Post Tagged ‘Marathon Eindhoven’

Even geleden!

Geplaatst: 13/10/2015 in sport
Tags:,

Dinsdagmiddag,

logoeindhovenEr gaan 24 uur in een dag. Als er dan een paar uur slaap vanaf gaan blijven er zeker geen 24 meer over. Als je dan ook nog een baan hebt en je moet er naar toe reizen en weer naar huis dan wordt een dag die je te besteden hebt aan je gezin of sociale leven al een danig stuk korter.
De uren slaap gaan er bij mij ook van af. De uren werk en reizen dat hoef ik ook niet meer. Zou je denken er blijft tijd over. Uitdrukkelijk zeg ik: “zou je denken”. Dat dacht ik nou ook toen ik in 2001 moest stoppen met mijn brandweer werk. Nu kom ik geen tijd meer tekort. Tijd te over!! Dat dacht ik toen ik stopte met mijn reguliere werk in 2004.
Goed geweest om dat te denken maar de realiteit is een stuk anders. Hoe ik in hemelsnaam ooit de tijd vond om 40 uur in een week te werken, 20 uur per week brandweerwerk te doen en nog tijd te hebben voor mijn gezin en mijn sport dat is me tot op de dag van vandaag nog niet helder.
Ik wist wel op een iets efficiëntere manier met mijn beschikbare tijd om te gaan dan nu het geval is. Maar ook nu is het soms nog schipperen met hetgeen ik wel en hetgeen ik niet wil doen. En zeker als het “nee” zeggen niet zo in de aard van het beestje ligt. maar het is ook lastig om nee te zeggen tegen dingen die je best leuk vindt om te doen.
Neem nou afgelopen zondag. Ik had eigenlijk niemand beloofd om te gaan supporteren in Eindhoven ik wist niet of dat qua tijd tot de mogelijkheid behoorde. Na wat schrappen en schipperen en geen thee mee drinken met de trainingsgroep van zondag toch even naar Eindhoven geweest.
De verraste gezichten te zien als je langs de kant staat doet je net zoveel deugd als voor de lopers zelf. Supporteren dus! Een ontspannen bezigheid? Ja…als het een wedstrijdje is met maar enkele deelnemers. Nee…als het er ettelijke duizenden zijn en je wilt er zeker een aantal spotten waarvan je weet dat ze hier lopen of op de hele dan wel op de halve marathon. Lopen ze in een clubshirt dan is het nog te doen maar lopend in een shirt van een businessteam dan wordt het aanmerkelijk lastiger in de massa.
Eenmaal weer thuis en je controleert de uitslagenlijst dan pas weet je hoeveel dat je er gemist hebt.

Niettemin beleefde ik er een leuke middag aan.

 

 

 

Dinsdagmorgen,

zondag 27 september

zondag 27 september

Het ontgaat je in de loperswereld niet dat de najaarsevenementen weer in aantocht zijn. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan om goed getraind aan de start te staan. Tenminste 3 maanden trainen gingen er aan vooraf  en nu gaat het beginnen.
Met je coach of met jezelf een afspraak gemaakt op welke eindtijd je gaat vertrekken en op welke punten je gaat drinken of eten of op welke punten je supporters zullen staan. Goed laten we zeggen je wilt  finishen zo rond 4:15′ dus vertrekken op 6’/km want een beetje marge mag je wel hebben… ja toch?

zondag 4oktober

zondag 4oktober

Van start dan. De eerste km kom je bijna niet weg door de drukte. Shit…6’15”. Te langzaam dus dat moet dan sneller. Dan wordt het wat minder druk het loopt wat gemakkelijker. Km twee in 5’50”. Kijk dat lijkt er beter op.
De eerste drinkpost nadert. Wat… nu al drinken en ik heb helemaal geen dorst. Doorlopen. Wat gaat het gemakkelijk nog nooit zo fris gelopen. De tijd blijft zo rond die 5’50”. Da’s mooi meegenomen om een buffer op te bouwen. Volgende drinkpost had je jezelf de eerste gel beloofd. Nu maar even niet, ik heb geen honger, wel een slokje drinken. Tot aan 15-20 km loopt het als een tierelier. Hup….weer een “slak” voorbij. Km 21. Plotseling komt er wat verval in mijn km. tijden. Oei…zeker te weinig gegeten? Nu mijn gel maar pakken. Op 25 km zouden mijn supporters staan. Zou ik ze wel zien? Zouden ze mij wel zien? Ze hebben mijn voeding bij voor de tweede helft maar wat ik zelf bij had heb ik nog niet eens op. Plaats maken om ze straks mee te nemen nog maar eentje nemen dan.
Gatver…ik ben nou die mierzoete troep eigenlijk al zat.

zaterdag 3 oktober

zaterdag 3 oktober

Waar staan ze nou ik ben al bijna bij het 25 km punt en ik zie ze nog niet. Als bij ze ben dan stop ik maar even want ik heb toch een buffer opgebouwd voor mijn eindtijd. Hèhè…eindelijk daar zie ik ze. Half kwaad zeg ik “waar bleven jullie nou we hadden toch afgesproken op het 25 km punt”? Ze stonden overigens nog maar amper 100 m verder.

