Post Tagged ‘Maashorst’

Zondagavond,

Het vlonder pad

Mijn duurloop op donderdagmorgen begon iets later dan dat ik doorgaans gewend ben. Dorothé had een aantal weken geleden te kennen gegeven om eens met mij samen te lopen in onze omgeving.
Sowieso vind ik het altijd leuk om onze omgeving te showen aan mensen die hier of nog niet of maar sporadisch hier liepen. Natuurlijk wil ik wel weten hoelang dat iemand mee onderweg wil zijn. In dit geval wist ik wel een rondje te vinden dat een loopster die doorgaans alleen in de polder lopen gewend is wel zou aanspreken.
Na een kop koffie zijn we samen even na 10 uur vertrokken.
Aangezien ik niet midden in de natuur woon is de start over verhard terrein. Maar eenmaal het dorp uit wordt de ondergrond zachter.
Na een afstand van iets meer dan 3 km lopen we over een nagenoeg nieuw vlonder pad. Al er dat niet lag was lopen op dit stuk niet mogelijk. Je zou er tot boven je knieën het moeras in schieten. Nu heb je de mogelijkheid om precies op de Peelrandbreuk te lopen.

Selfiemomentje

Als we daarna Bedaf opdraaien dan wordt het werken. Mul zand, heuveltjes niet hoog niet zo lang maar enkeldiep door het losse zand. Dit stuk duurt een kwartier. Dan is het weer tijd voor een rustiger gedeelte. Een stuk dat 10 jaar geleden nog landbouwgebied was. Destijds toen het gebied in eigendom kwam van natuurbeheer is de rijk bemestte grond afgeschraapt en dan maar zien wat er komt te groeien. Er grazen in de dit stukje nog een 5-tal Schotse Hooglanders. De enige die nog zijn overgebleven in de Maashorst. Dit gemakkelijke stukje duurt niet zo heel lang maar wel voldoende van lengte om weer wat op rust te komen.
Via een smal kronkelig paadje staan we weer midden in het losse zand. Op de terugweg lopen we niet onderlangs maar boven over de heuvelrug. Gemakkelijker? Lastiger? Maar of dat je de kat of de hond gebeten wordt maakt niet zo veel uit.

Ik hoor aan de ademhaling van Dorothé dat ik me wat gedeisd moet houden. Dit terrein niet gewend. Schuin door een weitje gaan samen even op ’t bengske’ zitten met het uitzicht op de skyline van Uden.

Bedaf door de ogen van Dorothé

Helaas geen pen in de notitieblok kokertje om er iets in te schrijven.
Nog een paar niet al te moeilijke km’s zijn we weer thuis. Ruim 2 uur onderweg geweest.

Even wat drinken, douchen en een lekker boterhammetje eten dat er na zo’n loopje wel ingaat.  Net voor de avondspits vertrekt mijn gaste weer richting huis. Na 90′ een whatsappje: “veilig weer thuis wel kramp gehad onderweg” Ik zei het al deze ondergrond niet zo gewend.
Genoten van het lopen en het gezelschap.
Denk je nu dat zou ik ook wel willen? Wat let je om contact met me op te nemen?

Advertenties

Gewichtig werkje!

Geplaatst: 21/02/2019 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Weer bijna klaar! Een gewichtig werkje.

Afgelopen jaar werd onze baan gekeurd en altijd zijn er wel op- of aanmerkingen of zaken die aangepast moeten worden. Vaak door veranderingen van regels of door de Atletiekunie of de Internationale Atletiek Federatie. Om maar even een paar voorbeelden te noemen.
De wisselzone’s van de diverse estafettes zijn gewijzigd. Bij de eerstvolgende belijning aan te passen. Een afstootbalk van een kogelstootring ligt een paar millimeter fout.  Aanpassen. Een lijntje van onze polshoog mat ontbreekt. Hiervoor was het noodzakelijk om de hele stellage te ontmantelen en ook meteen goed schoonmaken en dan de belijning aanpassen. Afgelopen woensdag alles weer opbouwen. Sowieso is het al een puzzel om het frame dat onder de kussens ligt weer samen te stellen. Daarna de kussens erop. Vooral de kussens op het hoogste gedeelte zijn niet alleen loeizwaar maar ook bijna niet te hanteren.
Dat was het karwei waar we afgelopen woensdag voor stonden.

