Post Tagged ‘Taurossen’

Uitwijken!

Geplaatst: 24/01/2019 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagmiddag,

Er moet ook even gedold worden.

Zo soms gebeurt dat of de baan is glad of er ligt een pak sneeuw en dan moet er gezocht worden naar een alternatief. Nou is er op ruim een km van de baan een breed geasfalteerd fietspad dat goed verlicht is en vaak ook schoon. Er staan lantaarnpalen om de 25 m ongeveer. Een prachtig pad om een training te doen.
Na het inlopen en wat oefeningen dus dit pad op voor een soort van piramide training. Een prima alternatief voor de baantraining. Het spreekt bijna voor zich als de training er op zit en we weer terug zijn bij de baan dat de teugels even los gaan. Overigens liep ik de hele training, dus ook de tempo’s, mee.

Dan vanmorgen tijd voor een duurloop. Tijd voor een zwerftochtje over de Maashorst. Het is behoorlijk koud voor mijn lijf niet zo’n probleem dat is meteen warm maar mijn handen zijn vaak het probleem. Nu met een paar stevige ski-wanten aan ging het wel.

Voetgangersbrug. Je kunt er ook met de fiets over.

Kom je wat tegen wat je op de foto wilt zetten tja…dan moeten ze wel even uit. Ook onmiddellijk gaan mijn vingers dan protesteren. Het eerste dat rijp is voor een plaatje is een nieuwe voetgangersbrug over de rondweg om bewoners van het noordelijke deel van Uden een gemakkelijkere weg te bieden naar het ziekenhuis. Dat ligt hier dus vlak achter.
Het is niet druk op het nieuwe fietspad dat parallel loopt aan de rondweg. Alleen een mevrouw die haar hond uitlaat. Ik snotter wat en ben blij dat ze me hoort omdat je jezelf wezenloos kunt schrikken als er een hardloper voorbij komt.
Langs de omheining van het afgezette begrazingsgebied en waar afgelopen zondag de wisenten pal aan de draad stonden zijn ze nu in geen velden of wegen te bekennen.

Vandaag niet op mijn pad maar in het dal

Even later kom ik op het “vierlandenpunt” . Oké….vroeger het punt waar 4 verschillende gemeentes elkaar raakten. Het zijn er inmiddels nog 3 en over een paar jaar zullen het er wel 2 gaan worden. Je hebt er nu een vrij uitzicht naar alle kanten. Een weids uitzicht.
Hé…waar is het pad voor een doorsteekje ook al weer? Door de sneeuw bijna voorbij gelopen. Vanaf deze doorsteek kom ik bij de heuvelrug waar vorige week een aantal taurossen mijn doorgang belemmerde. Nu zie ik de hele kudde onderaan bij de vijvers. Dat is het best wel weer een prachtig gezicht.
Nog een 4-tal km’s te gaan voordat ik thuis ben. Ben ook bijna door mijn energie heen. De kou vraagt, zonder dat de inspanning echt hoog is, best wel een stuk meer brandstof.  Even voordat ik thuis ben zie ik in de verte een hardloper me tegemoet komen. Aan zijn stijl en postuur denk ik de man te kennen. Hij liep een aantal jaren terug bij onze club in de zaterdagochtendgroep. Even bijkletsen!
Doet me altijd weer deugd dat mensen die ooit bij onze ( start to run)groepen begonnen toch nog steeds hardlopen. Hebben we ze toch op het juiste spoor gezet. In elk geval twee trainingen op een rij die me deugd deden.

Advertenties

Je weet het nooit!

Geplaatst: 22/11/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Of ze zadelmak waren heb ik maar geprobeerd

“Hoe lang ga je” vroeg Sjan me toen ik vanmorgen aanstalten maakte om de deur uit te gaan.  Ik antwoordde: “Ik weet het niet precies dan kan variëren van 90′ tot aan 120′ “ Eerlijk is eerlijk ik had er ook geen idee van hoe de vlag er nou precies bij hing na Terschelling. De verwachting was wel dat het gewoon goed zou gaan maar weten? Met de gedachten van “we zien wel”vertrok ik. Zelfs nog geen idee van de route die ik wilde doen. Wel het bos in dat stond vast. Wat dan ook meteen vast staat dat je het eerste halfuur de keuze hebt of links-of rechtsom.

Vandaag de keuze om rechtsom te gaan langs de molen van Jetten achter de voetbalvelden van FC. de Rakt langs en verder over de flanken van de geluidswal naar Naat Piek. Gisteren waren wij met een groep ook al hier maar niet om te lopen maar om de route van de cross die zondag op het programma staat alvast in orde te maken. Wij willen de paden enigszins bladvrij hebben zodat er zicht is op de wortels die ieder jaar sterker bovengronds komen.

Dit soort is zeker niet zadelmak. Bochtje maken!