Vlug een beetje sportdrank  drinken…ja… juist! Van een ander merk dan dat de organisatie verstrekt. Gels in je tasje. Kom maar op met die laatste 15 km. Ai…wat is dat nou het lijkt wel of ik misselijk wordt. Mijn maag gaat klotsen. Ik hoef geen drinken meer en al helemaal geen gels meer. Je maag verteert niks meer. Door de hogere inspanning heeft je bewegingsapparaat veel zuurstof onttrokken aan je spijsverteringsorganen en dat systeem staat nou gewoon op “tilt”en doet echt niks meer. En daar moet je de laatste 10 km nog mee door.

Zondag 11 oktober

Zondag 11 oktober

Het gaat een lijdensweg worden. Eindtijd kan me gestolen worden als ik de finish maar haal. Als ik wandel komt me weer een “slak” voorbij nog vrolijk zwaaiend en high five’s uitdelend aan het publiek. Oh…ja…ze moedigen jou ook aan maar je hoort het niet, je ziet het niet.

Eindelijk daar in de verte de finishboog. Maar dat is nog minstens 500 m. Je komt verschrikkelijk moe en misselijk over de streep. Je supporters die er wel degelijk stonden zag je niet eens meer en als je na de finish je medaille krijgt dan besef je pas dat je het gehaald hebt.
Na de felicitaties van je supporters kwam ook de opmerking: “waar bleef je nou”!!!

Gewoon door te weinig discipline 3 maanden training om zeep geholpen. Zo doe je dat dus!!

Zaterdagmiddag,

ooit zo begonnen

ooit zo begonnen

Morgen is het weer zover dat in Eindhoven de marathon gelopen gaat worden. Inmiddels uitgegroeid tot een massaal evenement. Het zal in 1988 geweest zijn dat ik er voor de eerste keer de halve marathon liep, overigens heb ik in Eindhoven ook nooit de hele afstand gelopen. In die jaren was de marathon op de oneven jaren in Helmond en op de even jaren in Eindhoven. Kennelijk was Rabobank, toen waarschijnlijk nog Boerenleenbank, niet bij machte om twee van die evenementen te sponsoren.
Wat is er ondertussen toch een hoop veranderd.
Neem alleen maar het parcours. Alles wordt er aan gedaan om maar een zo snel mogelijk rondje er van te maken. Ik weet ook niet waar je als organisatie voor moet kiezen, of je maakt er een supergezellig rondje van met op allerlei locaties in de woonwijken fantastische feestjes of een parcours buiten de echte woonwijken waar het vaak wat sneller lopen is. Wat ik wel weet is dat er altijd graag kwam om er de halve marathon te lopen of om te supporteren. Je snapt dat ik er de laatste jaren niet meer loop zo een week na de kustmarathon.
Wat ik me nog herinner van 1988? Net na het Stratumseind loopt er een bruggetje over de Kleine Dommel en voor mij was dat toen zo’n gigantische heuvel ik kwam er bijna niet tegenop. Je wist dan wel dat je op een lusje na nagenoeg bij de finish was.

ook al weer door de tijd achterhaald

ook al weer door de tijd achterhaald

Wat er ook veranderd is de tijdwaarnemening.  Nu altijd elektronisch toen nog handgeklokt niks te bruto-nettotijd. Het startschot en de tijd dat je over de finish kwam daarmee ging je de boeken in. Digitale fotografie? Nooit van gehoord. Na de wedstrijd ging je bij de fotograaf op de hoek van de Wal en Kerkstraat kijken of er een afgedrukte opname van je bij was. Wat er dan nog steeds niet veranderd is dat ik de prijs van een foto destijds te hoog vond en dat vind ik nog steeds.

Nu sinds 2008 heb ik er niet meer gelopen maar wel altijd aanwezig geweest als supporter. Mooie momenten maar ook angstige ogenblikken gehad. Kijk het finishfilmpje maar eens van Geert een loper van ons met diabetes. Gelukkig een uurtje naderhand weer springlevend maar toch…
De mooie momenten? Ik denk dan alle fantastische ontmoetingen met mijn Belgische hardloopvrienden. Twee van hun staan vandaag aan de start in Amiens voor een 100 km wedstrijd en het regent er pijpenstelen. Ik denk dan aan de koppen koffie bij ’t Mulderke het café van Maurice. Ook als ik er niet van start ging had ik vaak een startnummer het gaf mij recht op toegang tot de parkeerkelder onder het Stadhuisplein. We creëerden daar altijd een Keienhoek. Veel PR’s gevierd maar ook evenzoveel teleurstellingen.

En nu morgen voor het eerst in zeker 20 jaar eens geen tijd om er bij te zijn. Soms liggen je prioriteiten al eens op een ander vlak. Volgend jaar wel weer zien. Ik wens iedereen die morgen van start gaat alle succes van de wereld toen