Post Tagged ‘zweet’

Inschatten!

Geplaatst: 23/06/2016 in sport
Tags:, , , ,

donderdagmiddag,

Wie heeft er mijn halve pad gejat?

Wie heeft er mijn halve pad gejat?

Hoe zwaar een duurloop is hangt van een aantal factoren af. Een van de factoren is welke doelstelling er achter zit. Een lange langzame duurloop op DL1 dat zou kunnen. Een iets hoger tempo dus op een DL2 snelheid of nog iets sneller op een DL3 tempo. Het is maar net wat er op je schema staat. Je hebt er wel invloed op. Je kunt er rekening mee houden. Een volgende item is de ondergrond. Het maakt in zwaarte nog al wat uit of je op asfalt loopt of op zachte ondergrond of omhoog en omlaag of ook nog mul zand. Natuurlijk kun je van te voren met je parcours rekening houden maar eenmaal gekozen heb je ook hier geen invloed meer op. Een volgende item is het weer waar je rekening mee dient te houden. Is het koud of juist heel erg warm staat er veel wind of juist niet. Dan is er nog een groot verschil tussen warm en warm. Is de luchtvochtigheid laag verdampt je geproduceerde zweet heel snel dus dat koelt prima. Maar zijn de omstandigheden net zoals op dit moment. Bijna 30 graden en de luchtigvochtigheid heel hoog dan verdampt juist je zweet niet en loopt zo zonder zijn werk te doen van je lijf. Je zweet je te pletter.
Wil je toch een duurloop maken binnen de grenzen van je vermogen zul je iets moeten aanpassen. Tempo? Parcours? Weer? Bij de laatste, het weer,  kun je niks aan doen. Geen invloed op. Je hebt alleen de keuze om te gaan of niet te gaan. Die keuze is niet zo moeilijk. Gaan!!
Het parcours dan? Eenmaal gekozen geen invloed meer op!  Het enige dat dan overblijft is het tempo. Daar heb je invloed op dus dat kun je aanpassen aan de omstandigheden en tempo waarop je wilt lopen.

Zo schuif je steeds een baantje op!

Zo schuif je steeds een baantje op!

Vanmorgen om iets voor 8 uur vertrok ik vanuit huis. Het parcours dat ik zou lopen stond vast. Het was al onaangenaam warm en drukkend. Daarom moest mijn tempo, de enige factor waar ik invloed op heb, stevig naar beneden.
Uiteindelijk liep ik op het rondje bijna 10′ langer dan dat ik gewend ben en nog voelde het zwaar aan. En stel nu dat ik op mijn gewone tempo gelopen zou hebben dan was het bijna een wedstrijd geworden.

Op het aanpassen van tempo’s daar ging de baantraining van gisterenavond ook over. Er stond heel simpel 10 keer 400 m met 100 m dribbelpauze op het schema. Dodelijk saai. Met mijn collega even overlegd om er wat meer van te maken. Het zou een training worden op het inschatten van je juiste tempo. Je begint met de eerste 400 op baan 1. Hierbij zet je toon. Na je dribbelpauze het volgende rondje in baan 2 in dezelfde tijd is wel 7.5 m langer. Dit herhaal je 5 keer zodat je bent aanbelandt in baan 5 da’s op dit rondje 37.5 m meer dan het eerste.
Dan komt het gevaarlijkste deel van de opdracht je gaat weer terug naar baan 1 en je loopt weer dezelfde tijd. Oei….kom je tot de conclusie dat was wel wat sneller dan de allereerste. Dat betekent dat je straks in baan 5 echt aan de bak moet.
Op deze manier werd het een training waarover nagedacht moest worden. Trok je de gaskraan te ver open kreeg je de opdracht niet meer voor elkaar. De rustige starters hadden vanavond gelijk.

Klef loopje!

Geplaatst: 21/07/2015 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmorgen,

Korter bij kon ik niet komen!

Korter bij kon ik niet komen!

Toen ik gisterenavond vertrok naar de startplaats van ons maandagavond duurloopje was het nog maar net opgehouden met regenen. De temperatuur was nog hoog zo rond de 25 graden. Er stond geen wind. Al vanaf de eerste meters wist je al dat dit een zweterig loopje zou gaan worden. I het begin nog bewolkt en even kwam het zonnetje er nog bij wat de temperatuur ook nog wat opdreef. Aanvankelijk liep onze route via dennenbospaadjes met enorm veel plassen behoorlijk zigzaggen om niet meteen al zeiknatte voeten te hebben. Gaande weg let je daar minder op.
Het zweet loopt er met straaltjes af zonder ook maar enigszins te verdampen en daardoor te koelen.
Langzamerhand gaan de paadjes over van het dennenbos naar loofbos en vooral veel eikenblad en krijgen we bezoek van enige dazen. Het worden er steeds meer. Er zwermen er echt enige honderden rondom onze hoofden. Zelf heb ik er niet zoveel last van maar er zijn er in de groep bij die er bijkans gek van worden.
Hier moeten we zo snel mogelijk vandaan. De kortste route genomen naar het begrazingsgebied. Even later zijn we ze ook echt kwijt. Eenmaal in het gebied komen we een grote groep Schotse Hooglanders tegen en wat bijna nooit lukt was een foto maken van een pasgeboren kalfje. Meestal zorgt de moeder er wel voor om tussen jou en haar kalfje te blijven.
Nu lukte het deze keer wel alhoewel ik nog een poging deed om wat korter bij te komen toen stond moeder er wel weer tussen. Niks korter bij komen.

Na ruim 15 kleffe km’s weer terug bij ons startpunt. Mijn shirt kon ik uitwringen.

Niks regen en toch nat!

Geplaatst: 10/07/2014 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Hier gaat mijn haar van overeind staan!

Hier gaat mijn haar van overeind staan!

Toen het de hele woensdag al had geregend zag ik de bui voor de baantraining eigenlijk ook al hangen. Maar we sloften het was gewoon de hele training droog en toch zag ik kans om zeiknat te worden. Hoezo dat? Nou hebben wij over onze hoogspringmatten geen overkapping maar een afdekhoes. Als het zoveel geregend heeft als dinsdag en woensdag dan staat er een badkuip water op. En water doet nou vaak van wat er van gezegd namelijk naar het laagste punt stromen. Om het water te lozen klom ik ik er aan een kant op. Het water was vlugger dan ik. Nat dus!!

Dan op donderdagmorgen onze duurloop. De temperatuur was in de nacht al behoorlijk opgelopen en de luchtvochtigheid was erg hoog. Zweet verdampt dan niet en loopt er zo in straaltjes vanaf zonder dat het zijn koelende werking doet. Meestal heb ik er niet zo veel last van maar vanmorgen ging het niet vanzelf. Er moest behoorlijk voor gewerkt worden. Er zaten nog een paar stopjes in. Een paar om goed te drinken. Een keer een stop voor een 50-tal koeien die via het pad van de ene naar de andere wei moesten en nog een keer om een paar foto’s te maken van een illegale storting van een berg pallethout. “Zo…leg daar maar neer dan ben ik het kwijt”. Ook deze constatering resulteerde in een paar liter zweet en een verhoogde HF. Toen we na bijna 18 km weer terug bij Harrie waren was ik andermaal zeiknat zonder dat het regende. Op z’n Brabants gezegd: “wa un plèkweer is’t toch”
Nadat ik thuis kwam wel even de illegale dumping gemeld bij de desbetreffende gemeente.

Prutsers!!

Prutsers!!