Post Tagged ‘Wisenten’

Zondagmiddag,

Je kon ze weer bijna aanraken

In een vakantieperiode kun je  er geen vat op krijgen om in te schatten hoe groot de opkomst van de groepen zal zijn. Afgelopen woensdag op de baantraining was de groep maar heel minimaal. Kon ook komen omdat er voor woensdagavond code oranje was afgegeven voor het zuiden. Het was dan wel warm maar er kwam geen druppel uit de lucht vallen. Bij zo’n gelegenheid laat ik soms wel het schema voor wat het ook is en improviseer ik wel een training. Vaak doe ik dan een beroep op tempogevoel en discipline. Afgelopen woensdag kreeg iedereen een gekleurd kegeltje en op mijn fluitsignaal beginnen aan een tempo van 2 minuten. Dan fluit ik af en iedereen legt zijn kegeltje op de plek tot waar hij of zij kwam.
Na een drinkpauze weer verzamelen op het startpunt en doe een poging om in de volgende 2 minuten net iets verder te komen. Verhuis het kegeltje naar de nieuwe plek. We gaan voor 5 keer. Nee….als je niet tot bij je kegeltje komt verhuist dat niet terug. Verplaatsen kan alleen vooruit.
De competitiedrang en overschatting viert hoogtij.
Was de opkomst op woensdag niet groot bleek op zaterdagmorgen, met een identieke training, de groep in grootte redelijk normaal te noemen. Ik zei al je weet het nooit.

Na het werk weer op weg naar huis. De thee zal smaken.

Vanmorgen met de bostraining was ik al redelijk vroeg om een stukje te verkennen of dat wat ik in mijn gedachten had te kunnen doen. Nog geen 10′ onderweg of ik loop weer tegen de kudde wisenten op. Kennelijk beginnen ze te wennen aan de mensen. Weer vlak tegen de afrastering aan in de schaduw van wat bomen.
Terwijl ik stop en een foto maak gaan ze onverstoord door met herkauwen en rusten.
Ik hoopte dat ze er nog zouden zijn als ik hier straks weer langs kom met de groep. Zelfs op de weg terug naar huis lagen ze nog steeds op dezelfde plek.

Maar goed dat het rondje waar we onze training liepen groot genoeg was anders hadden we op een kluitje gelopen zo groot was de groep vanmorgen.

Zo zie je maar je weet het nooit. Maar geen prognose er aan wagen voor morgenavond.

 

Voorzien in een behoefte?

Geplaatst: 27/06/2017 in sport
Tags:, ,

Dinsdagavond,

Best groot die Europese Bizon. (wisent)

Onze duurloop op maandagavond zit nu op een tijdsduur van rond 1:30′ kan iets langer maar nooit veel. Nu de vakantie periode gaat aanbreken moet ik niet te veel en te snel opbouwen naar 2 uur. De groepssamenstelling varieert in deze tijd best nogal. Gaat de ene met vakantie komt een ander net weer terug. Dat strekt zich uit over een week of 6-8. Rond half augustus dan komt er iedere week een aantal minuten bij om uit te bouwen naar twee uur. Een basis waar de meesten van deze groep een HM kan lopen in het najaar.
Kennelijk is er een behoefte om als loper een stok achter de deur te hebben om zijn of haar duurlopen te doen. En zeg nou zelf alleen is ook maar alleen. Zo dachten daar tenminste een 25 tal lopers gisterenavond over.
Nog een aardig zonnetje toen we vertrokken en de temperatuur niet laag. In de schaduw proberen te blijven. In het grootste deel van het rondje lukte dat aardig alleen bij de oversteek van een stuk begrazingsgebied ging het vol in de zon. Dat scheelt meteen een aantal graden. Bij de oversteek en langs de afrastering stond de hele kudde van wisenten. Een paar jonge stieren en een aantal jonge koeien met hun kalfjes. Ze stonden bijna op aanraakafstand nou ja… op 10 meter dan toch. Even stoppen om ze goed te bekijken. Wat zijn de volwassen beesten toch kolossaal en indrukwekkend groot. Best wel een veilig gevoel dat ze aan de andere kant van de draad liepen dan wij.
Ik ben toch wel erg benieuwd wanneer het gebied weer voor iedereen toegankelijk wordt. Toch maar met een boog er omheen lopen als het eenmaal zover is.
Na bijna 14 stoffige km’s weer terug bij Naat Piek.

Toeschouwers op de eerste rang.

Dinsdagavond,

Kalfjes zijn nog lichtbruin van kleur. (Foto Philip vd Wiel UdenNieuws)

Er werd ons voor de maandagavond bij de duurloop van de groep een warm avondje voorspeld. Eindelijk de lente dan goed van start zo in de tweede helft van mei.
Alle bomen struiken, heggen prachtig fris groen. Bij het rijden naar Naat Piek moet ik langs een boerderij met in hoofdzaak koeien maar ook een winkeltje aan huis met alle producten die de Maashorstboeren in de aanbieding hebben.
De weg loopt langs een grote wei en de koeien zijn allemaal op weg naar de stal. Ze staan te wachten totdat de poort opengaat. Een koe is achtergebleven midden in de wei en tot mijn verbazing is zij haar kalfje aan schoon likken. Het baren van haar kalfje is nog maar een paar minuutjes geleden. Het is net iets te ver weg om het goed te kunnen zien maar het oogt als een heel liefdevol tafereel. De lente zei ik al.

Als dit geen mooi beeld is? (Foto Peter vd Braak)

Onze loop gaat van start. Een erg stoffige bedoening dus ieder half uur een stop om te drinken en er wordt meteen de gelegenheid genomen om een plas te maken.
Even later als we het begrazingsgebied inlopen komen we het omheinde gebied waarin de Taurossen lopen. Even later zien we de kudde lopen. Een aantal van hun zijn een stofbad aan het nemen. Ook de kalfjes die een paar weken oud zijn doen er al driftig aan mee. Ze zijn echter nooit aan de buitenrand van de kudde. Altijd in de binnenring en afgeschermd door de oudere dieren.
Ook hier een teken van de lente.

Vervolgens komen we bij het afgesloten deel waar de Wisenten grazen. Dit deel is nog steeds niet toegankelijk voor het publiek. Men zegt dat het ooit weer opengaat. Ik hoop het van harte. Het maakt onze actieradius weer wat groter.
Afgelopen week kwamen er een paar foto’s voorbij dat er inmiddels 3 kalfjes zijn geboren.
Overmorgen bij het dauwtrappen maar eens kijken wat er weer te spotten valt. Je kunt nog gewoon meedoen.