Zaterdagmiddag zijn we er weer om de linten aan te brengen zodat men het rondje herkent. Ten opzichte van gisteren zijn weer er wel een paar veranderingen. Door de bos ombouw zijn er veel bomen gezaagd en nu zijn de stammen uit het bos aan het rijden dus worden er diepe sporen in de paden getrokken. Dat levert zaterdag nog even wat extra werk op.
Even verder langs de afrastering van het begrazingsgebied af. Ik ben wel heel benieuwd wanneer de toegang wordt vrijgegeven. Of ik dat als loper nog meemaak? Ik heb er een hard hoofd in. Even verder staat er een kudde Exmoor pony’s. Wat een mooie beestjes zijn dat toch. Lijken heel aaibaar maar zadelmak zullen ze wel niet zijn net zo min als de kudde Taurossen die ik even later op mijn pad tegenkom. Stonden de pony’s nog achter de stroomdraad staan deze precies op het pad. Even stoppen voor een plaatje en er dan omheen. Heel in de verte staat de kudde Wisenten.

Draaideur! MTB-ers blij mee.

Bijna bij de Blokhut zie ik dat de vijver daar nagenoeg droog staat niks te zwemmen voor de honden die daar worden uitgelaten door een paar dames. Vanaf de Blokhut een heuvelruggetje op en bijna tegen het einde loop ik tegen een draaipoortje aan. MTB-ers ontmoedigen om dit pad op te rijden? Zou zo maar kunnen.
Twee wandelaars een van hen roept en zwaait. Ik kijk en zie dat er een goede bekende loopt. Even stoppen voor een praatje. Je kunt toch zo maar niet doorlopen. Dat zal vandaag nog niet de laatste keer zijn want ben ik net bij het ziekenhuis loop ik iemand voorbij en die ken ik ook. Een vroegere dorpsgenoot van me. Even bijkletsen.
Dan mijn laatste stukje terug over het pad waar vanmorgen mijn loopje begon. Zo zie je maar dat je nooit van te voren kunt zeggen hoe lang je van huis zult zijn.
Bijna 18 km gelopen en daar was ik 2 uur voor onderweg inclusief kletstijd.

Voelde me vandaag prima eigenlijk de hele week al. Zondag nog maar eens crossen.

Vrijdagavond,

Verfrissingspost!

Al sinds de eind jaren ’90 graasden er Schotse Hooglanders in het begrazingsgebied van de Maashorst. Het spreekt voor zich dat er een omheining was zodat ze niet meteen op de A50 zouden staan. Maar het hele gebied was voor recreatie helemaal open. Zeker als hardloper kon je naar hartenlust door het hele gebied struinen. De beesten liepen vaak langs dezelfde paadjes  en creëerden op deze manier “single tracks”. Ook al stond er een kudde midden op het pad met een beetje voorzichtigheid kon je ongestraft langs af. Oké…als er ouders waren die hun kindje op de rug van zo’n beest wilde zetten voor een leuke foto tja..dat is vragen om problemen. Nu met de nieuwe ontwikkelingen zijn ze er niet meer.

In het late najaar van 2015 werd een behoorlijk gebied opnieuw afgerasterd. De Maashorst maakte zich op om een kudde Wisenten en Exmoor pony’s te ontvangen.

Afgelopen was het met het open gebied. Verboden terrein voor de recreatie. Men noemde dat het “wengebied”. In maart 2016 kwamen de beesten er en na een jaar van wennen zou het hele terrein weer toegankelijk zijn. Met een paar incidenten die zich met de beesten voordeden bleef het gebied gewoon gesloten. Het werd iets kleiner gemaakt om een geasfalteerd fietspad dat er lag vrij te geven. Het was best zoeken naar alternatieve looproutes.

Impossante verschijning. Loop je niet zomaar even langs

In het nog wel toegankelijke deel lopen in plaats van de Hooglanders nu Taurossen. een terug gefokt oerrund. Een prachtig beest om te zien overigens. Maar de boog die je moet maken om de Taurossen heen is nog al wat groter dan om de Hooglanders. In de diverse loopgroepen zijn er best mensen die er bijna niet aan voorbij durven.

Nou liep ik afgelopen donderdag richting Slabroek en stuitte daar op een nieuwe afrastering. Ook lagen er grote betonblokken kennelijk bestemd om er vee-roosters van te maken. Ik hoop echt dat het gebied wat nu opnieuw omheind is zijn bestemming krijgt voor de Taurossen anders wordt het opnieuw andere routes zoeken. Wat ik wel weet dat een paar heuvelruggetjes niet meer te belopen zijn zonder wat hindernissen te omzeilen.  Heel nieuwsgierig ben ik wel hoe zich dat ontwikkeld.

Zeker op de donderdagen zal ik er wel te vinden zijn en hoop dat ik weer nieuwe padjes gevonden heb voordat we in de lente onze duurloopjes weer starten in de Maashorst.

Het eerste nieuwe pad al gevonden. Ook niet slecht!