Post Tagged ‘Marathon Eindhoven’

Donderdagmiddag,

Ook voorbereiden! Warming up

Ze zitten er weer aan te komen de grote najaarsmarathons. De voorbereidingslopen en loopjes al in volle gang. Wij hebben bij onze club zondag zo’n voorbereidingsloop, de EkoPlazaloop. Een loop over 5, 10 of 21,1 km. De start is op de markt midden in het centrum van Uden. Best een leuk evenement maar het kost zoveel aan energie en werk om zo’n dag te laten slagen. een crossje in het bos kost aanzienlijk minder tijd.
Juist vanwege het werk loop ik zelf niet mee. Zaterdagmiddag al in touw om de spullen in een vrachtauto te doen en op zondagmorgen om 6.00 u. op de markt om op te bouwen. Zou ik dan ook nog meelopen en naderhand ook nog mee opruimen dan denk ik dat ik roofbouw zou plegen. Niet doen dus.
Vervolgens gaat de week daarop het marathoncircus van start. Om te beginnen met Berlijn op 24 september. Brussel is de volgende op 1 oktober. Het weekend daarna op zaterdag de Kustmarathon en op zondag Eindhoven. De week daarna in Amsterdam. Zo gaat er elk weekend wel ergens een grote marathon van start. De een is met een al wat grotere deelname dan de ander maar in elk geval hebben ze allemaal één ding gemeen er staan deelnemers aan de start die twijfelen. Die twijfelen aan alles! Heb ik wel voldoende getraind? Heb ik wel de juiste kleding aan? Zou ik het niet te warm gaan krijgen of juist te koud? Ga ik bij de drinkposten stoppen om goed te drinken of loop ik door? Op welk tempo ga ik van start. Hard of juist behoudend. Zou ik zelf gels meenemen of de bananen van de organisatie onderweg eten?
Je kunt het zo gek niet bedenken of er wordt aan getwijfeld terwijl je bij de trainingen alles zo zeker wist. Alle zekerheden zijn verdwenen als sneeuw voor de zon.
Als je wilt weten hoe je een hele voorbereiding en de uitvoering volledig om zeep kunt helpen?  Lees dan dit blogje maar eens.

Een uitspraak van Honoré de Balzac moet je maar eens onthouden: “Als je twijfelt aan je macht geef je je macht aan je twijfel”

 

Advertenties

Even geleden!

Geplaatst: 13/10/2015 in sport
Tags:,

Dinsdagmiddag,

logoeindhovenEr gaan 24 uur in een dag. Als er dan een paar uur slaap vanaf gaan blijven er zeker geen 24 meer over. Als je dan ook nog een baan hebt en je moet er naar toe reizen en weer naar huis dan wordt een dag die je te besteden hebt aan je gezin of sociale leven al een danig stuk korter.
De uren slaap gaan er bij mij ook van af. De uren werk en reizen dat hoef ik ook niet meer. Zou je denken er blijft tijd over. Uitdrukkelijk zeg ik: “zou je denken”. Dat dacht ik nou ook toen ik in 2001 moest stoppen met mijn brandweer werk. Nu kom ik geen tijd meer tekort. Tijd te over!! Dat dacht ik toen ik stopte met mijn reguliere werk in 2004.
Goed geweest om dat te denken maar de realiteit is een stuk anders. Hoe ik in hemelsnaam ooit de tijd vond om 40 uur in een week te werken, 20 uur per week brandweerwerk te doen en nog tijd te hebben voor mijn gezin en mijn sport dat is me tot op de dag van vandaag nog niet helder.
Ik wist wel op een iets efficiëntere manier met mijn beschikbare tijd om te gaan dan nu het geval is. Maar ook nu is het soms nog schipperen met hetgeen ik wel en hetgeen ik niet wil doen. En zeker als het “nee” zeggen niet zo in de aard van het beestje ligt. maar het is ook lastig om nee te zeggen tegen dingen die je best leuk vindt om te doen.
Neem nou afgelopen zondag. Ik had eigenlijk niemand beloofd om te gaan supporteren in Eindhoven ik wist niet of dat qua tijd tot de mogelijkheid behoorde. Na wat schrappen en schipperen en geen thee mee drinken met de trainingsgroep van zondag toch even naar Eindhoven geweest.
De verraste gezichten te zien als je langs de kant staat doet je net zoveel deugd als voor de lopers zelf. Supporteren dus! Een ontspannen bezigheid? Ja…als het een wedstrijdje is met maar enkele deelnemers. Nee…als het er ettelijke duizenden zijn en je wilt er zeker een aantal spotten waarvan je weet dat ze hier lopen of op de hele dan wel op de halve marathon. Lopen ze in een clubshirt dan is het nog te doen maar lopend in een shirt van een businessteam dan wordt het aanmerkelijk lastiger in de massa.
Eenmaal weer thuis en je controleert de uitslagenlijst dan pas weet je hoeveel dat je er gemist hebt.

