Post Tagged ‘Taurossen’

Je weet het nooit!

Geplaatst: 22/11/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Of ze zadelmak waren heb ik maar geprobeerd

“Hoe lang ga je” vroeg Sjan me toen ik vanmorgen aanstalten maakte om de deur uit te gaan.  Ik antwoordde: “Ik weet het niet precies dan kan variëren van 90′ tot aan 120′ “ Eerlijk is eerlijk ik had er ook geen idee van hoe de vlag er nou precies bij hing na Terschelling. De verwachting was wel dat het gewoon goed zou gaan maar weten? Met de gedachten van “we zien wel”vertrok ik. Zelfs nog geen idee van de route die ik wilde doen. Wel het bos in dat stond vast. Wat dan ook meteen vast staat dat je het eerste halfuur de keuze hebt of links-of rechtsom.

Vandaag de keuze om rechtsom te gaan langs de molen van Jetten achter de voetbalvelden van FC. de Rakt langs en verder over de flanken van de geluidswal naar Naat Piek. Gisteren waren wij met een groep ook al hier maar niet om te lopen maar om de route van de cross die zondag op het programma staat alvast in orde te maken. Wij willen de paden enigszins bladvrij hebben zodat er zicht is op de wortels die ieder jaar sterker bovengronds komen.

Dit soort is zeker niet zadelmak. Bochtje maken!

Zaterdagmiddag zijn we er weer om de linten aan te brengen zodat men het rondje herkent. Ten opzichte van gisteren zijn weer er wel een paar veranderingen. Door de bos ombouw zijn er veel bomen gezaagd en nu zijn de stammen uit het bos aan het rijden dus worden er diepe sporen in de paden getrokken. Dat levert zaterdag nog even wat extra werk op.
Even verder langs de afrastering van het begrazingsgebied af. Ik ben wel heel benieuwd wanneer de toegang wordt vrijgegeven. Of ik dat als loper nog meemaak? Ik heb er een hard hoofd in. Even verder staat er een kudde Exmoor pony’s. Wat een mooie beestjes zijn dat toch. Lijken heel aaibaar maar zadelmak zullen ze wel niet zijn net zo min als de kudde Taurossen die ik even later op mijn pad tegenkom. Stonden de pony’s nog achter de stroomdraad staan deze precies op het pad. Even stoppen voor een plaatje en er dan omheen. Heel in de verte staat de kudde Wisenten.

Draaideur! MTB-ers blij mee.

Bijna bij de Blokhut zie ik dat de vijver daar nagenoeg droog staat niks te zwemmen voor de honden die daar worden uitgelaten door een paar dames. Vanaf de Blokhut een heuvelruggetje op en bijna tegen het einde loop ik tegen een draaipoortje aan. MTB-ers ontmoedigen om dit pad op te rijden? Zou zo maar kunnen.
Twee wandelaars een van hen roept en zwaait. Ik kijk en zie dat er een goede bekende loopt. Even stoppen voor een praatje. Je kunt toch zo maar niet doorlopen. Dat zal vandaag nog niet de laatste keer zijn want ben ik net bij het ziekenhuis loop ik iemand voorbij en die ken ik ook. Een vroegere dorpsgenoot van me. Even bijkletsen.
Dan mijn laatste stukje terug over het pad waar vanmorgen mijn loopje begon. Zo zie je maar dat je nooit van te voren kunt zeggen hoe lang je van huis zult zijn.
Bijna 18 km gelopen en daar was ik 2 uur voor onderweg inclusief kletstijd.

Voelde me vandaag prima eigenlijk de hele week al. Zondag nog maar eens crossen.

Advertenties

Vrijdagavond,

Verfrissingspost!

Al sinds de eind jaren ’90 graasden er Schotse Hooglanders in het begrazingsgebied van de Maashorst. Het spreekt voor zich dat er een omheining was zodat ze niet meteen op de A50 zouden staan. Maar het hele gebied was voor recreatie helemaal open. Zeker als hardloper kon je naar hartenlust door het hele gebied struinen. De beesten liepen vaak langs dezelfde paadjes  en creëerden op deze manier “single tracks”. Ook al stond er een kudde midden op het pad met een beetje voorzichtigheid kon je ongestraft langs af. Oké…als er ouders waren die hun kindje op de rug van zo’n beest wilde zetten voor een leuke foto tja..dat is vragen om problemen. Nu met de nieuwe ontwikkelingen zijn ze er niet meer.

In het late najaar van 2015 werd een behoorlijk gebied opnieuw afgerasterd. De Maashorst maakte zich op om een kudde Wisenten en Exmoor pony’s te ontvangen.

Afgelopen was het met het open gebied. Verboden terrein voor de recreatie. Men noemde dat het “wengebied”. In maart 2016 kwamen de beesten er en na een jaar van wennen zou het hele terrein weer toegankelijk zijn. Met een paar incidenten die zich met de beesten voordeden bleef het gebied gewoon gesloten. Het werd iets kleiner gemaakt om een geasfalteerd fietspad dat er lag vrij te geven. Het was best zoeken naar alternatieve looproutes.

