Post Tagged ‘longembolie’

Dinsdagmiddag,

Van mij mag het weer snel zo zijn!

Van mij mag het weer snel zo zijn!

Vorige week zo rond deze tijd was het allemaal veel anders. Allerlei onderzoeken naar de toestand van Sjan. Het was allemaal nog niet helemaal duidelijk waar nou die longembolie zo ineens vandaan kwam. Ook daar is nu nog niet alles helder in. Er is in elk geval nog een onderzoekstraject te gaan. Maar goed dat kan van thuis uit. Het wil wel zeggen dat er allerlei afspraken zijn. Hoe vol je agenda loopt dat heb je doorgaans ongeveer wel zelf in de hand maar nu is dat een stuk anders. Nu zijn het anderen die je agenda gaan beheren en beheersen.
Op zich niet zo erg als het maar uitgezocht wordt om in ieder geval een volgende keer uit te sluiten of op z’n minst nagenoeg uit te sluiten. Want dit was niet echt wat je noemt een leuke ervaring.

Niet alleen de onderzoeken maar ook de conditionele opbouw moet snel van start. Vanochtend samen weer bijna 3 km gewandeld. Niet heel erg snel maar toch. Dat ging eigenlijk best goed.

Wat ik ook probeer is om mijn dingen die ik normaal doe ook te blijven doen. Soms moet ik wel eens wat verzetten naar andere momenten maar ik denk dat het wel gaat lukken. Tot nu aan toe heb ik nog geen training over hoeven te slaan. Ook mijn training van gisterenavond niet. Een herstelloopje stond er op de lijst. Een herstelloopje na de cross van zondag. Het werd een rondje van iets meer dan 9 km in 57′. Heerlijk loopweer was het. Wat dat betreft hebben we deze winter nog niks te klagen.

Maar het kan me toch niet snel genoeg afgaan dat we op maandagavond weer vanaf Naat Piek van start kunnen gaan voor wat meer avontuurlijkere routes.

 

Woensdagmorgen,

Alles bij de hand voor het geval dat het fout gaat.

Alles bij de hand voor het geval dat het fout gaat.

Nu bijna twee dagen verder dat Sjan thuiskwam na een bezoekje aan de tandarts. Ze belde aan, iets dat ze normaal eigenlijk nooit doet. Dus ik dacht die heeft haar sleutel vergeten. Ik ontgrendelde de deur van binnen en zag in de monitor eigenlijk al hier klopt iets niet. Er stond een en Sjan aan de deur met een dik ademhalingsprobleem. Toch mee naar boven gegaan even gezeten en ze voelde zich toch redelijk snel weer wat beter.

Maar om een lang verhaal kort te maken. Het duurde niet lang of we zaten op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis. En wat je dan daar in gang trekt dat is ongelooflijk. Er komt een trein van hulpverleners op gang. Ze kreeg onmiddellijk zuurstof toegediend. Zelfs in rust op de brancard moest er bijna 15 ltr zuurstof bij om nog niet eens tot een waarde van 1000% te komen. Echt een serieus probleem dus. Na het eerste bloedonderzoek werd al snel duidelijk dat het vermoedelijk een longembolie zou zijn. Ook het behandeltraject alsof het een embolie opgestart. Mocht dat niet het geval zijn dan is er geen man overboord nu alleen tijdwinst.
Uiteindelijk moet een CT-scan met contrastvloeistof duidelijkheid geven of het echt om een longembolie gaat. Uit het bloedonderzoek kwam naar voren dat haar nieren niet helemaal functioneerden zoals het zou moeten moest eerst met een infuus haar nieren goed gespoeld worden omdat ze anders niet in staat waren om goed om te gaan met de contrastvloeistof voor de scan.
De scan wijst uit: “met 100% zekerheid een embolie, meerdere stolsels gevonden”! Dan dient zich onmiddellijk de volgende vraag aan. Waar komen die stolsels vandaan? De benen is het meest voor de hand liggende antwoord. Doordat Sjan al een paar maanden niet hardloopt en weinig wandelt omdat ze last heeft van een hielspoor zou dat een oorzaak kunnen zijn. Er wordt dus een echo gemaakt van de benen. Absoluut schoon.
Het volgende aandachtspunt in het onderzoekstraject zullen haar nieren zijn. Gaat een samenspel worden tussen de longarts en interne geneeskunde.

Gelukkig is het inmiddels zover dat Sjan zich nu redelijk goed voelt. Zuurstoftoediening is teruggebracht naar ongeveer 2 ltr per min. Nou is dat nog steeds wel zonder enige vorm van inspanning. ik verwacht een revalidatie traject dat wel enige tijd in beslag zal nemen.
Ze was gisteren in ieder geval zo alert dat ze me verteld: “je gaat nu naar huis doe je loopspullen aan en ga een toer maken”  Ze schatte dat goed in dat ik dat even nodig had. Het rare was wel dat je jezelf amper onder controle hebt over het looptempo. Ik liep ruim 15 km over echt een zwaar parcours en was royaal binnen 1:30 u. terug. Volgende keer maar weer gewoon doen.

Een start van 2014 die je niet echt een droomstart kunt noemen.