Post Tagged ‘wind’

Hoe kan dat?

Geplaatst: 15/02/2018 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagavond,

Klaar met het karwei voor vanavond.

Afgelopen week schreef Hedwig een blogje hoe het nou kan dat je in een wedstrijd gemakkelijker in een hoog tempo loopt dan op een training. Er kwamen in de reacties een aantal zaken aan de orde die wel eens steekhoudend kunnen zijn waarom dat het zo is of zo voelt.
Maar je kunt die vraag ook gerust doortrekken naar je trainingen waarom loopt de ene training niet zoals de andere. Uiteraard heb je het dan over vergelijkbare trainingen. Het spreekt voor zich dat je een duurloop vergelijkt met een duurloop of de ene baantraining met de andere.
Twee voorbeelden van de afgelopen weken. Liep ik vorige week sinds lang weer eens een duurloop van ruim 25 km en vandaag weer een. Vorige week op zachte ondergrond met wat hoogteverschillen en echt geen snelle paadjes. Vandaag over verharde fietspaden en dat ging in hetzelfde tempo maar vandaag was het een stuk zwaarder. Overigens waren er stukken bij waar het door de natte sneeuw redelijk glad was.

Zij kunnen beter tegen de kou dan ik. Tenminste dat denk ik.

Op beide trainingen liep ik in mijn eentje. Dat was dus hetzelfde. Vorige week scheen de zon vandaag was het koud met wind, regen en natte sneeuw. Dat kan al het verschil maken.
De baantraining van vorige week woensdag was een aflopende piramide van 1200-1000-800-600-400-200 met 100 m pauze. Gisteren het tweede te beginnen met 200 tot aan de 1200 m. Ik vroeg aan de groep om voor zichzelf eens te voelen of het verschil maakt om lang te beginnen naar kort of kort beginnen naar lang. Van kort naar lang vond men zwaarder. En waarom dan wel? Eigenlijk lag het antwoord al voor de hand. Beginnen met 200 levert een bepaald tempo op en hoe langer de afstand wordt ben je minder geneigd om iets langzamer te lopen. Er waren groepjes bij die hun 1200 m uiteindelijk gisteren met meer dan 10″ sneller liepen dan vorige week. Logisch dat dan een training als zwaarder ervaren wordt.

Nee…het was vanmorgen niet echt een duurloop die zomaar “liep”. Dju…wat had ik een stel koude handen. Niettemin toch weer nagenoeg 25 km op de teller.

Advertenties

Carnaval?

Geplaatst: 28/02/2017 in sport
Tags:,

Dinsdagmiddag,

De wolken aardig op drift!

De wolken aardig op drift!

Je kunt er in het zuiden gewoon niet omheen. Echt alles en iedereen gonst van carnaval. Oja…vroeger was ik ook wel van de partij maar de laatste 10 jaar laat ik met het mooi aan me voorbijgaan. Het enige wat ik er van mee krijg is dat Sjan en ik even naar de optocht gaan kijken. Hij komt vlak langs onze straat dus heel lang kou lijden dat hoeft niet. Zelfs als het de erg koud is laat ik de stoet voor wat die is en zijn we weer snel binnen. Om te lopen in de regen of de kou daar heb ik niet de minste moeite mee maar wel om optochten te kijken.

En wat moet je dan verwachten op de trainingen van zondag en maandag. Zijn er  wel mensen die willen trainen of sta je er als trainer in je eentje voor. Nou ik kan je na zondag en maandagavond zeggen dat ik er echt niet in mijn eentje stond. Zondag in het bos was het zelfs gewoon druk. Toen ook maar meteen een pittige training van gemaakt. Althans iedereen kreeg de kans om er stevig tegenaan te gaan. Nee….geen 10 maar 11 keer een tempo van 2′ met een pauze van 1′. Je moet wel in stijl blijven. Toch?

Op maandagavond is het nog weer een ander verhaal niet alleen het feest maar ook de weersomstandigheden zouden wel eens een rol kunnen spelen in het opkomstpercentage. Vanaf een eindje in de middag begon het te regenen en te waaien. Tegen de klok van 7 uur is het droog. Met een groep van 12 man vertrokken voor 2 uur. Ook vandaag in stijl blijven gewoon het rondje van vorige week maar dan in tegengestelde richting. Het lijkt dan ineens een heel andere ronde te zijn. Na een uurtje begint het weer licht te regenen. Het licht regenen veranderd in een stevige bui met behoorlijk wat wind en “onze vriend” hebben we niet mee. Vol op onze snufferd. Als ik eenmaal onderweg ben met deze omstandigheden dan kan ik van dat bikkelen tegen de wind en regen echt genieten. Het kan mij dan niet fel genoeg gaan.
Op een bepaald ogenblik loopt er een jongedame naast me, de slierten nat haar striemen door haar gezicht en terwijl het donker is zie je de trots op haar gezicht “Hier loop ik toch maar mooi” Het laatste kwartiertje is de storm weer wat gaan liggen en het druppelt nog wat na.
Ruim 19 km gelopen in iets meer dan 1:55′

Thuis een lekker warme douche, droge kleren en hete koffie wie doet je wat. Ik hoef in elk geval niet dat kouwe bier naar binnen te plempen.

 

De negende dus!