Impossante verschijning. Loop je niet zomaar even langs

In het nog wel toegankelijke deel lopen in plaats van de Hooglanders nu Taurossen. een terug gefokt oerrund. Een prachtig beest om te zien overigens. Maar de boog die je moet maken om de Taurossen heen is nog al wat groter dan om de Hooglanders. In de diverse loopgroepen zijn er best mensen die er bijna niet aan voorbij durven.

Nou liep ik afgelopen donderdag richting Slabroek en stuitte daar op een nieuwe afrastering. Ook lagen er grote betonblokken kennelijk bestemd om er vee-roosters van te maken. Ik hoop echt dat het gebied wat nu opnieuw omheind is zijn bestemming krijgt voor de Taurossen anders wordt het opnieuw andere routes zoeken. Wat ik wel weet dat een paar heuvelruggetjes niet meer te belopen zijn zonder wat hindernissen te omzeilen.  Heel nieuwsgierig ben ik wel hoe zich dat ontwikkeld.

Zeker op de donderdagen zal ik er wel te vinden zijn en hoop dat ik weer nieuwe padjes gevonden heb voordat we in de lente onze duurloopjes weer starten in de Maashorst.

Het eerste nieuwe pad al gevonden. Ook niet slecht!

Donderdagavond,

De Meuwel

Afgelopen maandagavond werd ik bijna overvallen met de vraag: “Hoe laat en waar vertrek je donderdagmorgen?” Op dat moment al enige indicatie dat er wel belangstelling was om mee te doen. Gisteren bij de baantraining ook nog eens. Toen ik van de training thuiskwam een krat gevuld met wat flesjes water, cola, stukjes peperkoek en wat zoute koekjes. Ik wilde sowieso niet dat iemand ook maar iets te kort kwam.
Vanmorgen een grote thermoskan van 5 liter thee gemaakt. Om iets over 7.30 u. ben ik weggereden. Ja… wel wat vroeg maar ik wilde echt als eerste aanwezig zijn. Het regent licht en is een stuk minder warm dan de afgelopen week. Ik durf gerust te zeggen ideaal loopweer.
De eerste deelnemers druppelen in het ritme van de regen binnen. Ook de eerste jarige job is ook binnen er komt er nog eentje die vandaag ook jarig is. Een dame wordt 40 en de ander precies 10 jaar ouder.
Om exact 8.00 u. van start met bijna 35 lopers. Helaas pindakaas voor diegene die te laat zijn. Tijd is tijd.

Blijft veel zand aan je schoenen hangen

De eerste lus van bijna 14 km gaat richting De Meuwel en vervolgens via onverharde landweggetjes naar Bedaf. Als ik met een groep op stap ben dan ben ik gewend om me eens af te laten zakken naar achter en weer naar voor te lopen. Veel tijd voor nodig vandaag.
Bij het opgaan van het tweede deel van Bedaf geef ik iedereen de kans om de lichte dan wel de zware route te kiezen. Uiteindelijk omdat de bovengrond vochtig is en aan je schoenen blijft plakken is het  om het even of je door de kat of door de hond gebeten wordt.
Het laatste deel is wat minder zwaar en na 1:35′ terug op de parkeerplaats.
Even wat eten en drinken. De nieuwe instappers welkom heten en afscheid nemen van de uitstappers.

De jonge aanwas van de taurossen.

Met een aanzienlijk kleinere groep de tweede lus in die er ook heel anders uitziet qua natuur. Kris kras zwerven is er op dit moment nog niet bij omdat een groot gedeelte niet toegankelijk is vanwege de kudde wisenten. Nog geen halfuurtje verder struinen we dwars door een grote groep taurossen met een heel stel kalfjes. De kalfjes weten niet wat hun overkomt. De vader des te beter. Hij keek ons vervaarlijk na.
Al lopende langs de afrastering zien we in de verte de pony’s lopen. Zij lijken nu de begroeiing hoger wordt nog kleiner dan in de winter.
Nu de wisenten nog en dan hebben we de grote drie weer gehad. Uiteindelijk heel in de verte zien we ze maar te ver weg om er foto’s van te maken.
Nu op Slabroek de twee heuvelruggetjes dan nog een stukje asfalt en we zijn weer terug.

Vaders houdt de boel haarscherp in de gaten

Het spreekt voor zich dat we na afloop even bij het bezoekerscentrum een lekkere kop koffie gaan drinken en of appeltaart of een kersenflapje eten.
Wie neemt er ons deze start van Hemelvaartsdag nog af?

Er werden onderweg wel wat foto’s gemaakt de credits zijn voor Ferry en Walter. Ze geven wel een beeld waar we geweest zijn.