Post Tagged ‘Molen van Jetten’

Verademing!

Geplaatst: 09/08/2018 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Hel mondjesmaat komt de heide in bloei.

Wat een heerlijke start van de dag. Aanmerkelijk koeler dan de afgelopen week begon ik aan mijn donderdagloopje. Jammer genoeg de laatste jaren in mijn eentje. Toen ik om iets over 7 uur vertrok was de zon er ook al bij. De voorspelde regen waarschijnlijk nog een heel eind van huis. Ook in belangrijke mate minder stof dan afgelopen maandagavond. Dat was waarschijnlijk mijn warmste duurloopje ooit. We vertrokken bij Naat Piek met een temperatuur van 32 graden en na 15 km toen we terugkwamen was het nog maar iets koeler.
Maar nu was het prima te doen. In het aanloopstuk over het natuurcompensatiegedeelte van de A50 schieten de konijnen van het pad af de beschermende struiken in. Ik verwacht binnen niet al te lange tijd dat de konijnenbestrijder met zijn fretten weer eens langs komt. Via de oevers van de Leijgraaf op Bedaf aangekomen. Heel voorzichtig aan en mondjesmaat komt de heide in bloei voor zover de droogte niet teveel heeft huisgehouden. De zon schittert over het gebied. Als je hier geen oog voor hebt dan weet ik ook niet. Het zijn wel 6 pittige km’s die nou op mijn pad komen. De poelen en de vijvers die ik voorbij loop staan nog niet helemaal droog. Er blijft voor het wild gelukkig nog wat te drinken over.
Bij het teruglopen door en over de Peelrandbreuk kom ik een mevrouw tegen die haar hond aan het uitlaten was. Bij “t bengske” voor de niet Brabanders “het bankje” vertelde ik haar het verhaal over het ontstaan van dit rustpunt en ook over de koker met het boekje waar iedere passant eventjes wat in kan schrijven of gewoon een groet overbrengen. Ze kende het verhaal niet en ook het bestaan van de koker wist ze niet.
Toen ik even naderhand verder liep dacht ik bij mezelf dat ze waarschijnlijk in het vervolg met andere gedachten door dat gedeelte loopt. Je hebt er een geweldig zicht op Uden. In een beeld gevangen, de Petruskerk met zijn prachtige torens en machtige koepel, de standerdmolen van Jetten en de toren van de Pius10 kerk die niet meer als kerk dienst doet maar nog wel als gebouw intact is. Ja… over dit rustpunt is over nagedacht.
Nog een drietal km’s te gaan en dan ben ik thuis.

Deze route is bijna 15.5 km lang. Hoe vaak ik hem al liep? Ik zou het niet weten maar ik ben er van overtuigd dat vanmorgen ook zeker de laatste keer niet zal zijn. Daar is die veel te mooi voor.

 

Advertenties

Zaterdagavond,

De foto is van een paar weken terug. Nu kwamen we er weer langs.

Al enige weken geleden vroeg Ingrid me om haar laatste duurloop voor Rotterdam hier in onze omgeving te lopen. Het spreekt voor zich dat ik daar in toestemde. Op de eerste plaats wil ik graag onze omgeving showen en ten tweede bijkletsen tijdens een duurloop, over doelen, wedstrijden en allerlei onderwerpen of dat ze nu hardloop gerelateerd zijn of helemaal niet, is wel heel erg leuk.
Om iets over half tien is ze bij ons thuis. Een kopje thee voordat we vertrekken. Ik leg haar uit in welke omgeving we gaan rondstruinen.
Vertrekken via de molen van Jetten en de sportvelden over geluidswal van de A50 en de N265 richting Naat Piek. Deels verhard maar ook een paar heuveltjes. Bij Naat Piek het bos in met wasbordpaadjes en boomwortels. Opletten geblazen dus. Langzaamaan lopen we richting afrastering van het wengebied van de wisenten. Helaas niet gespot vanochtend. De kop wordt gezet in de richting van Slabroek met zijn heide en smalle heuvelruggetjes. In welk jaargetijde je hier ook loopt altijd is het prachtig lopen.

