Post Tagged ‘De Maashorst’

Je bent er bijna!

Geplaatst: 14/07/2017 in sport
Tags:, ,

Vrijdagmiddag,

Een optimistisch bord als je nog net niet halverwege bent.

Voor de jeugd geldt dat zeker dat ze er bijna zijn tenminste aan het einde van dit schooljaar dan. Woensdagavond was hun laatste training voordat ze met vakantie gaan. Ze trainden in het park met het gevolg dat het hartstikke rustig was op de baan. Dat zal voorlopig ook wel zo blijven omdat de jeugd in de vakantie periode niet traint. Allerlei redenen liggen er aan ten grondslag waarom het jeugdbestuur dit besluit ooit nam.
Voor de recreantengroepen ligt dat wel weer wat anders. De groep is nooit allemaal tegelijk weg maar trainers ook niet. Soms is het wel eens passen en meten om de trainersbezetting rond te krijgen maar in de meeste gevallen gaat dat nog wel. In principe gaan onze trainingen het hele jaar rond door.
Net zo goed als mijn doorloop op donderdag. Men moet met bijzonder goede argumenten over de brug komen wil ik deze training overslaan. De keren dat het gebeurd is, behoudens een blessure dat is op de vingers van hand wel te tellen.
Mijn vertrek kan niet zo vroeg zijn en start bij het Bezoekerscentrum de Maashorst.
Rond de klok van 9.30 u. ben ik er weg van en begin aan een verhard rondje. Fietspaden gaan het worden vandaag. Als ik een rondje loop over de paden die rondom Uden gaan dan is dat net iets meer dan 30 km. Donderdag liet een stuk ongemoeid en liep een halve marathon. Je zou hier best een wedstrijdje kunnen organiseren je loopt steeds in het natuurgebied de Maashorst. Het zijn fietspaden dus van gemotoriseerd verkeer geen enkele last.
De eerste 5 km loopt het nog niet zo gesmeerd misschien ook wel omdat het best een tijd geleden is dat ik op asfalt gelopen heb. Naarmate ik verder kwam liep het wel iets beter maar waar je anders ooit een duurloop zo maar even tussen neus en lippen door wegtikt blijft het vandaag toch enigszins moeizaam gaan.
Och je krijgt het niet allemaal voor niks er moet voor gewerkt worden. Na ruim 21 km sta ik weer bij mijn auto.
Volgende week zien we wel weer.

Donderdagavond,

Hier leerde ik ooit zwemmen. (1958)

Wat een verademing de week tot nu toe. Heel warm is het dan wel niet maar het zonnetje is er en geen regen. Op maandagmiddag maakte ik een duurloopje van ruim 11 km. Niet al te lang maar wel met een lekker tempo. Een rondje over de boorden van de Peelrandbreuk. De ondergrond was nat maar dat is daar totaal onberekenbaar. In een droge periode kan het er zeiknat zijn en in een natte periode krijg je er geen natte voeten.
Op een bepaald moment komen er twee dames me tegemoet met 4 niet aangelijnde honden. Ik heb dan de gewoonte om te stoppen gewoon omdat ik niet weet wat ze gaan doen. Ik heb liever niet dat ze aan mijn kuiten gaan hangen. Een van de dames zie:  “ze doen niks ze willen alleen wat snuffelen”. Ik had niet het lef om te zeggen: “Ik doe echt niks ik wil alleen even snuffelen”. Als ik dat gedaan zou hebben was een knal voor mijn hersens  zeer voor de hand liggend geweest. Mijn loopje had er verder niks mee geleden. De Sallandtrail lijkt verteerd.

Op Hemelvaartsdag een paar jaar geleden.

De baantraining op woensdagavond duurde gewoon de normale twee uur maar het schema was vrij kort maar pittig als je niet goed op je snelheid zou letten. De rust tussen de inspanningen was maar 100 m. Te snel strafte zich ogenblikkelijk af. Discipline was voor deze training het toverwoord. Een trainingsavond die er zijn mocht.

En dan vanmorgen wat later gestart vanaf het vertrekpunt bij het bezoekercentrum De Maashorst. Ja.. we starten er op Hemelvaartsdag ook altijd en mijn bedoeling was om de gebruikelijke eerste lus van 15 km te lopen. Wat een heerlijk weer, een korte broek en een shirt. Wel een shirt met lange mouwen het duurde overigens niet lang of ze waren opgestroopt. Om vanaf de parkeerplaats naar de Meuwel en Bedaf te lopen zitten er een paar stukken verharde weg. Jammer eigenlijk maar het kan niet veel anders.
Na 1:30′ weer terug bij de parkeerplaats. Onderweg nog wel even gekletst, nee…niet gesnuffeld, met twee dames die aan een bankje heerlijk te pauzeren in het zonnetje.

Donderdagavond,

Ik kon er niet korter bij komen

Ik kon er niet korter bij komen

Viel het gisteren nog al mee met de nattigheid tenminste zolang de baantraining duurde. Bij het naar huis fietsen was het een stuk anders. Natte zooi uit de douche in en droge spullen aan is het leed al weer geleden.
Door wat veranderingen in onze agenda kan ik niet al vroeg vertrekken voor mijn duurloop. Ook het vertrekpunt is anders. Vanmorgen ging ik van start bij het bezoekerscentrum De Maashorst. Van daaruit liep ik het begrazingsgebied in. Ik had een rondje in mijn gedachten waarvan ik dacht dat het enige beschutting zou bieden tegen de wind. Het bleek al snel dat ik vandaag het spel te spelen had met vriendje wind. Nou geloof ik als vriendje wind wat aan de sterke kant is dat ze hem dan storm noemen. Vandaag hield het het midden tussen wind en storm.
Vandaag kom ik weer eens op stukken waar ik al weer een tijd niet geweest ben en andermaal blijkt dat de Maashorst een natuurgebied is ontwikkeling. Afzettingen voor het wengebied van de Wisenten verschuift weer wat. Aangelegde mtb-routes worden weer verlegd. Bomen moeten het ontgelden en leggen het loodje. Geasfalteerde fietspaden worden grintpaden. Een fietspad dwars door het gebied dat vorig jaar werd afgesloten is inmiddels weer open.

Even later maken ze plaats zodat ik er langs kan.

Even later maken ze plaats zodat ik er langs kan.

Ben je er even niet geweest is er ondertussen van alles veranderd. Op een open gedeelte zie ik in de verte de Exmoor paardjes lopen. Om er wat korter bij te kunnen komen moet ik even van het pad het struikgewas in. Ai…even geen rekening gehouden met de braamwingerds. Gemene doorns.
Mijn route draait nu echt vol op de wind. En nou kan ik wel zeggen dat het meeste er langs en overheen gaat maar ik ontvang toch nog steeds een behoorlijk deel. Raar maar toch loopt het tempo niet echt drastisch terug totdat er midden op mijn pad een stel Taurossen staan. Dan gaat je tempo wel even onderuit. Een mooie gelegenheid om ze op de foto te zetten. Daarna kan ik er gewoon langs af.
Vervolgens nog twee poortjes door, da’s ook nieuw, ben ik weer terug op de parkeerplaats.
Iets meer dan een uur gestoeid met de wind. Ik had wel wat langer gewild maar meer tijd was er vandaag niet.