Post Tagged ‘regen’

Nattigheid!

Geplaatst: 31/05/2016 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmiddag,

Dan maar dwars er doorheen.

Dan maar dwars er doorheen.

Qua hoeveelheid aan regen hebben we voorlopig wel genoeg gehad zou ik denken. Bui na bui trok er gisteren hier over met bakken water maar ook met bliksem en donderslagen. Pittige buien die er voor zorgden dat de wegen van trottoirband tot trottoirband vol kwamen te staan. Bijna 50 mm regen viel er gisteren.
Zelf ben ik overdag wel 3 keer goed nat geregend. en toch staat er vanavond een duurloop op het programma van 90′.  Nou ben ik een trainer die de training altijd door laat gaan tenzij…ja er is een tenzij. Op het moment dat de veiligheid van onze lopers niet meer gewaarborgd wordt dan is het over. Dat kan een felle onweersbui zijn of gladheid.

Eigenlijk overbodige appjes die rond 18.30 u. binnenlopen of dat de training wel doorgaat.
Ze krijgen allemaal hetzelfde antwoord retour: “ik ben om 19.00 u. bij Naat Piek en laat het op dat ogenblik afhangen of dat de training doorgaat of” Blijft het bij regen dan is het lopen. Onweert het dan gaan we niet op stap.
Kom ik op onze startplaats ben ik niet de eerste die aanwezig is. Om 19.00 u zijn we nagenoeg met 15 lopers/loopsters om aan ons karwei van 90’te beginnen. Op tijd is de “afvaart” De eerste plassen zijn nog redelijk te ontwijken. Mijn eerste gedachte: “valt me alleszins mee:”
Niet veel verder is het gewoon niet meer mogelijk om er langsaf te lopen dan maar er dwars doorheen. Na 10′ heeft iedereen gewoon zeiknatte voeten. Sommige paadjes zijn niks anders dan slootjes. Een paar stukjes heuvel op dan maar want als water zijn natuurkundige wet volgt dan moet het boven op de rug droog zijn.
Wat me pas na een klein halfuurtje opvalt is dat het niet meer regent. Een ander opvallend detail is dat we het bos met niemand hoeven te delen, geen MTB-ers, geen wandelaars, geen ruiters, niks, niemand. Alleen een stelletje lopers die er lol in hebben om door de plassen te stampen.
De eerste regendruppels van onze avontuurlijke loop krijgen we nog net in de laatste 5 ‘. Oké…nat waren we toch al.

Ook deze keer hadden de thuisblijvers weer ongelijk!!

Maandagmiddag,

Het was weer zover.

Het was weer zover.

Het is nog 2015 als je je planning wilt rondmaken voor 2016. Ik wilde graag de Konng van Spanje nog een keer lopen dus al in december moeten inschrijven wil je zeker zijn van een startnummer. De start dit jaar op een andere plek dan de vorige 3 uitgaves waaraan ik meedeed. Niet alleen een andere plek maar de afstand ook weer wat langer. De eerste keer dat ik daar liep ging de langste afstand over 30 km vervolgens werd het 32 en 34 km. en dit jaar zelfs 37 km. Nu kun je wel zeggen daar waar je 30 km kunt lopen dan kun je er ook wel 37. Gemakkelijker gezegd dan gedaan want inmiddels ben je ook weer 4 jaar ouder.
Maar goed niet piepen en lopen.

Dus zondagmorgen op tijd op en bijtijds vertrekken naar camping de Gulpenerberg waar voor het eerst de start is. In de auto merkte ik het niet zo maar buiten op de berg was het koud. Er stond een gemeen windje. Het zou die dag nog wel anders gaan worden. Gelukkig weet je dat van tevoren niet.
Een paar dames van onze club liepen daar gisteren al en ik was uitgenodigd voor een kop koffie en een krentenbolletje. Kijk..dan begint een trail niet slecht. Nadat de eerste groepen (22 en 11 km) van start zijn gegaan mag ook de 37 km vertrekken.
Ik stond aan de start in mijn complete winteroutfit en zag al een aantal mensen kijken zo van: “die gaat het straks warm krijgen”  Ik was er op dat ogenblik van overtuigd dat ik dat nodig had en zou ik het warm krijgen kon mijn jasje nog altijd in mijn rugzak. Aftellen en van start. Meteen in het begin een stuk asfalt naar beneden. Hier dus al opletten dat je niet als een razende Roeland van die berg af stormt. Want wat zeker in het Limburgse landschap geldt is dat er ook weer een weg naar boven zal zijn. En warempel in de eerste 10 km heb ik het een soort van warm. Nee…mijn jasje gaat nog niet uit.

