Post Tagged ‘regen’

Vakantieperiode!

Geplaatst: 29/07/2016 in sport
Tags:, ,

Vrijdagmorgen,

600-800-1000-800-600-400

600-800-1000-800-600-400

Bij de baantraining op woensdagavond merk je het eerste dat de vakantietijd is aangebroken. Als ik normaal tegen 18.30 u. op de baan kom dan is het een drukte van belang. Er zijn jeugdgroepen die al om 18.00 u. begonnen zijn en een halfuurtje later start er nog een groep en tegelijkertijd met de recreanten is er nog een jeugdgroep die van start gaat. Nu kom je op woensdag en er is geen jeugd. De toegangspoort nog op slot. Nou wist ik vanaf dinsdagavond al dat er ook twee trainers afwezig zouden zijn. Met het gevolg dat ik er alleen voor stond vanavond. Nou kun je natuurlijk proberen een trainer van de groepen van een andere avond te regelen maar hoe groot zou onze eigen groep zijn?
Ik gokte er op dat er een aantal weg zouden zijn.
Mijn gok pakte goed uit.
Het werd een heerlijke trainingsavond. Er werden heel wat zweetdruppels gelaten.

Mijn volgende training is een duurloop op donderdagmorgen. Ik had het voornemen om vandaag eens een wat gemakkelijker parcours te nemen maar dan op een iets hogere snelheid. Een route van ergens tussen 25 en 27 km moest het worden. Als extra opdracht voor mezelf: “loop de laatste minuut van ieder kwartier een stevig tempo”
Een voordeel van zo’n opdracht is dat de tijd voorbijvliegt je leeft van kwartier naar kwartier.
Toen ik vertrok was de temperatuur nog behoorlijk hoog net zo goed als de luchtvochtigheid. In de nacht was het maar amper afgekoeld. Van dat kleffe zweetweer. Na ruim 90′ loop ik langs een heideveld en je ziet er nu langzaamaan al een paarse gloed overheen komen. Over een maand volop in bloei.Nog maar eens gaan kijken dan.
Iets verderop begint het te miezeren. Een paar druppeltjes nog maar. Dat koelt tenminste. Alleen deze regen is lastig voor mijn zicht. Mijn brillenglazen slaan dicht van die fijne motregen. Mijn petje had ik niet op gewoon omdat ik er geen rekening mee had gehouden dat het zou gaan regenen.
Uiteindelijk ben ik na bijna 2:30 u. en 27 km weer thuis. Krijg mijn shirt amper uit zo nat is het.

Ondanks dat ik onderweg best veel gedronken had is mijn dorstgevoel de hele dag niet meer weg geweest.

Advertenties

Nattigheid!

Geplaatst: 31/05/2016 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmiddag,

Dan maar dwars er doorheen.

Dan maar dwars er doorheen.

Qua hoeveelheid aan regen hebben we voorlopig wel genoeg gehad zou ik denken. Bui na bui trok er gisteren hier over met bakken water maar ook met bliksem en donderslagen. Pittige buien die er voor zorgden dat de wegen van trottoirband tot trottoirband vol kwamen te staan. Bijna 50 mm regen viel er gisteren.
Zelf ben ik overdag wel 3 keer goed nat geregend. en toch staat er vanavond een duurloop op het programma van 90′.  Nou ben ik een trainer die de training altijd door laat gaan tenzij…ja er is een tenzij. Op het moment dat de veiligheid van onze lopers niet meer gewaarborgd wordt dan is het over. Dat kan een felle onweersbui zijn of gladheid.

Eigenlijk overbodige appjes die rond 18.30 u. binnenlopen of dat de training wel doorgaat.
Ze krijgen allemaal hetzelfde antwoord retour: “ik ben om 19.00 u. bij Naat Piek en laat het op dat ogenblik afhangen of dat de training doorgaat of” Blijft het bij regen dan is het lopen. Onweert het dan gaan we niet op stap.
Kom ik op onze startplaats ben ik niet de eerste die aanwezig is. Om 19.00 u zijn we nagenoeg met 15 lopers/loopsters om aan ons karwei van 90’te beginnen. Op tijd is de “afvaart” De eerste plassen zijn nog redelijk te ontwijken. Mijn eerste gedachte: “valt me alleszins mee:”
Niet veel verder is het gewoon niet meer mogelijk om er langsaf te lopen dan maar er dwars doorheen. Na 10′ heeft iedereen gewoon zeiknatte voeten. Sommige paadjes zijn niks anders dan slootjes. Een paar stukjes heuvel op dan maar want als water zijn natuurkundige wet volgt dan moet het boven op de rug droog zijn.
Wat me pas na een klein halfuurtje opvalt is dat het niet meer regent. Een ander opvallend detail is dat we het bos met niemand hoeven te delen, geen MTB-ers, geen wandelaars, geen ruiters, niks, niemand. Alleen een stelletje lopers die er lol in hebben om door de plassen te stampen.
De eerste regendruppels van onze avontuurlijke loop krijgen we nog net in de laatste 5 ‘. Oké…nat waren we toch al.