Niettemin beleefde ik er een leuke middag aan.

 

 

 

Dinsdagmorgen,

zondag 27 september

zondag 27 september

Het ontgaat je in de loperswereld niet dat de najaarsevenementen weer in aantocht zijn. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan om goed getraind aan de start te staan. Tenminste 3 maanden trainen gingen er aan vooraf  en nu gaat het beginnen.
Met je coach of met jezelf een afspraak gemaakt op welke eindtijd je gaat vertrekken en op welke punten je gaat drinken of eten of op welke punten je supporters zullen staan. Goed laten we zeggen je wilt  finishen zo rond 4:15′ dus vertrekken op 6’/km want een beetje marge mag je wel hebben… ja toch?

zondag 4oktober

zondag 4oktober

Van start dan. De eerste km kom je bijna niet weg door de drukte. Shit…6’15”. Te langzaam dus dat moet dan sneller. Dan wordt het wat minder druk het loopt wat gemakkelijker. Km twee in 5’50”. Kijk dat lijkt er beter op.
De eerste drinkpost nadert. Wat… nu al drinken en ik heb helemaal geen dorst. Doorlopen. Wat gaat het gemakkelijk nog nooit zo fris gelopen. De tijd blijft zo rond die 5’50”. Da’s mooi meegenomen om een buffer op te bouwen. Volgende drinkpost had je jezelf de eerste gel beloofd. Nu maar even niet, ik heb geen honger, wel een slokje drinken. Tot aan 15-20 km loopt het als een tierelier. Hup….weer een “slak” voorbij. Km 21. Plotseling komt er wat verval in mijn km. tijden. Oei…zeker te weinig gegeten? Nu mijn gel maar pakken. Op 25 km zouden mijn supporters staan. Zou ik ze wel zien? Zouden ze mij wel zien? Ze hebben mijn voeding bij voor de tweede helft maar wat ik zelf bij had heb ik nog niet eens op. Plaats maken om ze straks mee te nemen nog maar eentje nemen dan.
Gatver…ik ben nou die mierzoete troep eigenlijk al zat.

zaterdag 3 oktober

zaterdag 3 oktober

Waar staan ze nou ik ben al bijna bij het 25 km punt en ik zie ze nog niet. Als bij ze ben dan stop ik maar even want ik heb toch een buffer opgebouwd voor mijn eindtijd. Hèhè…eindelijk daar zie ik ze. Half kwaad zeg ik “waar bleven jullie nou we hadden toch afgesproken op het 25 km punt”? Ze stonden overigens nog maar amper 100 m verder.

Vlug een beetje sportdrank  drinken…ja… juist! Van een ander merk dan dat de organisatie verstrekt. Gels in je tasje. Kom maar op met die laatste 15 km. Ai…wat is dat nou het lijkt wel of ik misselijk wordt. Mijn maag gaat klotsen. Ik hoef geen drinken meer en al helemaal geen gels meer. Je maag verteert niks meer. Door de hogere inspanning heeft je bewegingsapparaat veel zuurstof onttrokken aan je spijsverteringsorganen en dat systeem staat nou gewoon op “tilt”en doet echt niks meer. En daar moet je de laatste 10 km nog mee door.

Zondag 11 oktober

Zondag 11 oktober

Het gaat een lijdensweg worden. Eindtijd kan me gestolen worden als ik de finish maar haal. Als ik wandel komt me weer een “slak” voorbij nog vrolijk zwaaiend en high five’s uitdelend aan het publiek. Oh…ja…ze moedigen jou ook aan maar je hoort het niet, je ziet het niet.

Eindelijk daar in de verte de finishboog. Maar dat is nog minstens 500 m. Je komt verschrikkelijk moe en misselijk over de streep. Je supporters die er wel degelijk stonden zag je niet eens meer en als je na de finish je medaille krijgt dan besef je pas dat je het gehaald hebt.
Na de felicitaties van je supporters kwam ook de opmerking: “waar bleef je nou”!!!

Gewoon door te weinig discipline 3 maanden training om zeep geholpen. Zo doe je dat dus!!