De eerste bult af! (Paul maakte de foto)

De eerste bult af! (Paul maakte de foto)

Tot aan de eerste verzorgingspost blijft het nog redelijk droog maar de lucht kijkt dreigend. Het belooft niet veel goeds. Dan komt de regen gevolgd door hagel. Het striemt in je gezicht. De ondergrond is op een bepaald moment helemaal bedekt met hagel. Dus toch nog een winterttrail.
Met de nattigheid wordt de bovengrond iets drassiger maar ook gladder. Nou zullen er wel traillopers zijn die op schoenen lopen die uitglijden zoveel mogelijk voorkomen. Mijn Brooks, geen trailschoenen, zit niet zo heel veel profiel meer onder. Zeg maar dat het ongeveer “slicks” zijn. Op een heel slecht stuk staat een echtpaar die bij het beklimmen van een bultje van een paar meter maar een helpende hand biedt. Dat was nodig want ik schuif zo hard weer terug als dat ik naar boven ging. Even verderop vlieg ik onderuit. Zomaar als vanuit het niets lig ik in de modder en waarschijnlijk net met mijn middelvinger in het prikkeldraad.
Nog niet eens zozeer in de gaten totdat ik de middelvinger van mijn handschoenen rood zie worden. Dadelijk maar eens even laten kijken door de EHBO. De verzorgingspost op 26 km staat er bijna aan te komen.
Mijn vinger wordt wat schoongemaakt en er komt een pleister op. Door de kou en de regen die er dat moment valt plakt het hele spul ook nog niet. Dan maar een stevig stuk tape er omheen. Handschoenen weer aan beginnen aan het laatste stuk.

Labiel evenwicht. (Paul maakte de foto)

Labiel evenwicht. (Paul maakte de foto)

De buien worden er niet minder op en het parcours niet droger. Niet alleen door de vermoeidheid maar zeker ook door de gladheid is de souplesse er ondertussen aardig uit. Het is werken geworden. Wandelen op de klimmetjes en heel voorzichtig met het dalen. Maar ook vandaag geldt: “je loopt wat, je eet en drinkt wat en je komt dan vanzelf bij de finish”

Op 4:37′ kom ik over de finishlijn. Wat heb ik het koud! Vlug een stukje vlaai en een biertje en dan een warme douche opzoeken.
Bij het teruglopen naar mijn auto kom ik nog langs de EHBO post en laat op mijn vinger nog even een droge pleister  opdoen. De jongedame die de pleister plakte onderweg en ook nu herkende me niet nu ik weer redelijk moddervrij was.

Nu nog geen 24 uur nadat ik over de finish ging is trappenlopen, zowel naar boven als naar beneden, geen probleem ook wandelen gaat prima. Vanavond maar een kort herstelloopje doen.
Volgende jaar weer? Eerst maar eens zien wat de rest van het jaar nog brengt. Nog twee uitdagingen te gaan. De Slachte- en de Zeeuwse Kust marathon.

Je moet toch wat!

Geplaatst: 09/02/2016 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

De wolken aardig op drift!

De wolken aardig op drift!

Het blijft onder lopers toch bijna altijd de onderwerpen van gesprek. Wat zijn jouw plannen voor dit jaar? Hoe snel ben je van plan te gaan lopen en als het weer nou maar een beetje meewerkt.
Plannen zijn zo gemaakt werken naar het doel toe is iets lastiger en iets om je geen zorgen over te maken is het weer want dat heb je toch niet in de hand.
Oké…als je een scherpe tijd in gedachten had dan kan ook dat wel tegenvallen maar kon je daar ook maar iets aan doen? Nee toch.

Om op alle gevallen goed voorbereid te zijn op alle omstandigheden kon je de afgelopen dagen aan de bak. Zondagmorgen de regen met bakken uit de lucht en toen de training begon kwam er een waterig zonnetje bij. Zorgen over gemaakt? Niet nodig geweest.

Gisterenavond was het een iets ander verhaal. Niet alleen de omstandigheden erg beroerd maar was het ook veilig? Waaiden er geen takken uit de bomen langs ons pad? Tegen 19.00 u. sprong ik op de fiets om  naar De Keien te rijden. Daarbij kom ik langs de markt waar de carnavalisten nog volop aanwezig waren. Harde bikkels van binnen en van buiten nat.
Maar eens zien wat dadelijk brengt en met hoeveel man we op stap gaan. Natuurlijk zijn er onder lopers ook stappers bij die zullen er niet zijn.
De route van ongeveer 18 km die ik vanavond had gekozen liep eerst tegen de wind in.
We gaan van start met 4 man. De carnaval hakt er toch hard in.
De wind waait lees soms storm en de het regent wat. Als er een stevige windvlaag komt dan striemt de regen in je gezicht. Dat gaat vanavond lekker gloeien denk ik. De route loopt dan eens iets naar links dan weer iets naar rechts maar wel overwegend tegen onze vriend de wind lopen te boksen. Na een uurtje gaat het de andere kant op. Meteen lijkt het erop dat de regen minder wordt en de wind minder sterk. Na 1:50’terug op het honk. Vlug droge spullen aan en op de fiets naar huis.
En of “vriend” wind en zijn “maatje” regen dat geweten hebben ze lieten zich op weg naar huis nog eens van hun beste kant zien.