Post Tagged ‘trail’

De Maashorst Trailrun!

Geplaatst: 14/04/2019 in sport
Tags:,

Zondagmiddag,

Sponsorboard

Inmiddels al weer een week geleden dat onze club samen met de stichting Maashorst-events een trail organiseerde. Je kon over een paar verschillende afstanden inschrijven. Er was een 5 km, en 12 km en en een 24 km. Als laatste was er ook nog de mogelijkheid voor de kleintjes om 1 km te lopen.
Het organiserende team was best al een tijd bezig geweest om de voorbereiding in goede banen te leiden. Overigens werden zij gaandeweg steeds iets enthousiaster toen de inschrijvingen goed begonnen te lopen.
Ook in zo’n voorbereidingsfase wordt een beroep gedaan op de werkgroep. Die krijgt allerlei vragen op hun bord welke materialen we allemaal in huis hebben en als we ze niet hebben hoe komen wed daar dan aan? Daags voor de uitvoering zijn de routes al voorzien van lintjes zodat de lopers weten of ze rechts of links dan wel rechtdoor moeten.
Ook een gedeelte van het startveld, in dit geval een zandstrandje aan een plas, kan op zaterdag al opgetuigd worden.

Toen ik op zondagmorgen weer aan de slag ging leek alles er op te wijzen dat het een prachtige zonnige dag zou gaan worden. Met een paar uurtjes stevig aanpoten kan de wedstrijd beginnen. Nou ja…wedstrijd..er wordt i elk geval geen tijdsplot bijgehouden en er staat ook geen klok aan de finish. Je zult het met je eigen hulpmiddelen moeten doen. Ik schreef in voor 24 km en die groep mocht als eerste van start. Ik kan me voorstellen als je nog nooit eerder in de Maashorst liep dat je het spoor een beetje bijster werd. Omdat dit gebied wel ongeveer mijn thuisbasis is kwam ik niet zo veel verrassingen tegen. Behalve dan de  verzorgingsposten….zei ik verzorgingsposten? Verwenpunten kan ik ze beter noemen.
Als je al van plan was om een snelle tijd te lopen dan moest je bij deze posten niet stoppen. Teveel lekkers in de aanbieding.

Hier kwamen we ook langs. De foto is van een training.

Tegen de tijd dat ik op de tweede post kwam begon mijn rechterknie te zeuren. Bij het weglopen vanaf deze post ging het lopen helemaal niet meer. Moest over op wandelen. Gelukkig wist ik precies waar ik was en zag wel kans om een kortere weg te vinden en zo naar de finish te wandelen. Lopen nog een paar keer geprobeerd maar helaas het ging gewoon niet. Te veel last.

Nadat iedereen over de finish was kon er een begin gemaakt worden om op te ruimen. Tegen 18.00 u was ik weer thuis.
Behalve dat mijn lopen niet zo geweldig ging was het een prachtige dag. Het bleef op het terras van de camping nog lang onrustig.
Volgend jaar staat hij weer op de rol. Alleen dan een andere startlocatie. Als alles loopt zoals de voorspellingen zijn dan zijn we hier over 4 jaar weer terug.

Nu ik dit schrijf zijn we ondertussen een week verder en met mijn knie gaat het de goeie kant op.

 

Jaar bijna om!

Geplaatst: 13/12/2016 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Steeds vaker al in een vroeg stadium uitverkocht.

Steeds vaker al in een vroeg stadium uitverkocht.

Zo wens je elkaar een gelukkig nieuwjaar en je knippert een paar keer met je ogen en weer is er een jaar achter de rug. Dan lijkt het tijd om plannen te maken voor het komende jaar maar wil je in het voorjaar een aantal mooie wedstrijden lopen dan moet je wel snel zijn gewoon omdat ze anders al vol zijn en je vist achter het net. Spontaan zo maar een wedstrijd lopen is er vaak niet meer bij. Een organisatie wil graag van tevoren weten op hoeveel lopers ze ongeveer kunnen rekenen. Het kan ook nog zo zijn dat je als organisatie jezelf een limiet oplegt op het aantal deelnemers en dan is vol ook vol.

Maar het hoeft niet per se het einde van het jaar te zijn om eens terug te kijken naar de wedstrijden die je ooit al eens liep. Welke is je dan bijgebleven? De wedstrijd waar je een PR liep? De wedstrijd met bizarre omstandigheden? Soms kan het bijblijven van een wedstrijd afhangen van hele kleine gebeurtenissen die tijdens een wedstrijd zich voordoen. Mij overkwam ooit het volgende.

Het is inmiddels wel al weer een paar jaar geleden dat ik aan de start stond van een trail. De vooruitzichten best pittig niet alleen qua lengte maar ook qua parcours. Ik zag ze bij de start al staan een vader met zijn zoontje een jaar of 7, 8 schatte ik hem. Vermoedelijk liep zijn moeder wel mee en zij kwamen supporteren. Hij viel op met zijn hemelsblauwe bril.

Dit valt wel op!

Dit valt wel op!

De brillenman had alle moeite gedaan om er een beetje dunne glazen van te maken maar hij had waarschijnlijk die sterkte wel nodig. We gingen van start en toen we voorbijkwamen klapte hij enthousiast. Kennelijk wist de vader daar in de buurt goed de weg want op een paar km van de start stonden beiden weer op een kruising te kijken. Het ventje reikhalzend uitkijken naar zijn moeder. Ze liep niet zo ver achter me. Ik hoorde hem tenminste nog roepen: “hup mam, hup mam”.
Het zal een km of 5 verder geweest zijn zag ik hem in de verte al weer staan. Klappend naar iedereen die voorbij kwam. Op het moment dat ik hem passeerde kreeg hij een grote duim van me. Ik wist dat hij dat gezien had want ik voelde gewoon dat hij me nakeek.
Net voor een verzorgingspost een eind verderop stonden vader en zoon alweer op de uitkijk of dat moeder weer bijna kwam. Hij zag mij en herkende me weer van die duim. Ik maakte een beweging dat het deze keer geen duim maar een high five moest worden. Klats…die was raak.