Draaideurtje.

Nu is dat deel bijna klaar alleen de palen er nog in en er kan weer getraind worden. Zeker nu het weer al vroeg in het jaar voorjaarstrekjes heeft hebben de springers er weer zin in.
Na het begeleiden van de baantraining gisterenavond met prima omstandigheden stond vanmorgen mijn duurloop weer op het programma. De route? Niet over nagedacht. De lengte? Niet over nagedacht.
We zien wel waar het schip strandt als het al strandt.
Uiteindelijk een zwerfrondje met een paar stukjes asfalt maar het grootste gedeelte over de bospaden in de Maashorst. Ik was 2:15′ onderweg. Een afstand gelopen van ruim een halve marathon.

Lekker loopje!

Uitwijken!

Geplaatst: 24/01/2019 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagmiddag,

Er moet ook even gedold worden.

Zo soms gebeurt dat of de baan is glad of er ligt een pak sneeuw en dan moet er gezocht worden naar een alternatief. Nou is er op ruim een km van de baan een breed geasfalteerd fietspad dat goed verlicht is en vaak ook schoon. Er staan lantaarnpalen om de 25 m ongeveer. Een prachtig pad om een training te doen.
Na het inlopen en wat oefeningen dus dit pad op voor een soort van piramide training. Een prima alternatief voor de baantraining. Het spreekt bijna voor zich als de training er op zit en we weer terug zijn bij de baan dat de teugels even los gaan. Overigens liep ik de hele training, dus ook de tempo’s, mee.

Dan vanmorgen tijd voor een duurloop. Tijd voor een zwerftochtje over de Maashorst. Het is behoorlijk koud voor mijn lijf niet zo’n probleem dat is meteen warm maar mijn handen zijn vaak het probleem. Nu met een paar stevige ski-wanten aan ging het wel.

Voetgangersbrug. Je kunt er ook met de fiets over.

Kom je wat tegen wat je op de foto wilt zetten tja…dan moeten ze wel even uit. Ook onmiddellijk gaan mijn vingers dan protesteren. Het eerste dat rijp is voor een plaatje is een nieuwe voetgangersbrug over de rondweg om bewoners van het noordelijke deel van Uden een gemakkelijkere weg te bieden naar het ziekenhuis. Dat ligt hier dus vlak achter.
Het is niet druk op het nieuwe fietspad dat parallel loopt aan de rondweg. Alleen een mevrouw die haar hond uitlaat. Ik snotter wat en ben blij dat ze me hoort omdat je jezelf wezenloos kunt schrikken als er een hardloper voorbij komt.
Langs de omheining van het afgezette begrazingsgebied en waar afgelopen zondag de wisenten pal aan de draad stonden zijn ze nu in geen velden of wegen te bekennen.

Vandaag niet op mijn pad maar in het dal

Even later kom ik op het “vierlandenpunt” . Oké….vroeger het punt waar 4 verschillende gemeentes elkaar raakten. Het zijn er inmiddels nog 3 en over een paar jaar zullen het er wel 2 gaan worden. Je hebt er nu een vrij uitzicht naar alle kanten. Een weids uitzicht.
Hé…waar is het pad voor een doorsteekje ook al weer? Door de sneeuw bijna voorbij gelopen. Vanaf deze doorsteek kom ik bij de heuvelrug waar vorige week een aantal taurossen mijn doorgang belemmerde. Nu zie ik de hele kudde onderaan bij de vijvers. Dat is het best wel weer een prachtig gezicht.
Nog een 4-tal km’s te gaan voordat ik thuis ben. Ben ook bijna door mijn energie heen. De kou vraagt, zonder dat de inspanning echt hoog is, best wel een stuk meer brandstof.  Even voordat ik thuis ben zie ik in de verte een hardloper me tegemoet komen. Aan zijn stijl en postuur denk ik de man te kennen. Hij liep een aantal jaren terug bij onze club in de zaterdagochtendgroep. Even bijkletsen!
Doet me altijd weer deugd dat mensen die ooit bij onze ( start to run)groepen begonnen toch nog steeds hardlopen. Hebben we ze toch op het juiste spoor gezet. In elk geval twee trainingen op een rij die me deugd deden.