Post Tagged ‘moeras’

Zondagavond,

Het vlonder pad

Mijn duurloop op donderdagmorgen begon iets later dan dat ik doorgaans gewend ben. Dorothé had een aantal weken geleden te kennen gegeven om eens met mij samen te lopen in onze omgeving.
Sowieso vind ik het altijd leuk om onze omgeving te showen aan mensen die hier of nog niet of maar sporadisch hier liepen. Natuurlijk wil ik wel weten hoelang dat iemand mee onderweg wil zijn. In dit geval wist ik wel een rondje te vinden dat een loopster die doorgaans alleen in de polder lopen gewend is wel zou aanspreken.
Na een kop koffie zijn we samen even na 10 uur vertrokken.
Aangezien ik niet midden in de natuur woon is de start over verhard terrein. Maar eenmaal het dorp uit wordt de ondergrond zachter.
Na een afstand van iets meer dan 3 km lopen we over een nagenoeg nieuw vlonder pad. Al er dat niet lag was lopen op dit stuk niet mogelijk. Je zou er tot boven je knieën het moeras in schieten. Nu heb je de mogelijkheid om precies op de Peelrandbreuk te lopen.

Selfiemomentje

Als we daarna Bedaf opdraaien dan wordt het werken. Mul zand, heuveltjes niet hoog niet zo lang maar enkeldiep door het losse zand. Dit stuk duurt een kwartier. Dan is het weer tijd voor een rustiger gedeelte. Een stuk dat 10 jaar geleden nog landbouwgebied was. Destijds toen het gebied in eigendom kwam van natuurbeheer is de rijk bemestte grond afgeschraapt en dan maar zien wat er komt te groeien. Er grazen in de dit stukje nog een 5-tal Schotse Hooglanders. De enige die nog zijn overgebleven in de Maashorst. Dit gemakkelijke stukje duurt niet zo heel lang maar wel voldoende van lengte om weer wat op rust te komen.
Via een smal kronkelig paadje staan we weer midden in het losse zand. Op de terugweg lopen we niet onderlangs maar boven over de heuvelrug. Gemakkelijker? Lastiger? Maar of dat je de kat of de hond gebeten wordt maakt niet zo veel uit.

Ik hoor aan de ademhaling van Dorothé dat ik me wat gedeisd moet houden. Dit terrein niet gewend. Schuin door een weitje gaan samen even op ’t bengske’ zitten met het uitzicht op de skyline van Uden.

Bedaf door de ogen van Dorothé

Helaas geen pen in de notitieblok kokertje om er iets in te schrijven.
Nog een paar niet al te moeilijke km’s zijn we weer thuis. Ruim 2 uur onderweg geweest.

Even wat drinken, douchen en een lekker boterhammetje eten dat er na zo’n loopje wel ingaat.  Net voor de avondspits vertrekt mijn gaste weer richting huis. Na 90′ een whatsappje: “veilig weer thuis wel kramp gehad onderweg” Ik zei het al deze ondergrond niet zo gewend.
Genoten van het lopen en het gezelschap.
Denk je nu dat zou ik ook wel willen? Wat let je om contact met me op te nemen?

Advertenties

Natje en droogje!

Geplaatst: 27/03/2011 in sport
Tags:, ,

Zaterdag,

Zo maak je het helder en inzichtelijk!

Vandaag voor de Start to runners de 3de zaterdag alweer. Het gaat rap. Maar deze morgen gaan mijn gedachten in eerste instantie uit naar het enorme leuk loopfestijn van vorig jaar. De Be More Ultra Tour. Een jaar geleden nu maar nog steeds een festijn om met groot plezier op terug te kijken. Je moet de verhalen nog maar eens lezen.
Maar vandaag de starters.
Een sportdietiste komt haar verhaal vertellen over voeding voor sporters. Eigenlijk in eerst instantie alleen nog maar over gezond eten. Andere eetgewoonte er op na houden nu je bent gaan sporten.

Een heel bijzonder contrast van de dag is toch wel dat de vaste groep op hun laatste dag van de maand hun koffiedrink ochtend hebben met een grote punt vlaai. Iets klopt er niet!

Het moet niet gekker worden. Gezonde voeding?

Ieder jaar organiseren een paar lopers van onze club een crosscountry. Een prutloop zo je wilt. Om allerlei redenen liep ik hier nog nooit  mee. Vandaag maar eens doen. We gaan ergens van start en lopen in en rechte lijn naar huis.

Fluitje gevonden. Pokkeherrie!!

Die rechte lijn vandaag zeker uit het oog verloren. Met een bus werden wij, de deelnemers, naar het startpunt gebracht. Het toeval wilde dat ons startpunt lag precies op het 15 km rustpunt van BMUT2010. Een punt met herinneringen. Zoals ik al zei rechte lijn werd uit het oog verloren en alles wat water, moeras en drek dat we tegenkwamen daar ging de route doorheen. Tja… en als bij een ander het water tot zijn of haar middel komt dan komt het bij mij net iets hoger. Ruim 1:30′ zijn we onderweg. Wat is dan een warme douche toch heerlijk.
Het gezamenlijke etentje met een flink deel van de deelnemers maakt het tot een super gezellig dagje.