Post Tagged ‘paarden’

Paardenvangers!

Geplaatst: 17/12/2013 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmorgen,

Die wil ook meedoen.

Die wil ook meedoen.

Gisterenavond een duurloop op het programma van 80′. Welke afstand dat maakt me niet eens zoveel uit. Ik had wel een rondje uitgezet dan bijna 14 km. Het zou dan wel krap aan zijn om dan binnen die 80’rond te zijn. Oké… van start en maar eens zien waar het schip  dan vastloopt.
Na een kilometertje of 4 gaan we een nogal donker fietspad in. Het is een verbindingspad tussen 2 doorgaande wegen. Snelwegen nou ook weer niet maar je kent ze wel de wegen die een paar dorpen wat korter bijeen brengt. Dan ineens staat er iets in de weg. Huh…..een paard wat doet die hier. Nou is het redelijk normaal dat we loslopende paarden tegenkomen in het begrazingsgebied van de Maashorst maar hier? Die hoort toch op stal of op z’n minst in een wei en niet hier op het fietspad. Je kunt er voorzichtig aan langslopen maar wat gebeurt er als die straks eens naar die wat drukkere wegen zou lopen? Je zou er toch niet aan moeten denken dat je ’s morgens in de krant zou lezen van een noodlottig ongeval van een aanrijding met een paard.
Toch maar gestopt en bij het eerste beste huis aangebeld. Het duurde nog al even voordat de voordeur openging. Ik snap ook wel zomaar in het buitengebied als er dan aangebeld wordt terwijl het misschien wel de gewoonte is om achterom te gaan.
Maar goed de deur ging open en laten we nou het geluk hebben dat we meteen de eigenaar te pakken hebben. Die stond wel even raar te kijken dat zijn paard zomaar los was. Met een voerbakje en een halster liet het beest zich toch geduldig pakken.

Deze onderbreking kostte ons wel wat tijd zodat ik mijn route maar wat heb aangepast anders waren we veel te lang onderweg geweest. Anders dan de titel waren we vanavond “paardenvangers” in plaats van “katvangers”😉 Er is altijd wel iets onderweg.

 

 

Slabroekse paardendagen.

Geplaatst: 04/05/2013 in sport
Tags:, ,

Zaterdag,

Slabroekse Paardendagen

Slabroekse Paardendagen

 

Met 4 trainers sterk stonden we vanochtend al klaar om onze atleten en atletes een programma voor te schotelen waarmee ze het weekend in kunnen. Nou hadden we eigenlijk al wel kunnen denken dat het met de mei-vakantie met de drukte wel zou meevallen. Maar ja…tussen denken en doen zit soms een wereld van verschil. Maar is ook niet erg want Harrie had al te kennen gegeven om als de kern van de training zou beginnen dat hij graag wilde vertrekken. Dat werd nu net iets eerder. Hij blij en wij vonden het niet zo erg want we waren niet heel erg onthand.
Een training onder een strakblauwe hemel. Da’s weken geleden op zaterdag. Na de cooling down veel tevreden gezichten huiswaarts. Het weekend in.

Spectaculair!

Spectaculair!

Op de plek waar op Hemelvaartsdag ons startpunt wordt jaarlijks een groot paardenevenement georganiseerd. Het is er dan behoorlijk druk. Niet alleen met bezoekers maar de wedstrijden betreffen menwedstrijden met van die karretjes met tot 4 paarden er voor.
Vanmiddag maar eens even gaan kijken. Nou snap ik er niet zo heel veel van maar ik vond sommige dingen wel heel spectaculair. Vooral met zo’n kar, en  ook nog in de hindernissen in de  juiste volgorde, door een grote waterbak te rijden lijkt me wel heel gaaf.
Maar ook als je deze sporters bezig ziet dan zie je toch ook dat ze met dezelfde passie en gedrevenheid hun sport uitoefenen. Nee… ik denk niet dat lopen alleen zaligmakend is. Dat hardlopen nou toevallig mijn sport is wil nog niet zeggen dat een andere sport niet leuk hoeft te zijn. En het is mij nou helemaal om het even welke sport dat dan ook is. Ik genoot er van.

Donderdag,

Bikkels!!

Bikkels!!

Toen dinsdagmiddag het sneeuwen wat minder werd is een van onze vrijwilligers met de grasmachine waar we een veegrol op kunnen zetten de baan gaan vegen. Omdat de baan van buiten naar binnen toe afloopt moet je de buitenbanen schoon hebben want als het overdag wat dooit loopt het smeltwater over de schoongemaakte banen en ’s avonds bevriest dat weer. Dus wordt het weer glad.
Hij had 2 baantjes mooi schoon en het begint weer volop te sneeuwen. Toen heeft hij het bijltje er maar bij neergegooid. Desondanks was er ’s avonds op dat geveegde baantje goed te lopen.

Mooi in een rijtje.

Mooi in een rijtje.

Op woensdagmorgen zijn we met een paar man echt alle sneeuw buiten de baan gaan vegen nou ja schuiven dan. Ik was toch wel erg benieuwd hoe dat zou lopen in de avond als het nog wat harder vriest. In elk geval had ik met mijn collega al overleg gehad hoe we de training zouden inkleden als er niet op de baan te lopen zou zijn. Een plan B zogezegd.
In de loop van de middag telefoontjes en mails of dat de training wel of niet door zou gaan. In mijn beleving een totaal overbodige vraag. De training gaat altijd door. En zoals zo vaak hadden ook deze keer de thuisblijvers helemaal ongelijk.

Een heerlijke trainingsavond was het. Het schema hadden we zo aangepast dat iedereen op hetzelfde tijdstip klaar was. Zowel de snellere als de minder snelle lopers. Met een bijzonder tevreden gevoel naar huis.

Hoezo? Wilde paarden

Hoezo? Wilde paarden

En dan vanmorgen mijn duurloop. Harrie is nog steeds even aan het sukkelen met een lichte blessure dus dan is de start bij mij thuis. Samen met Maria op stap. Niks geen route op de planning. We zien wel waar we uitkomen. Het moest wel een rondje van ongeveer 15 km worden. En als je het rustig wilt houden dan weet je zeker dat ruim 90′ onderweg bent. Zijn we net aan een paar km van huis zie ik in de verte een loper in onze richting komen. Ik zeg tegen Maria dat is Ron. Ook hij was zijn rondje aan het maken. Jammer dat hij vanwege zijn werk eigenlijk op donderdag niet meer mee kan.
Na een uurtje al door de sneeuw te hebben gebanjerd steken me daar opeens wel een rijtje van een 20-tal paarden over. Een prachtig gezicht dat statige stappen door de sneeuw. Eventjes verder in de beschutting van de bomen een aantal Schotse Hooglanders.
Met 1:37′ zijn we weer thuis. Voor iemand die een hekel heeft aan sneeuw erg genoten van ons loopje. Het kost overigens wel wat extra energie.