Altijd mooi!

Een korte stop voor een foto is wel op z’n plaats. De Maashorst en Slabroek laten we achter ons en via de trimbaan en het wildviaduct richting het stuifduinengebied Bedaf. Voor de zoveelste keer krijg ik vanmorgen te horen dat je toch wel erg bevoorrecht bent om hier in de omgeving te mogen en kunnen te lopen. Op Bedaf nemen we de route onderlangs maar of dat onderlangs nou lichter loopt?  Ik heb mijn twijfels daarbij. De laatste bult over en dan nog de laatste 5 km dwars door weer een heel ander stuk natuur. De Peelrandbreuk. Altijd een verrassing of dat je droge voeten houdt. De waterstand is door de breuk hier zo grillig. Bij een bankje met zicht op kerken van Uden stoppen we even. Bij dit bankje is een koker met een notitieblokje om te schrijven hoe je hier kwam of was. Loop ik met gasten maak ik er altijd gebruik van.
Het laatste stuk langs de Leijgraaf merk je dat er toch een stevige wind staat. Nog niet eerder gemerkt. Onder de A50 door dan nog een bultje zijn we in de laatste km dus tijd voor nog een drietal korte versnellingsloopjes.
Na 2:40′ en een afstand van 26 km zijn we weer thuis.
Wat drinken, douchen en nog wat eten dan zit er een mooie ochtend weer op.

Ik vind het nog steeds heel bijzonder om “wegwijzer” te zijn door de verschillende natuurgebieden.

Roestwater

Donderdagavond,

Een plaatje van een tijdje geleden.

Een plaatje van een tijdje geleden.

Een heel stuk minder donker was het vanmorgen toen ik voor mijn duurloopje vertrok. Ik had me gisterenavond al voorgenomen om dezelfde route te lopen als vorige week donderdag. Ten eerste omdat het gewoon een mooie route is en ten tweede zou ik het nog weten hoe ik precies liep. Koud was het wel. Een laaghangende mist en een kort aan de grond vroor het. Maar alles wees erop dat het een prachtige morgen zou gaan worden.
Op het bruggetje over de Leijgraaf stond een vrachtwagen voor rioolreiniging water uit het riviertje te pompen om verder zijn werk te kunnen doen. Ik moest onwillekeurig denken aan de pompbedieners die ik tijdens mijn brandweerwerk opleidde. Tjee… wat was het ooit koud tijdens deze winteravondopleiding.
Als ik eenmaal langs het riviertje loop zie ik eerst een zilverreiger en even verder een purperreiger. Die zie je hier niet vaak bijna altijd blauwe reigers.

Werkterrein!

Werkterrein!

Het springhekje loop ik vandaag maar omheen. Het bevroren gras lijkt me te glad om goed te kunnen afzetten.
Dan zo maar opeens is de mist verdwenen en schijnt het zonnetje prachtig. De hoeveelste week dat het op donderdagmorgen mooi weer is dat weet ik niet maar wat heb je toch een mazzel dat je kunt en mag lopen.
Na het mulle zand van Bedaf in een stukje begrazingsgebied midden op het pad een Schotse Hooglander. Toch maar even een uitwijkmanoeuvre.
Net boven het water van de Meuwel hangt nog een mistdekentje daarboven langs de oevers de toppen van de gekleurde bomen vol in zon en daar vergeet ik dan een plaatje van te maken.
Na de twee heuvelruggetjes op Slabroek weer op weg naar huis. De rondweg over bij het ziekenhuis en dan het laatste stukje langs de sportvelden en de molen van Jetten. En na 2:05′ druk ik mijn klok af bijna een halve marathon gelopen

Wat een ongelooflijke bofkont ben je dan toch dat je dit kunt en mag.

Mijn rondje van vandaag.
https://www.strava.com/activities/764437746/embed/d60e322a13ccc6079a97526ebd24a686a9760bb3