Post Tagged ‘Wisenten’

Donderdagavond,

De Meuwel

Afgelopen maandagavond werd ik bijna overvallen met de vraag: “Hoe laat en waar vertrek je donderdagmorgen?” Op dat moment al enige indicatie dat er wel belangstelling was om mee te doen. Gisteren bij de baantraining ook nog eens. Toen ik van de training thuiskwam een krat gevuld met wat flesjes water, cola, stukjes peperkoek en wat zoute koekjes. Ik wilde sowieso niet dat iemand ook maar iets te kort kwam.
Vanmorgen een grote thermoskan van 5 liter thee gemaakt. Om iets over 7.30 u. ben ik weggereden. Ja… wel wat vroeg maar ik wilde echt als eerste aanwezig zijn. Het regent licht en is een stuk minder warm dan de afgelopen week. Ik durf gerust te zeggen ideaal loopweer.
De eerste deelnemers druppelen in het ritme van de regen binnen. Ook de eerste jarige job is ook binnen er komt er nog eentje die vandaag ook jarig is. Een dame wordt 40 en de ander precies 10 jaar ouder.
Om exact 8.00 u. van start met bijna 35 lopers. Helaas pindakaas voor diegene die te laat zijn. Tijd is tijd.

Blijft veel zand aan je schoenen hangen

De eerste lus van bijna 14 km gaat richting De Meuwel en vervolgens via onverharde landweggetjes naar Bedaf. Als ik met een groep op stap ben dan ben ik gewend om me eens af te laten zakken naar achter en weer naar voor te lopen. Veel tijd voor nodig vandaag.
Bij het opgaan van het tweede deel van Bedaf geef ik iedereen de kans om de lichte dan wel de zware route te kiezen. Uiteindelijk omdat de bovengrond vochtig is en aan je schoenen blijft plakken is het  om het even of je door de kat of door de hond gebeten wordt.
Het laatste deel is wat minder zwaar en na 1:35′ terug op de parkeerplaats.
Even wat eten en drinken. De nieuwe instappers welkom heten en afscheid nemen van de uitstappers.

De jonge aanwas van de taurossen.

Met een aanzienlijk kleinere groep de tweede lus in die er ook heel anders uitziet qua natuur. Kris kras zwerven is er op dit moment nog niet bij omdat een groot gedeelte niet toegankelijk is vanwege de kudde wisenten. Nog geen halfuurtje verder struinen we dwars door een grote groep taurossen met een heel stel kalfjes. De kalfjes weten niet wat hun overkomt. De vader des te beter. Hij keek ons vervaarlijk na.
Al lopende langs de afrastering zien we in de verte de pony’s lopen. Zij lijken nu de begroeiing hoger wordt nog kleiner dan in de winter.
Nu de wisenten nog en dan hebben we de grote drie weer gehad. Uiteindelijk heel in de verte zien we ze maar te ver weg om er foto’s van te maken.
Nu op Slabroek de twee heuvelruggetjes dan nog een stukje asfalt en we zijn weer terug.

Vaders houdt de boel haarscherp in de gaten

Het spreekt voor zich dat we na afloop even bij het bezoekerscentrum een lekkere kop koffie gaan drinken en of appeltaart of een kersenflapje eten.
Wie neemt er ons deze start van Hemelvaartsdag nog af?

Er werden onderweg wel wat foto’s gemaakt de credits zijn voor Ferry en Walter. Ze geven wel een beeld waar we geweest zijn.

Advertenties

Vrijdagmiddag,

Mooie beesten als ze achter de afrastering staan

Zoals ik een paar keer schreef wordt er op dit moment door allerlei omstandigheden getrokken aan mijn agenda, zo ook gisteren. Het schoot er bij in om in de ochtend mijn wekelijkse duurloop te maken. Dat moest ik doorschuiven naar de middag. Uiteindelijk pakte dat wat het weer betreft prima uit. Was het s’ochtends echt koud kwam er in de middag een zonnetje bij en als je uit de wind pal in de zon liep was het heerlijk weer. Een prima voordeel.
In mijn gedachten had ik een rondje staan van ongeveer 20 km.
Gaandeweg ging het GPS-systeem in mijn hoofd wat aanpassingen doen. Een ander stemmetje in mijn hoofd zei: “moet je dat wel doen want je hebt niks te eten of te drinken bij je”  Zo hinkend op twee gedachten zat ik ondertussen eigenlijk al op de route die mijn hoofd voor mij uitstippelde. Nou ja…we zien wel waar het schip dan strand het was tenslotte al vanaf september vorig jaar dat deze keer mijn duurloop langer zou gaan worden dan twee uur.
Gaandeweg mijn rondje ging het helemaal zo slecht nog niet. Ondanks dat het op sommige stukken geen gemakkelijk parcours was kon ik steeds een tempo lopen van rond 6’/ km. Daar kan ik dik tevreden over zijn. Het werd uiteindelijk een route van 26 km met allerlei markante punten die de Maashorst rijk is.
Een route die ik ongetwijfeld nog eens vaker ga doen.
Als je deze route loopt dan krijg je een prima beeld van wat de Maashorst te bieden heeft van Naat Piek, de Blokhut, het Wisenten terrein, de kudde Exmoor paardjes, de heuvelruggen op Slabroek, het wildviaduct over de A50, Bedaf tot de Peelrandbreuk met het Annabosje en de Leijgraaf. Van nat en droog gebied en van heide tot bos.
In elk geval wist ik, toen ik na 2:40′ thuis was, dat ik nog steeds in staat ben om die afstand te lopen.

