Post Tagged ‘De Maashorst’

Donderdagavond,

Exmoor pony’s die vanmorgen mijn pad kruisten

Al minstens 15 jaar loop ik met grote regelmaat door het natuurgebied “De Maashorst” In de tijd dat ik er liep is het gebied in al zijn facetten aardig veranderd en ik verwacht dat dit nog wel een aantal jaren door zal gaan. Binnenkort is er een foto expositie over de bosomvorming waar ze al 22 jaar mee bezig zijn. Was het begrazingsgedeelte in de beginperiode nog behoorlijk gering van oppervlakte en er graasden Schotse Hooglanders. Die maakten mooie paadjes waar je heerlijk op kon lopen en kwam je ze tegen dan liep je er gewoon langs en in de meeste gevallen keurden ze je nog geen blik waardig. Nu is dat een stuk groter alleen jammer dat een groot gedeelte is afgezet met schrikdraad waar de Wisenten achter staan. Ze moeten wennen zegt men.

Was het bos, een productiebos,  om de mijnen te voorzien van voldoende stuthout. Dat is niet meer nodig dus een groot gedeelte is gekapt om de structuur wat meer open te maken. Wat er ook veranderde was dat een perceel dennenbos werd doorsneden door kaarsrechte lanen met loofbomen dit om de mogelijkheid te hebben in geval van een bosbrand om bij de lanen de brand een halt toe te roepen.

De grootste voor de draad de andere erachter.

Ook een groot aantal van deze loofbomen hebben het loodje gelegd. Er werden 3 manieren toegepast men zaagden een aantal om en het hout werd afgevoerd. Sommigen werden “geblest”. Je zaagt met een kettingzaag twee evenwijdige banen in de omtrek van de boom en ook deze gaat eraan. De derde manier was gewoon met brute kracht omduwen met de stam over het rechte pad. Zodoende het pad blokkerend. Inmiddels een paar jaar verder zie je nieuwe paadjes om de obstakels heen ontstaan en het wordt een mooi meanderend pad.

Waar ook weer nieuwe paden ontstaan zijn de looplijnen van de Taurossen. Ze lopen anders dan destijds de Hooglanders. Die sporen die ze maken worden ook leuke paadjes om te lopen. En wat dan ook nog het geval is die paadjes komen in de meeste gevallen ook nog uit bij een mogelijkheid om te drinken.

Drinkplaats.

Tja….de poelen. In aanvang de Maashorst een droog gebied omdat de landbouw het water snel afvoerde om het hele jaar door hun percelen toegankelijk wilde hebben. Grote stukken cultuurgrond zij weer toegevoegd aan het natuurgebied en kan men het water langer vasthouden. Er zijn inmiddels al zo’n 200 van die poelen in het hele gebied. Prima drinkplaatsen voor de grazers maar ook een perfecte plaats voor kikkers, paden en hagedissen.

Als je dan zoals vanmorgen je zwerfloopje hebt door het gebied en je bent even op bepaalde plekken niet meer geweest dan zijn er zomaar opeens nieuwe paadjes. Zo zie je maar het is een heel dynamisch gebied dat nog bij lange na niet uit ontwikkeld is. Ik hoop dat ik er nog een aantal jaren doorheen kan zwerven.

Advertenties

Vrijdagavond,

Verfrissingspost!

Al sinds de eind jaren ’90 graasden er Schotse Hooglanders in het begrazingsgebied van de Maashorst. Het spreekt voor zich dat er een omheining was zodat ze niet meteen op de A50 zouden staan. Maar het hele gebied was voor recreatie helemaal open. Zeker als hardloper kon je naar hartenlust door het hele gebied struinen. De beesten liepen vaak langs dezelfde paadjes  en creëerden op deze manier “single tracks”. Ook al stond er een kudde midden op het pad met een beetje voorzichtigheid kon je ongestraft langs af. Oké…als er ouders waren die hun kindje op de rug van zo’n beest wilde zetten voor een leuke foto tja..dat is vragen om problemen. Nu met de nieuwe ontwikkelingen zijn ze er niet meer.

In het late najaar van 2015 werd een behoorlijk gebied opnieuw afgerasterd. De Maashorst maakte zich op om een kudde Wisenten en Exmoor pony’s te ontvangen.

