Post Tagged ‘Poeskespad’

Soms heb je dat!

Geplaatst: 21/05/2015 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Weer mooi frisse lijntjes!

Weer mooi frisse lijntjes!

Vanwege de belijning van de baan is het logisch dat we met de groepen deze week niet op de baan trainen. dus uitwijken naar het park. Zeg niet dat je daar niet lekker kunt trainen. tenminste als je de groep moet geloven dan willen ze dat wel vaker. tot nu toe is het vaak een uitwijk mogelijkheid als de baan glad is met extreme hitte want dan is het echt een oven. Dan kun je beter in de schaduw van de bomen zijn.
Maar goed het werd dus gisteren geen baan- maar een parktraining. En geloof me er werd echt hard getraind. Tempowerk lopen op baansnelheid maar dan op gras. Pittig!

Dan vanmorgen ons duurloopje. Ik zeg duurloopje want we waren langer onderweg geweest dan dat we gelopen hadden. Om 8.00 u. van start gegaan op de parkeerplaats bij Poeskespad. Na wat slingerwerk naar boven gelopen en boven zien we een gezelschap zitten op stro-of  hooibalen. Het leek wel een dienst. Met een boogje er omheen dan maar.

Even volgden we een MTB-pad om een van onze medeloper de plek te laten zien die we vorige week voor het eerst ooit zagen. Hij komt hier in het gebied ook al heel wat jaren maar dit had ook hij nog nooit gezien.

Niets ontbrak er.

Niets ontbrak er.

Op de terugweg weer over de heuvelrug. Niet meer gedacht aan de bijeenkomst komen we er weer precies bij uit. Nu geen mogelijkheid om er met een boogje omheen te gaan. En wat blijkt het is helemaal geen dienst. Er was een ontbijtbedrijfspresentatie. Er was werkelijk van alles. Koffie,thee, belegde broodjes, gebakken eieren. De gebakken duiven vlogen je bijna figuurlijk in de mond niets ontbrak er en het was schitterend aangekleed zo op de top van een van de heuvels op Bedaf. De bijeenkomst liep al aardig op het einde aan en er was nog best wat over.
We werden ook onmiddellijk uitgenodigd om een bakkie mee te doen en een broodje te eten. Nog nooit meegemaakt een ontbijtje tijdens je duurloop. En ik moet zeggen het smaakte me nog voortreffelijk ook.
Dit ontbijt was verzorgd door camping De Pier voor een groot aantal collega’s die werkzaam zijn in de recreatie wereld. Zorgen voor bedrijfsbekendheid onder collega’s.

De eigenaresse van de camping maakte een aantal foto’s. Als ik die heb laat ik ze nog wel eens zien. Heel onwerkelijk als je dit overkomt. Maar wel heel erg leuk.

Wekker!

Geplaatst: 25/12/2014 in sport
Tags:, , ,

Eerste Kerstdag,

Heel in de verte doet het zonnetje zijn uiterste best.

Heel in de verte doet het zonnetje zijn uiterste best.

Of het nou Eerste Kerstdag  of Eerste Paasdag of om het even hoe dat de desbetreffende dag ook een naam heeft, daar stoort mijn interne klok zich niet aan. Of het nou donker dan wel al licht dat maakt niet uit. Ergens tussen 5:30’en 6:30′ laat hij me weten dat er van slapen maar niet meer van moet komen. Ooit heb ik wel eens een pogingen gewaagd om daar tegen in te gaan maar dat is vechten tegen de bierkaai. Al sinds een groot aantal jaren geef ik er maar aan toe en ben dus derhalve altijd vroeg op.

En eigenlijk ben ik er helemaal nog niet eens zo ongelukkig mee want bij een lekker bakkie en de krant of de pc vind ik het prima zo. Ik kan me er helemaal in vinden.
Een ander voordeel is ook dat je op dagen als deze op tijd kunt beginnen aan een duurloopje ben je ook op tijd weer terug.
Het was nog donker toen ik vertrok. Heel ver of heel lang wilde ik vandaag niet gaan. Het moest wel een route zijn met wat pit. Dan zit er niet veel anders op dan richting Bedaf te gaan. Van mijn huis uit is dat precies 5 km en dan draai ik Poeskespad op. De volgende 3 km dat zijn bultjes en mul zand. Daar word je groot en sterk van;-)

Na bijna 13 km weer thuis. Onderweg zag ik nog een moedige poging van de zon om op te komen. Helaas een wolkendek verhinderde dat. Er zijn slechter dingen denkbaar om zo een dag te beginnen.

Licht en donker?

Geplaatst: 04/12/2014 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

No wordt het niet meer vlak!

Nou wordt het niet meer vlak!

Is het in de zomer nog laat licht dan wordt er nog al eens geklaagd: “ja maar het is zo warm om te lopen” Maar het is wel gemakkelijk lopen als het licht is. Heel anders is het als de klok weer eenmaal verzet is. De meeste lopers vertrekken dan voor hun werk als het nog donker is en komen weer thuis als het al weer donker is. Dus ook je trainingen gaan dan bij duisternis. En niet alleen bij duisternis maar vaak is het er ook nog koud bij ook.

En nou kan iedereen wel tegen mij zeggen:  “maar ja jij hebt gemakkelijk praten want jij hebt overdag altijd de kans om te lopen”. Mijn antwoord is dan steevast: “en wie verzorgt jullie training dan”  Dus ook mijn trainingen op de woensdag- en de maandagavond zijn ook in het donker.  En voor mij is het op die momenten ook even koud en even donker als voor jullie.

Door allerlei omstandigheden zat er niet veel anders op dan vanmorgen vroeg vertrekken voor een duurloopje van een km of 15. En kan je vertellen om 7.30 u. is het echt nog donker en koud ook nog. Tenminste als ik mijn handen moet geloven. Het eerste stukje onverhard moet ik wel heel geconcentreerd lopen om niet in konijnenholen te stappen. Het volgende stuk heb ik de keuze om het verharde fietspad te nemen of iets meer naar de oever van de Leijgraaf te lopen. Ik kies het onverharde paarden pad. Wel opletten geblazen. Ik kom ook nu een eindje verder weer langs het bènkske.

Een opje!!

Een opje!! Niet een plaatje van vandaag.

Dan begint het langzaamaan wat lichter te worden zeker als ik bij Poeskespad  Bedaf opdraai. Het komende halfuur wil ik er een pittig deel van mijn training van maken. Hoef er niet veel voor te doen dan alleen mijn tempo te handhaven. Als het hier nog donker zou zijn dan was het zonder hoofdlamp niet doen. Nu is het zicht voldoende. In elk geval zo licht dat ik een vijftal Schotse Hooglanders zie liggen. Midden op het pad. Toch maar even over op een wandelpas om ertussendoor te slalommen. De beesten keuren me geen blik waardig.

Nu nog een paar stukken met wat smalle paadjes, mul zand en wat omhoog en omlaag. Nog een pittig deel. Daarna over hetzelfde stuk weer terug als op de heenweg. Straks niet zo gemerkt dat er een ijzig windje stond. Nu met de wind op mijn snuit voel ik eigenlijk pas hoe koud dat het waait. Mijn vingers zijn daar  het minste bestand tegen ondanks mijn handschoenen. Hoe koud dat ze waren daar kom in de douche pas echt achter.
Je moet Kitty en Esther maar eens vragen hoe pittig dit rondje is. Zij liepen hem vorig jaar ook eens op een zaterdagmiddag mee. Binnenkort met een aantal clubgenoten ook nog eens doen!