Verrassingstijd!

Geplaatst: 10/12/2017 in sport
Tags:, , ,

Zondagavond,

Maagdelijk wit. Nou ja… wit?

Het was dan wel enigszins voorspeld die sneeuw. Maar dat er op zaterdagochtend een pak zou liggen dat had ik niet verwacht. De baan maagdelijk wit ondergesneeuwd. Dan maar een alternatieve training.
De training werd iets korter dan gewoonlijk vond ik niet eens zo erg omdat tegen het middaguur onze kleinkinderen zouden komen om het sinterklaasfeest nog te vieren. Een mooie middag werd het.

Gezien de berichtgeving en het afkondigen van code oranje wist ik ook niet hoe vanmorgen de bostraining zou uitvallen. Dat de groep niet groot zou zijn dat wist ik al wel. Nagenoeg de hele groep zou naar Eindhoven gaan voor de Urban Trail. Dat is in elk geval absoluut niet mijn ding. Ze zullen er mij niet zien.

Indrukwekkend beest zo vlakbij de draad.

Op het ogenblik dat ik vertrek voor de training sneeuwde het niet was dat wel het geval geweest zou ik waarschijnlijk wel lopend gegaan zijn. Zou ik al 5 km vooraf gehad hebben.

Nu dan toch met de auto. Als ik het parkeerterrein opdraai bij Naat Piek  zie ik Hedwig. Huh… Hedwig hier? Vervolgens zie ik ook Gert, Chris en Ruth. Wat verrassend!! Wat leuk! Dan moet ik wel even schakelen van hoe ik mijn training vandaag ga indelen. Ik weet dat Chris niet mag lopen vanwege een blessure. Gert mag in elk geval geen tempowerk doen. Hedwig had 90′ op haar programma staan en Ruth zit nu een heel rustige fase van haar trainingen. Ook zijn er nog een paar dames die niet mee naar Eindhoven gingen. De raderen draaien!!
Beginnen met inlopen dan maar. Na enige oefeningen opperen onze dames dat ze de training verder wel op eigen houtje te doen. Dat maakt het een stuk eenvoudiger.
Doe ik met het groepje dat overblijft een rondje op de Maashorst langs de afrastering van het begrazingsgebied. Kan ik voor hun die wat sneller willen wel tempostukken voorstellen.

Ook de Exmoors niet ver weg. Wel minder indrukwekkend.

Ik had ook de hoop om de kudde wissenten te kunnen spotten. Tenslotte zijn er niet zo veel plaatsen waar die beesten lopen. Nog niet eens een kwartier onderweg staat de kudde nog niet eens op twee meter van de afrastering. Wat een mazzelaars zijn we. Uiteraard een stop om wat plaatjes van de kolossale dieren te maken. Je ziet ze niet iedere dag.
Halverwege lopen ook de Exmoorpaardjes. Ze zien er aanmerkelijk minder indrukwekkend uit.
Tegen het einde van ons rondje begint het licht te sneeuwen. Dat zou anders worden.

Na een snel kopje thee buiten zijn we naar huis gegaan waar Sjan de koffie klaar had. Niet alleen het samen lopen maar het samen nazitten met iets lekkers erbij is onbetaalbaar.
Inmiddels sneeuwt het echt hard en maken mijn gasten aanstalten om naar huis te vertrekken. Ik heb wel met hun te doen om met dit weer nog een paar uur te moeten rijden om thuis te komen. Gelukkig is iedereen heelhuids thuisgeraakt.

Nee….ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder zo verrast ben geweest. Iedereen hartstikke bedankt daarvoor. Ik zit nu nog na te genieten.

Internationals!