Post Tagged ‘Wisenten’

Vrijdagmiddag,

Mooie beesten als ze achter de afrastering staan

Zoals ik een paar keer schreef wordt er op dit moment door allerlei omstandigheden getrokken aan mijn agenda, zo ook gisteren. Het schoot er bij in om in de ochtend mijn wekelijkse duurloop te maken. Dat moest ik doorschuiven naar de middag. Uiteindelijk pakte dat wat het weer betreft prima uit. Was het s’ochtends echt koud kwam er in de middag een zonnetje bij en als je uit de wind pal in de zon liep was het heerlijk weer. Een prima voordeel.
In mijn gedachten had ik een rondje staan van ongeveer 20 km.
Gaandeweg ging het GPS-systeem in mijn hoofd wat aanpassingen doen. Een ander stemmetje in mijn hoofd zei: “moet je dat wel doen want je hebt niks te eten of te drinken bij je”  Zo hinkend op twee gedachten zat ik ondertussen eigenlijk al op de route die mijn hoofd voor mij uitstippelde. Nou ja…we zien wel waar het schip dan strand het was tenslotte al vanaf september vorig jaar dat deze keer mijn duurloop langer zou gaan worden dan twee uur.
Gaandeweg mijn rondje ging het helemaal zo slecht nog niet. Ondanks dat het op sommige stukken geen gemakkelijk parcours was kon ik steeds een tempo lopen van rond 6’/ km. Daar kan ik dik tevreden over zijn. Het werd uiteindelijk een route van 26 km met allerlei markante punten die de Maashorst rijk is.
Een route die ik ongetwijfeld nog eens vaker ga doen.
Als je deze route loopt dan krijg je een prima beeld van wat de Maashorst te bieden heeft van Naat Piek, de Blokhut, het Wisenten terrein, de kudde Exmoor paardjes, de heuvelruggen op Slabroek, het wildviaduct over de A50, Bedaf tot de Peelrandbreuk met het Annabosje en de Leijgraaf. Van nat en droog gebied en van heide tot bos.
In elk geval wist ik, toen ik na 2:40′ thuis was, dat ik nog steeds in staat ben om die afstand te lopen.

Advertenties

Verrassingstijd!

Geplaatst: 10/12/2017 in sport
Tags:, , ,

Zondagavond,

Maagdelijk wit. Nou ja… wit?

Het was dan wel enigszins voorspeld die sneeuw. Maar dat er op zaterdagochtend een pak zou liggen dat had ik niet verwacht. De baan maagdelijk wit ondergesneeuwd. Dan maar een alternatieve training.
De training werd iets korter dan gewoonlijk vond ik niet eens zo erg omdat tegen het middaguur onze kleinkinderen zouden komen om het sinterklaasfeest nog te vieren. Een mooie middag werd het.

Gezien de berichtgeving en het afkondigen van code oranje wist ik ook niet hoe vanmorgen de bostraining zou uitvallen. Dat de groep niet groot zou zijn dat wist ik al wel. Nagenoeg de hele groep zou naar Eindhoven gaan voor de Urban Trail. Dat is in elk geval absoluut niet mijn ding. Ze zullen er mij niet zien.

Indrukwekkend beest zo vlakbij de draad.

Op het ogenblik dat ik vertrek voor de training sneeuwde het niet was dat wel het geval geweest zou ik waarschijnlijk wel lopend gegaan zijn. Zou ik al 5 km vooraf gehad hebben.

Nu dan toch met de auto. Als ik het parkeerterrein opdraai bij Naat Piek  zie ik Hedwig. Huh… Hedwig hier? Vervolgens zie ik ook Gert, Chris en Ruth. Wat verrassend!! Wat leuk! Dan moet ik wel even schakelen van hoe ik mijn training vandaag ga indelen. Ik weet dat Chris niet mag lopen vanwege een blessure. Gert mag in elk geval geen tempowerk doen. Hedwig had 90′ op haar programma staan en Ruth zit nu een heel rustige fase van haar trainingen. Ook zijn er nog een paar dames die niet mee naar Eindhoven gingen. De raderen draaien!!
Beginnen met inlopen dan maar. Na enige oefeningen opperen onze dames dat ze de training verder wel op eigen houtje te doen. Dat maakt het een stuk eenvoudiger.
Doe ik met het groepje dat overblijft een rondje op de Maashorst langs de afrastering van het begrazingsgebied. Kan ik voor hun die wat sneller willen wel tempostukken voorstellen.

