Post Tagged ‘De Maashorst’

Dinsdagmiddag,

In 2014 was het hier ook zwoegen.

Op 4 november 2018 liep ik mijn laatste marathon op Terschelling. Toen ik daar destijds aan de start stond dacht ik dat ik na de finish wel zou weten of dat het mijn allerlaatste marathon zou zijn. Maar nadat ik de finishlijn gepasseerd was met een enorme kramp in mijn kuiten sloeg de twijfel al meteen toe “zou ik het nog eens ooit proberen want eigenlijk ging het tot aan het moment dat de kramp toesloeg best goed”
Dat is nu ruim een jaar geleden en sindsdien heb ik weinig wedstrijden meer gelopen behalve onze eigen crossjes en een trail van 24 km over en door De Maashorst.

Maar afgelopen zondag stond ik weer eens aan de start. Ik moet zeggen het voelde best goed om weer eens iets van wedstrijdspanning te voelen. In Geldrop bij ‘Tis voor niks” liep ik altijd de afstand van 30 km het ene jaar al eens wat sneller dan het andere jaar. Natuurlijk zal het je niet verbazen dat de laatste jaren ook wel de langzaamste waren. Nou dacht ik bij de start als ik nou de halve marathon waar ik deze keer voor van start ga zo snel zou kunnen lopen als mijn snelste 30-er hier ooit dan mag ik best tevreden zijn. Nou ja stiekem hoopte ik wel dat ik dit rondje op 10 km/u zou kunnen lopen.
De omstandigheden waaronder we vertrokken daarvan kun je wel zeggen dat het nagenoeg ideaal was om te lopen. Geen wind, een zonnetje en niet te warm.
Eenmaal van start liep het best lekker eigenlijk. Wat een prachtige gebied is het toch die Strabrechtse Heide om zo maar doorheen te mogen lopen. De km’s staan niet aangegeven maar aan de herkenningspunten in het parcours weet ik wel ongeveer waar ik ergens ben. Nee…ik loop niet met een horloge die de gelopen afstand aangeeft. Strava op mijn telefoon heb ik ook niet gestart.

Hier ging het aardig snel.

Gewoon lopen wat het lijf aangeeft.

Bij de drinkpost op 10 km even wat bijgekletst met de ex-collega’s van Lucas en ook mijn ex-brandweercollega’s. Geweldig dat zij ieder jaar weer opnieuw de verversingsposten verzorgen. Grote klasse en eerbetoon aan Lucas.
Op naar de tweede helft. Het lijkt wel of iedere km iets gemakkelijker gaat. Zou me dat nog opbreken? Heel veel kan er niet meer mis gaan want daar is het viaduct over de A67 al vanaf hier is het nog iets meer dan 3 km. Ik raak verzeild tussen de 10 km lopers die een uur later gestart zijn dan wij. De meeste loop ik voorbij. Dat is een stuk beter gevoel dan zelf voorbij gelopen te worden.
De laatste 3 km stonden wel aangegeven en daar had ik maar net iets meer dan 15′ voor nodig.
Door de finish in 1:58′ daar had ik vanmorgen niet aan durven denken.

En dan begint het weer als ik nou eens uitga van een tijd van 4:30′ zou ik het dan nog niet eens proberen om een marathon te lopen? Ja…zo een halve marathon die blaast weer nieuw leven in de droom om het toch nog eens te proberen.

Och ja…dromen mag toch!