Ook deze keer hadden de thuisblijvers weer ongelijk!!

Maandagmiddag,

Het was weer zover.

Het was weer zover.

Het is nog 2015 als je je planning wilt rondmaken voor 2016. Ik wilde graag de Konng van Spanje nog een keer lopen dus al in december moeten inschrijven wil je zeker zijn van een startnummer. De start dit jaar op een andere plek dan de vorige 3 uitgaves waaraan ik meedeed. Niet alleen een andere plek maar de afstand ook weer wat langer. De eerste keer dat ik daar liep ging de langste afstand over 30 km vervolgens werd het 32 en 34 km. en dit jaar zelfs 37 km. Nu kun je wel zeggen daar waar je 30 km kunt lopen dan kun je er ook wel 37. Gemakkelijker gezegd dan gedaan want inmiddels ben je ook weer 4 jaar ouder.
Maar goed niet piepen en lopen.

Dus zondagmorgen op tijd op en bijtijds vertrekken naar camping de Gulpenerberg waar voor het eerst de start is. In de auto merkte ik het niet zo maar buiten op de berg was het koud. Er stond een gemeen windje. Het zou die dag nog wel anders gaan worden. Gelukkig weet je dat van tevoren niet.
Een paar dames van onze club liepen daar gisteren al en ik was uitgenodigd voor een kop koffie en een krentenbolletje. Kijk..dan begint een trail niet slecht. Nadat de eerste groepen (22 en 11 km) van start zijn gegaan mag ook de 37 km vertrekken.
Ik stond aan de start in mijn complete winteroutfit en zag al een aantal mensen kijken zo van: “die gaat het straks warm krijgen”  Ik was er op dat ogenblik van overtuigd dat ik dat nodig had en zou ik het warm krijgen kon mijn jasje nog altijd in mijn rugzak. Aftellen en van start. Meteen in het begin een stuk asfalt naar beneden. Hier dus al opletten dat je niet als een razende Roeland van die berg af stormt. Want wat zeker in het Limburgse landschap geldt is dat er ook weer een weg naar boven zal zijn. En warempel in de eerste 10 km heb ik het een soort van warm. Nee…mijn jasje gaat nog niet uit.

De eerste bult af! (Paul maakte de foto)

De eerste bult af! (Paul maakte de foto)

Tot aan de eerste verzorgingspost blijft het nog redelijk droog maar de lucht kijkt dreigend. Het belooft niet veel goeds. Dan komt de regen gevolgd door hagel. Het striemt in je gezicht. De ondergrond is op een bepaald moment helemaal bedekt met hagel. Dus toch nog een winterttrail.
Met de nattigheid wordt de bovengrond iets drassiger maar ook gladder. Nou zullen er wel traillopers zijn die op schoenen lopen die uitglijden zoveel mogelijk voorkomen. Mijn Brooks, geen trailschoenen, zit niet zo heel veel profiel meer onder. Zeg maar dat het ongeveer “slicks” zijn. Op een heel slecht stuk staat een echtpaar die bij het beklimmen van een bultje van een paar meter maar een helpende hand biedt. Dat was nodig want ik schuif zo hard weer terug als dat ik naar boven ging. Even verderop vlieg ik onderuit. Zomaar als vanuit het niets lig ik in de modder en waarschijnlijk net met mijn middelvinger in het prikkeldraad.
Nog niet eens zozeer in de gaten totdat ik de middelvinger van mijn handschoenen rood zie worden. Dadelijk maar eens even laten kijken door de EHBO. De verzorgingspost op 26 km staat er bijna aan te komen.
Mijn vinger wordt wat schoongemaakt en er komt een pleister op. Door de kou en de regen die er dat moment valt plakt het hele spul ook nog niet. Dan maar een stevig stuk tape er omheen. Handschoenen weer aan beginnen aan het laatste stuk.

Labiel evenwicht. (Paul maakte de foto)

Labiel evenwicht. (Paul maakte de foto)

De buien worden er niet minder op en het parcours niet droger. Niet alleen door de vermoeidheid maar zeker ook door de gladheid is de souplesse er ondertussen aardig uit. Het is werken geworden. Wandelen op de klimmetjes en heel voorzichtig met het dalen. Maar ook vandaag geldt: “je loopt wat, je eet en drinkt wat en je komt dan vanzelf bij de finish”

Op 4:37′ kom ik over de finishlijn. Wat heb ik het koud! Vlug een stukje vlaai en een biertje en dan een warme douche opzoeken.
Bij het teruglopen naar mijn auto kom ik nog langs de EHBO post en laat op mijn vinger nog even een droge pleister  opdoen. De jongedame die de pleister plakte onderweg en ook nu herkende me niet nu ik weer redelijk moddervrij was.

Nu nog geen 24 uur nadat ik over de finish ging is trappenlopen, zowel naar boven als naar beneden, geen probleem ook wandelen gaat prima. Vanavond maar een kort herstelloopje doen.
Volgende jaar weer? Eerst maar eens zien wat de rest van het jaar nog brengt. Nog twee uitdagingen te gaan. De Slachte- en de Zeeuwse Kust marathon.