Ook de Exmoors niet ver weg. Wel minder indrukwekkend.

Ik had ook de hoop om de kudde wissenten te kunnen spotten. Tenslotte zijn er niet zo veel plaatsen waar die beesten lopen. Nog niet eens een kwartier onderweg staat de kudde nog niet eens op twee meter van de afrastering. Wat een mazzelaars zijn we. Uiteraard een stop om wat plaatjes van de kolossale dieren te maken. Je ziet ze niet iedere dag.
Halverwege lopen ook de Exmoorpaardjes. Ze zien er aanmerkelijk minder indrukwekkend uit.
Tegen het einde van ons rondje begint het licht te sneeuwen. Dat zou anders worden.

Na een snel kopje thee buiten zijn we naar huis gegaan waar Sjan de koffie klaar had. Niet alleen het samen lopen maar het samen nazitten met iets lekkers erbij is onbetaalbaar.
Inmiddels sneeuwt het echt hard en maken mijn gasten aanstalten om naar huis te vertrekken. Ik heb wel met hun te doen om met dit weer nog een paar uur te moeten rijden om thuis te komen. Gelukkig is iedereen heelhuids thuisgeraakt.

Nee….ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder zo verrast ben geweest. Iedereen hartstikke bedankt daarvoor. Ik zit nu nog na te genieten.

Internationals!

 

Vrijdagmiddag,

Veel korter kom je er niet bij

Een loper die in Uden of in de omgeving woont en graag van de begaande paden in de natuur loopt kan er niet omheen en loopt over de Maashorst. Een natuurgebied dat enorm in ontwikkeling is. Was het een kleine 20 jaar terug nog bijna allemaal landbouwgebied waar de ontwatering, in dit van nature natte gebied, redelijk droog werd gehouden. Het landbouwgebied is er niet meer de afvoer van het water is minder snel en het grondwaterpeil omhoog gebracht. Een paar stukken landbouwgrond zijn nog niet toegevoegd aan het gebied als dat gebeurt is dan laten ze het waterpeil nog wat stijgen.
Liepen er aanvang Schotse Hooglanders soms aangevuld met Moeflons zijn er nu Wisenten uitgezet en een kudde Exmoor paardjes. De laatste twee staan in een afgebakend gebied waar je als loper of wandelaar nog even geen toegang toe hebt. Het ligt in de bedoeling om na een tijd van gewenning het hele terrein weer toegankelijk te maken voor het publiek.

Om deze vlinder is het te doen

Nou liep ik gisteren over een deel wat wel toegankelijk is en trof daar een vogelaar die in vrijwillige dienst is bij Staatsbosbeheer om te zien wat het vogelbestand er bij staat in alle jaargetijden. Even verderop tref ik een bekende van me die actief is in de club van de stichting vrijwillige landschapsbeheer samen met een professional.
Er moest uiteraard even geklets worden. Ze vertelde me over het project waar ze mee bezig waren. Het project: “wild van vlinders”. Na wat onderzoekswerk van de afgelopen jaren bleek het bestand van, met name, de bruine eikenpage aan het teruglopen was. Er komen nu wat aanpassingen in de beplanting en begroeiing om dit vlinderbestand weer te laten groeien. Dat even bijkletsen werd zeker een kwartier. Absoluut de moeite waard om te luisteren naar hun enthousiasme.

En of het nou kwam door het bijkletsen dat Strava de draad kwijtraakte dat weet ik niet maar als ik die registratie moest geloven dan had ik niet hardgelopen maar laaggevlogen. Bijna anderhalf uur op pad geweest en niet erg veel meters gemaakt maar wel genoten en ik denk dat dat wel telt.