Zondagavond,

Paddenstoelen genoeg maar deze zie je niet zoveel

“Heb je zaterdag zin om een duurloop van 25 km te maken door Bedaf en de Maashorst?” Dat was de vraag die ik afgelopen week kreeg. Eigenlijk zou ik dat wel willen maar de zaterdagochtendgroep zat dan zonder trainer want een blikje vervangers trek je niet zo maar even open.
Nadat ik woensdagavond thuis kwam liep er een appje binnen: “Het is niet zaterdag maar zondagmorgen” In elk geval een stuk gemakkelijker te regelen.
Dus aan de slag om me vrij te plannen. Zodoende stond ik vanmorgen met een tweetal dames bij “De Pier”om aan onze duurloop te beginnen.
Tja…en als je daar van start gaat dan is het niet ver om door de heuveltjes en het losse zand te banjeren over Bedaf. Met de dames een afspraak gemaakt dat het eerste uur zeker in dat gebied te lopen.
Het was er druk. In een buurgemeente werd een MTB-rit georganiseerd. Na ruim een uur kwamen terecht op het begin van hun parcours. Alle afstanden begonnen op hetzelfde stuk. En of het aan het weer lag dat weet in niet maar we konden overal onze route goed delen. Weinig last van elkaar.
Nadat we via het wildviaduct de A50 overgestoken zijn dan kunnen we paadjes op die de MTB-ers aan hun voorbij laten gaan en hebben we het rijk voor ons alleen samen met een aantal Taurossen. Een paar keer uitwijken en een boog er omheen als ze midden op pad staan. De beesten maken mooie paadjes maar ze zijn wel erg smal. Voor ons wel het sein van uitwijken.
Na ruim een uur over de Maashorst de neus weer richting parkeerplaats.
Na precies 3 uur en een afstand 25 km onderweg geweest te zijn zitten we een kwartiertje later lekker aan een bakje koffie met een stevige snee rozijnenbrood. Goed herstelvoer!
Het blijft altijd leuk om je trainingsgebied te showen!

Er zijn zeker slechtere manieren om een zondagochtend te beginnen. Ik genoot er in elk geval van.

Donderdagavond,

Exmoor pony’s die vanmorgen mijn pad kruisten

Al minstens 15 jaar loop ik met grote regelmaat door het natuurgebied “De Maashorst” In de tijd dat ik er liep is het gebied in al zijn facetten aardig veranderd en ik verwacht dat dit nog wel een aantal jaren door zal gaan. Binnenkort is er een foto expositie over de bosomvorming waar ze al 22 jaar mee bezig zijn. Was het begrazingsgedeelte in de beginperiode nog behoorlijk gering van oppervlakte en er graasden Schotse Hooglanders. Die maakten mooie paadjes waar je heerlijk op kon lopen en kwam je ze tegen dan liep je er gewoon langs en in de meeste gevallen keurden ze je nog geen blik waardig. Nu is dat een stuk groter alleen jammer dat een groot gedeelte is afgezet met schrikdraad waar de Wisenten achter staan. Ze moeten wennen zegt men.

Was het bos, een productiebos,  om de mijnen te voorzien van voldoende stuthout. Dat is niet meer nodig dus een groot gedeelte is gekapt om de structuur wat meer open te maken. Wat er ook veranderde was dat een perceel dennenbos werd doorsneden door kaarsrechte lanen met loofbomen dit om de mogelijkheid te hebben in geval van een bosbrand om bij de lanen de brand een halt toe te roepen.

De grootste voor de draad de andere erachter.

Ook een groot aantal van deze loofbomen hebben het loodje gelegd. Er werden 3 manieren toegepast men zaagden een aantal om en het hout werd afgevoerd. Sommigen werden “geblest”. Je zaagt met een kettingzaag twee evenwijdige banen in de omtrek van de boom en ook deze gaat eraan. De derde manier was gewoon met brute kracht omduwen met de stam over het rechte pad. Zodoende het pad blokkerend. Inmiddels een paar jaar verder zie je nieuwe paadjes om de obstakels heen ontstaan en het wordt een mooi meanderend pad.

Waar ook weer nieuwe paden ontstaan zijn de looplijnen van de Taurossen. Ze lopen anders dan destijds de Hooglanders. Die sporen die ze maken worden ook leuke paadjes om te lopen. En wat dan ook nog het geval is die paadjes komen in de meeste gevallen ook nog uit bij een mogelijkheid om te drinken.

Drinkplaats.

Tja….de poelen. In aanvang de Maashorst een droog gebied omdat de landbouw het water snel afvoerde om het hele jaar door hun percelen toegankelijk wilde hebben. Grote stukken cultuurgrond zij weer toegevoegd aan het natuurgebied en kan men het water langer vasthouden. Er zijn inmiddels al zo’n 200 van die poelen in het hele gebied. Prima drinkplaatsen voor de grazers maar ook een perfecte plaats voor kikkers, paden en hagedissen.

Als je dan zoals vanmorgen je zwerfloopje hebt door het gebied en je bent even op bepaalde plekken niet meer geweest dan zijn er zomaar opeens nieuwe paadjes. Zo zie je maar het is een heel dynamisch gebied dat nog bij lange na niet uit ontwikkeld is. Ik hoop dat ik er nog een aantal jaren doorheen kan zwerven.