Zeker nog 3-4 keer zag ik het manneke en hij werd iedere keer enthousiaster met zijn high fives. Als hij me in de verte aan zag komen dan stond hij al bijna te dansen op het midden van de weg om me maar zeker niet te missen. Je zag hem genieten en ik genoot van hem en zijn enthousiasme. Die middag had ik er zo maar opeens een vriend voor het leven bij.
Nadat ik over de finish was gegaan heb ik ze jammer genoeg niet meer gezien.

Zo zie je dat kleine dingen een wedstrijd groot kunnen maken.

 

Vaste waarde?

Geplaatst: 01/12/2014 in sport
Tags:, , ,

Maandagmorgen,

Gaaf loopje

Gaaf loopje

Voor de 5de keer reed ik gisterenmorgen naar Geldrop om een stukje te gaan hardlopen. Vandaag ook met niemand een afspraak gemaakt om samen te lopen. Kon dus eens zien wat ik er van zou maken. Als je op tijd bent dan kun je bij wijze van spreken je auto op de startstreep parkeren. En dan is er koffie. Of dat je echt kunt spreken van een trail dat weet ik ook niet wat ik wel weet dat er in elk geval dezelfde ongedwongen sfeer hangt zoals bij trails  gebruikelijk is. Een sfeer die mij wel bevalt moet ik zeggen.

Wat een hoop bekenden zijn er ook deze keer weer aanwezig. Met name ben ik blij Ruth weer eens te zien na haar lijdensweg door een teek. Nog niet voor de lange afstand maar wel weer van start.
Ook Dorothé weer aan de start  voor haar halve marathon.

Mooie  paden. De foto is van Ruth

Mooie paden. De foto is van Ruth

Om 10.00 u. de start dan voor de hele, de halve en de 30 km. Maar eens in de eerste km’s zien wat mijn lijf vandaag kan. Eerste stukje is asfalt en dan de A67 over en meteen duik je het natuurgebied is. Het loopt zo slecht nog niet. Mijn doorkomst bij 5 km ben ik dik tevreden over. Tegen een loper die ik in het voorbijlopen er op attendeer dat hij ook eens om zich heen moet kijken antwoord: “ben jij van de plaatselijke VVV?” Nou nee maar ik vind het hier wel gaaf lopen dus je moet er dan ook wat van zien.

Bij de drinkpost op 10 km staan de collega’s van Lucas Klamer van brandweer Geldrop, destijds en helaas veel te vroeg overleden initiatiefnemer van ’t is voor nik. Super dat zij dit ieder jaar weer doen. Op 10 km verder kom ik hier nog eens langs. Nu even rust om goed te drinken. Thee. Lekkere lauw thee. Beter dan het koude water. Maar weer vertrekken. Lopers die mij bij de drinkpost voor bij zijn gelopen haal ik weer bij. Twee lopers die een thuiswedstrijd lopen daar ben ik bijna bij en eentje struikelt over een stronk. Even stoppen om de schade op te nemen. Gelukkig zonder schade  gebleven. Hij kan door en ik ook. Voor mijn gevoel gaat deze lus wel heel erg snel en hoor in de verte ook al weer het punt waar 10 en 20 km elkaar aanraken. Gewoon erg slim hoef je maar een keer de post te bemensen. Deze keer blijf ik nog wat langer hangen om een sneetje peperkoek te eten.

Supergaaf gebied. De foto is van Yvonne

Supergaaf gebied. De foto is van Dorothé

De laatste 10 km in. Net even onderweg haalt een loper me in maar loopt niet voorbij en blijft er achter hangen. Voor de wind hoeft hij dat niet te doen. Want wind die is er niet en al zou die er geweest zijn dan heeft hij qua beschutting niet zo heel veel aan mij. Een slagboom over het pad en tja…daar ga ik niet omheen daar moet gesprongen worden. Ik hoor dat mijn maatje er van schrikt. Ooit kwam ik hier nog eens een bordje tegen van 25 km maar of ik heb het gemist of het was er gewoon niet.

Net voor ik weer de A67 over ga vraagt mijn achtervolger of ik weet hoever het nog is. Waarschijnlijk heeft die het bordje dus ook niet gezien. Het viaduct af weer het bos voor nog een drietal km’s. Een stukje met wat los zand en een paar heuveltjes de Schietberg. Hier worden we luid aangemoedigd door Anne met haar kanjerspandoek. Heb het hier wel een lastiger gehad. Hoor overigens aan de ademhaling van mijn kompaan dat hij het wat moeilijker heeft. Hij laat een gat vallen maar even later is hij er weer. In de laatste km moet hij er toch definitief af.
Voor het eerst vandaag de tijdwaarneming via het scannen van  de barcode op je startnummer.
Mijn geklokte tijd is 2:37’11”. Daar ben ik echt dik tevreden over.

kanjer!

kanjer!

Nu snel iets warms aan om nog even een stukje terug te lopen om Esther en Kitty op te halen want ja… dat deed ik vorig jaar ook dus ik heb het vermoeden dat ze er naar uitkijken. Als ik bij Esther blijft mag Kitty even los en loopt zo maar haar laatste km in 5’10” . Een prima prestatie neergezet!

Douchen en nog even wat bijkletsen. Zeker weten als het me gegeven is om nog te kunnen lopen volgend jaar ben ik hier weer van de partij.