Geplaatst: 02/10/2016 in sport
Tags:, , ,

Zondagmiddag,

Hier was het strand nog heilig. (foto Janine)

Hier was het strand nog heilig.
(foto Janine)

Net terug van de bostraining. Mooi rustig mee kunnen doen zonder ook maar iets last te hebben van de inspanning van gisteren. Tja…dat was gisteren wel duidelijk anders.
Gisterenochtend in alle vroegte waren mijn clubgenoten Paul en Ton aanwezig om met samen naar Zoutelande af te reizen.
Ruim op tijd aangekomen. Ik heb de eigenschap dat ik liever een uur te vroeg ben dan zo net op het randje af op tijd te komen. Hier voel ik mij het beste bij.

Maar goed aan de start in Burgh Haamstede voor mijn 9de Kustmarathon. Ondertussen goed in de gaten hebbend dat je twee edities absoluut nooit met elkaar kunt vergelijken. Het is altijd anders. Ook lijkt het in het begin erop dat het een watjes editie gaan worden. Het weer is goed en de wind niet al teveel. Gaandeweg zal het anders gaan worden.

Ik weet en ik waarschuw anderen daar ook altijd voor, begin een wedstrijd en zeker hier niet te snel. Doe je dat wel dan is de kans behoorlijk aanwezig dat je op een enorme manier gaat afzien.
De start dan om 12 uur. De straten mudjevol met toeschouwers die nu al roepen dat je er nog goed uitziet en dat het nog maar een stukje is. Goed uitzien kan ik het mee eens zijn over dat nog maar een stukje is dus niet.
In elk geval stond ik in een startvak dat mij wel dwingt om het kalm aan te doen. Na een km of 5 de eerste drankpost. Ik heb zelf niks meegenomen dus bij iedere post zeker een beker water opdrinken. Geen idee hoe snel dat die eerste 5 gingen maar het gevoel zegt goed.
Op 10 km weet ik het want dan ben ik net aan een uurtje op pad.

Zo is het al een stuk minder hard (foto Ruth)

Zo is het al een stuk minder hard (foto Ruth)

Het eerst stukje strand het duinpad de dijk in de aanloop naar de Scheldekering gaan echt gewoon goed. Eenmaal op de Veerse dam begin ik voor het eerst de wind te voelen en bedenk bij mezelf: “kijk mijn vriend de wind doet vandaag ook mee”  Hij overigens voor de 15de keer want het waait hier altijd. Net voor ik de dam afga neem ik een nog een gel en nog drinken want eenmaal op het strand zal het wel niet kunnen. Draai het strand op en denk oei.. en dat voor bijna 8 km. Hier nog niet in de gaten dat dit het beste deel is dat we aan strand te belopen hebben. Doordat het water steeds iets hoger wordt moet je nagenoeg door de vloedlijn. Dat wil zeggen los strand heel veel los strand.

Dat gaat ploeteren worden. Ik kan me dat nog herinneren van een aantal jaren terug. Je loopt kort langs de waterlijn op en in het begin wil je nog het water ontwijken maar even later is er geen ontkomen meer aan. De eerste golf over je schoenen. Da’s de ergste die kun je maar gehad hebben. Er volgen er nog een paar. Als je normaal al eens door een gewone plas loopt dan worden je voeten wel nat maar je schoenen niet kleiner. Ieder plens water die hier over je schoenen gaat die neemt wat zand mee maar niet meer terug. Er blijft op d’n duur zoveel zand in je schoenen achter dat je compleet knel komt te zitten.
Bij het afgaan bij De Piraat net voor Domburg trek ik ze even uiten om de kruiwagen zand te lossen. Loopt wel even gemakkelijker.

Tja zo soms een opleving (foto Fabiola)

Tja zo soms een opleving (foto Fabiola)

Ben ik zo rond het 30 km punt dan weet ik dat het strand me enorm veel aan energie heeft gekost. Dan weet ik ook dat het nog een lange werkdag gaat worden. En al het publiek kan nog zo roepen dat je er nog goed uitziet maar het voelt heel anders. De opjes maar even wat wandelen de afjes niet meer op snelheid maar rustig naar  beneden want kramp heb je zo. De trap op bij de reddingsbrigade. Het lijken vandaag wel meer treden dan ooit.
Een bord hier is het hoogste punt van de Kustmarathon. Het zegt mij niet zoveel meer. Het bordje 40 km dat zie ik meer zitten.
Dan de trap af naar het laatste stukje strand. Ik word er altijd duizelig van. Door de strepen op de treden kan ik amper diepte onderscheiden. Onderaan de trap mijn clubgenoot Paul kramp in allebei zijn kuiten. Maar ja…even zo goed als ik is hij er ook bijna. De trap op bij de doedelzakspeler geeft je altijd toch even de motivatie om over de dijk je rug maar weer eens te rechten om het laatste stukje te doen. De dijk af naar de finishstraat heel voorzichtig. Hier stond ik nog ooit geparkeerd met twee verkrampte poten. De laatste 200 m zijn wel weer te doen.

Mijn 9de zit erop. Nog nooit zo lang onderweg geweest. Wat is  een kop hete bouillon dan toch lekker.

Nu zit er mijn eerste training al weer op. Vanochtend mijn groep in het bos begeleidt en het ging prima. Deze benen had ik gisteren op  het laatst wel willen hebben.