Post Tagged ‘Maashorst’

Gewichtig werkje!

Geplaatst: 21/02/2019 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Weer bijna klaar! Een gewichtig werkje.

Afgelopen jaar werd onze baan gekeurd en altijd zijn er wel op- of aanmerkingen of zaken die aangepast moeten worden. Vaak door veranderingen van regels of door de Atletiekunie of de Internationale Atletiek Federatie. Om maar even een paar voorbeelden te noemen.
De wisselzone’s van de diverse estafettes zijn gewijzigd. Bij de eerstvolgende belijning aan te passen. Een afstootbalk van een kogelstootring ligt een paar millimeter fout.  Aanpassen. Een lijntje van onze polshoog mat ontbreekt. Hiervoor was het noodzakelijk om de hele stellage te ontmantelen en ook meteen goed schoonmaken en dan de belijning aanpassen. Afgelopen woensdag alles weer opbouwen. Sowieso is het al een puzzel om het frame dat onder de kussens ligt weer samen te stellen. Daarna de kussens erop. Vooral de kussens op het hoogste gedeelte zijn niet alleen loeizwaar maar ook bijna niet te hanteren.
Dat was het karwei waar we afgelopen woensdag voor stonden.

Draaideurtje.

Nu is dat deel bijna klaar alleen de palen er nog in en er kan weer getraind worden. Zeker nu het weer al vroeg in het jaar voorjaarstrekjes heeft hebben de springers er weer zin in.
Na het begeleiden van de baantraining gisterenavond met prima omstandigheden stond vanmorgen mijn duurloop weer op het programma. De route? Niet over nagedacht. De lengte? Niet over nagedacht.
We zien wel waar het schip strandt als het al strandt.
Uiteindelijk een zwerfrondje met een paar stukjes asfalt maar het grootste gedeelte over de bospaden in de Maashorst. Ik was 2:15′ onderweg. Een afstand gelopen van ruim een halve marathon.

Lekker loopje!

Advertenties

Uitwijken!

Geplaatst: 24/01/2019 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagmiddag,

Er moet ook even gedold worden.

Zo soms gebeurt dat of de baan is glad of er ligt een pak sneeuw en dan moet er gezocht worden naar een alternatief. Nou is er op ruim een km van de baan een breed geasfalteerd fietspad dat goed verlicht is en vaak ook schoon. Er staan lantaarnpalen om de 25 m ongeveer. Een prachtig pad om een training te doen.
Na het inlopen en wat oefeningen dus dit pad op voor een soort van piramide training. Een prima alternatief voor de baantraining. Het spreekt bijna voor zich als de training er op zit en we weer terug zijn bij de baan dat de teugels even los gaan. Overigens liep ik de hele training, dus ook de tempo’s, mee.

Dan vanmorgen tijd voor een duurloop. Tijd voor een zwerftochtje over de Maashorst. Het is behoorlijk koud voor mijn lijf niet zo’n probleem dat is meteen warm maar mijn handen zijn vaak het probleem. Nu met een paar stevige ski-wanten aan ging het wel.

Voetgangersbrug. Je kunt er ook met de fiets over.

Kom je wat tegen wat je op de foto wilt zetten tja…dan moeten ze wel even uit. Ook onmiddellijk gaan mijn vingers dan protesteren. Het eerste dat rijp is voor een plaatje is een nieuwe voetgangersbrug over de rondweg om bewoners van het noordelijke deel van Uden een gemakkelijkere weg te bieden naar het ziekenhuis. Dat ligt hier dus vlak achter.
Het is niet druk op het nieuwe fietspad dat parallel loopt aan de rondweg. Alleen een mevrouw die haar hond uitlaat. Ik snotter wat en ben blij dat ze me hoort omdat je jezelf wezenloos kunt schrikken als er een hardloper voorbij komt.
Langs de omheining van het afgezette begrazingsgebied en waar afgelopen zondag de wisenten pal aan de draad stonden zijn ze nu in geen velden of wegen te bekennen.

Vandaag niet op mijn pad maar in het dal

Even later kom ik op het “vierlandenpunt” . Oké….vroeger het punt waar 4 verschillende gemeentes elkaar raakten. Het zijn er inmiddels nog 3 en over een paar jaar zullen het er wel 2 gaan worden. Je hebt er nu een vrij uitzicht naar alle kanten. Een weids uitzicht.
Hé…waar is het pad voor een doorsteekje ook al weer? Door de sneeuw bijna voorbij gelopen. Vanaf deze doorsteek kom ik bij de heuvelrug waar vorige week een aantal taurossen mijn doorgang belemmerde. Nu zie ik de hele kudde onderaan bij de vijvers. Dat is het best wel weer een prachtig gezicht.
Nog een 4-tal km’s te gaan voordat ik thuis ben. Ben ook bijna door mijn energie heen. De kou vraagt, zonder dat de inspanning echt hoog is, best wel een stuk meer brandstof.  Even voordat ik thuis ben zie ik in de verte een hardloper me tegemoet komen. Aan zijn stijl en postuur denk ik de man te kennen. Hij liep een aantal jaren terug bij onze club in de zaterdagochtendgroep. Even bijkletsen!
Doet me altijd weer deugd dat mensen die ooit bij onze ( start to run)groepen begonnen toch nog steeds hardlopen. Hebben we ze toch op het juiste spoor gezet. In elk geval twee trainingen op een rij die me deugd deden.

Donderdagavond,

Voorheen een echte blokhut nu de Roestbak dus!

Het rondje heuvelrug dat ik bedoel ligt, schat ik in,  hemelsbreed een 3-tal km’s van de plek waar we ieder jaar onze Heuvelrugcross lopen. Dit jaar op zondag 3 februari.
Er was een tijd dat we zeer regelmatig dit rondje liepen. De start was bij de Blokhut, ja toen nog een echte blokhut, en je liep dan over de linker rug richting Slabroekseweg met nog een paar stukjes bospad te gaan kwam je op de heide met een lang stuk mul zand en dan via de rechter rug weer terug naar de start. Hoe lang is het stuk? Ik weet het niet maar voor mij was het wel een graadmeter hoe mijn vlag er bij hing. Was ik rond in ongeveer 12′ dat zat het goed. Langer? Tja… dan niet tevreden.
Je snapt ook wel dat MTB-ers dit rondje ook wisten te vinden. Individueel dat rondje maken werd nog wel toegestaan maar bij een MTB-toertocht was het verboden gebied. Kennelijk was natuurbeheer van de Maashorst bang dat het pad naar de knoppen ging.
Een aantal weken geleden bij een duurloop kom ik op linker rug een nieuwe afrastering tegen en op de rechtse rug een tourniquet, Uitbreiding begrazingsgebied lees in het plaatselijke nieuwsblad.
Nou ja als ik er maar kan lopen.

Draaideur!

Vanmorgen bij mijn duurloop  kwam ik weer over de rug en zag dat het zand bovenop helemaal los was geworden en een eindje verder trapte ik in een grote koeienvlaai. Letterlijk en figuurlijk “shit” Een paar honderd meter verder zie ik de daders.
Een aantal Taurossen die kennelijk ook wel van hoogteverschillen houden. Ik moest wel een klein ommetje maken omdat ze midden op het smalle pad stonden.

De uitbreiding van het begrazingsgebied is nu een aantal weken open maar ik zie de bui al hangen, geen heuvelrugrondje meer. Ook bij onze duurloop op de maandagavond komen we hier nog al eens langs. Of dat dat de komende zomer een succes gaat worden? Ik betwijfel het. Niet zo blij mee.
Ja…nat geworden dat was ik vanmorgen wel