Afgelopen was het met het open gebied. Verboden terrein voor de recreatie. Men noemde dat het “wengebied”. In maart 2016 kwamen de beesten er en na een jaar van wennen zou het hele terrein weer toegankelijk zijn. Met een paar incidenten die zich met de beesten voordeden bleef het gebied gewoon gesloten. Het werd iets kleiner gemaakt om een geasfalteerd fietspad dat er lag vrij te geven. Het was best zoeken naar alternatieve looproutes.

Impossante verschijning. Loop je niet zomaar even langs

In het nog wel toegankelijke deel lopen in plaats van de Hooglanders nu Taurossen. een terug gefokt oerrund. Een prachtig beest om te zien overigens. Maar de boog die je moet maken om de Taurossen heen is nog al wat groter dan om de Hooglanders. In de diverse loopgroepen zijn er best mensen die er bijna niet aan voorbij durven.

Nou liep ik afgelopen donderdag richting Slabroek en stuitte daar op een nieuwe afrastering. Ook lagen er grote betonblokken kennelijk bestemd om er vee-roosters van te maken. Ik hoop echt dat het gebied wat nu opnieuw omheind is zijn bestemming krijgt voor de Taurossen anders wordt het opnieuw andere routes zoeken. Wat ik wel weet dat een paar heuvelruggetjes niet meer te belopen zijn zonder wat hindernissen te omzeilen.  Heel nieuwsgierig ben ik wel hoe zich dat ontwikkeld.

Zeker op de donderdagen zal ik er wel te vinden zijn en hoop dat ik weer nieuwe padjes gevonden heb voordat we in de lente onze duurloopjes weer starten in de Maashorst.

Het eerste nieuwe pad al gevonden. Ook niet slecht!

Het donker in!

Geplaatst: 28/08/2018 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagavond,

Zo lag de heide er dit jaar bij.

Iedereen wist het eigenlijk wel maar de meesten hadden er niet meer aan gedacht. De route naar onze startplaats bij Naat Piek is voorlopig vanwege renovatiewerkzaamheden afgesloten. Zelfs te voet of met de fiets kom je er zonder te klunen niet langs. De omleidingsroute is een stukje langer met het gevolg dat we iets later konden starten. De startrichting ook nog wat omgelegd zodat we dan de “noglaterkomers” tegemoet liepen. Service van de zaak!

De route die ik in mijn gedachten had begint meteen al met een improvisatiestuk. Even later zitten we op het juiste spoor. Ik wil vanavond naar de Munseheide, een stuk heide tussen Schaijk en Nistelrode aan de noordkant begrenst door de oude rijksweg naar Grave.
Ik wilde graag weten hoe dat de heide erbij zou liggen. Geleden van de droogte? Of zou het meevallen? Een poging om redelijk direct naar de heide te lopen want ik wist ook wel dat het qua tijd er maar krap zou inzitten om op tijd terug te zijn. Niet dat de groep van 25 lopers/loopsters de afstand niet zou kunnen overbruggen maar als de zon om 20:45′ ondergaat dan is het laatste stuk al aardig donker.
Met een uur zijn we op de heide. De toestand valt me niet mee. Hele stukken hartstikke bruin en niet zoveel stukken paars.

 

En zo het vorige jaar.

Na een drink- dan wel sanitaire stop weer terug naar huis.
Het eerste deel op de terugweg over een MTB-pad dat er nog niet zolang ligt. Mooi aangelegd met wat kleine hoogteverschilletjes en heel erg slingerend.
Op de verdere terugweg besluit ik dat het laatste stuk over het Slingerpad zal gaan. Een verhard fietspad waar je niet zo snel het risico loopt om over wortels te struikelen.
En of het nou aan het verharde pad ligt of omdat het redelijk donker is geworden weet ik niet. Ik weet wel dat de laatste 3 km het tempo aardig werd opgevoerd.
Uiteindelijk kwam nagenoeg iedereen tot de conclusie dat het een heerlijk loopavondje was. Volgende week de laatste keer van dit zomerseizoen dat we van start gaan bij Naat Piek.
Weer voor een aantal maanden naar het asfalt.