Post Tagged ‘Munse Heide’

Zondagmorgen,

Geen hoge drempel!

Geen hoge drempel!

Het was me gisteren het loopdagje wel weer. Al vroeg naar de baan maar ik was vanmorgen niet eens de eerste vandaag. De poort was al open. Och ja…vandaag gat er weer een groep van bijna 90 starttorunners beginnen aan hun traject van 7 weken. De trainers zijn al bezig met het aankleden van het geheel.  Het heeft altijd wel iets als er wat vlaggen en spandoeken worden gehangen. Het heeft altijd iets feestelijks.
Maar ik sta vandaag samen met Elke voor de zaterdaggroep. Beetje onwennig nog zo zonder Harrie.
Ik vind het altijd wel lekker dat gedoe en drukte op de baan. Daar voel ik me goed bij.

Na de training naar huis om Sjan even te assisteren wants straks komt er een groep lopers om vandaag over wat verharde fietspaden een rondje Uden te lopen. Vanaf 12.30 komen ze op de klep vallen. Vlug nog een kop koffie en sneetje koek en om 13.00 u. vertrekken. De route die we te gaan hebben is ruim 30 km. Ik weet zeker dat het tempo zo ligt dat we niet binnen 3 uur terug zullen zijn. Over de oude geluidswal van de N365 richting Naat Piek. De eerste 5 km zijn dan weggetikt. Dan komen we op de eerste fietspaden. Ik had de groep voor het vertrek al gewaarschuwd dat we vandaag wel eens wat last zouden kunnen hebben van fietsers. We liepen tenslotte over een fietspad.

maandagavondstartpunt!

maandagavondstartpunt!

Hoe het een ander ervaart weet ik niet maar voor mij vliegen de km’s voorbij. Na ruim een uur verwacht ik dat Jeroen ons tegemoet komt lopen. Hij bemenst de verzorgingsstop op 15 km. Hij kent de route. Het laatste stukje voor de stop trekt hij even door en zet de spullen klaar.
Na een 10-tal minuutjes de start voor het volgende stuk. Het fietspad over de Munse Heide. Die staat toch nog redelijk in bloei. Dan komen we via het Kabouterpad bij het wildviaduct over de A50. Mijn heuveltraining berg. En dan begint er me een plannetje te bekruipen. Natuurlijk kan ik op Bedaf het verharde fietspad blijven volgen maar ik kan natuurlijk ook de “gemakkelijke route” over Bedaf nemen nu we er toch zijn. Uiteindelijk zijn we over hat zand gegaan. Van een paar weet ik dat ze het leuk vonden van een paar weet ik nagenoeg zeker dat ze het echt lastig vonden. Vanaf daar is het weer gewoon op de fietspaden. Het Broek in en het dal van de Leijgraaf door en we zijn thuis.

Eerst iets drinken want het was best drukkend warm. Iedereen veel vocht verloren. Met een groepje vervolgens naar De Keien gereden en lekker gedoucht. En dan is er soep en zijn er broodjes. Prei-en courgettesoep. Twee pannen van 5 liter in een mum van tijd helemaal op.
Hardlopen maakt kennelijk hongerig en dorstig.

Wat een leuke zaterdagen zijn dit toch. Genoten van de eerste tot aan de laatste minuut.

Staat er nog mooi bij!

Staat er nog mooi bij!

 

Advertenties

Tolerantie!

Geplaatst: 08/07/2014 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Picknickplaats Munse Heide

Picknickplaats Munse Heide

Als we op maandagavond met een groep een duurloop maken zitten we zo rond de vakantieperiode meestal op 90′. Gisteren was het iets langer en stond er 100’op de lijst. Een beetje afhankelijk van de lengte moet ik mijn route enigszins weten in te schatten. Ook het tempo een beetje sturen en dat is weer afhankelijk van wat er allemaal aan boord is. De ene week kan het gewoon al eens wat sneller dan de andere week. Je merkt dat overigens al heel snel. Te langzaam dat komt bijna niet voor er is dan altijd wel iemand die wat loopt te duwen en vervolgens komt er dan wel wat meer gas op. Te snel? Dat duurt meestal ook niet zo lang want er zijn ook remmers aan boord. Ook is de route  afhankelijk van de temperatuur. Is die hoog en de zon schijnt flink dan kies ik voor een schaduwrijk rondje. Gisteren werd het een rondje waar de wind nog wat vat op had. Dat was nodig want het was aardig drukkend warm. Dus wat wind was wel aangenaam. Verdampte er tenminste nog iets aan vocht zonder dat het er langs alle kanten afloopt zonder zijn koelende werk te doen.
Als het warm is dan staat er ieder half uur een drinkstop. Even stoppen om goed te drinken. Doe je dat niet dan drinkt de een wel en de ander niet.

Zo zie je maar dat er een hele hoop factoren zijn die de lengte en het soort van de route bepalen. Gisteren had ik mijn zinnen gezet om naar een picknickbank te lopen bijna midden op de Munse Heide. Loop je van hier uit nog een km noordelijker steek je de A50 over via een wildviaduct en dan loop je zo het aanliggende natuurgebied Herperduin in. Tot zo ver kwamen we dus niet. Het zou nu al wat moeite gaan kosten om binnen die 100 ‘terug te zijn. De drinkstops hadden wat meer tijd nodig. Aan het einde stond er dan ook 106′ op de klok. Ik denk met de onbekende factoren dat een tolerantie van 6’ wel acceptabel is.

Ik heb er overigens niemand over horen klagen.