria-Heide om via het “Het Duits Lijntje” een vroeger spoorweg die uiteindelijk in St Petersburg uitkwam. Nu in zijn geheel ontmanteld maar inmiddels wel een prachtig begroeide dijk is. Een paradijsje voor allerlei vogels.
Het allerlaatste stukje via het Birgitinessen Klooster in Uden beter bekend als: “d’auw nonnen”. Vervolgens via de Vorstenburg en de Kerkstraat maakte het rondje van: “Uden laten zien” nagenoeg compleet. Ik zeg nagenoeg want de hele Maashorst hebben we overgeslagen.
Koffie, douchen, boterhammetje, afscheid.
Ik kan me amper een beter loopdagje voorstellen. Dus toch “gedeelde vreugde is dubbele vreugde”