Gemakkelijk?

Geplaatst: 21/09/2018 in sport
Tags:

Vrijdagmiddag,

Strand van Terschelling

Als je A gezegd hebt is het in mijn optiek ook logisch dat je B zegt. Inschrijven voor de Berenloop heeft voor mij meteen de verplichting dat er voor getraind moet worden. De tijd dat ik vanuit mijn basis een marathon kon lopen ligt inmiddels wel degelijk achter me.
Afgelopen donderdag stond er 2:45′ op mijn programma.
Op tijd beginnen dan blijft er ook nog iets over voor de rest van de dag. Eigenlijk voelde ik het al meteen vanaf het begin: “dit gaat niet mijn dag worden”  Soms heb je dat. Eigenlijk kan ik er ook niet zo mee zitten.  Het rondje dat op de planning staat moet ik toch lopen. Een doorsteek om een stuk af te snijden is er ook niet en omkeren is ook geen optie. Eigenlijk past me dat ook niet zo, je karwei afmaken en het beste er maar van zien te maken.
Na 26 km meer ik thuis af.
Maandag maar weer welgemoed aan mijn volgende duurloop beginnen. Ben er bijna zeker van dat het dan weer een stuk gemakkelijker zal gaan.

Advertenties

Kustmarathon!

Geplaatst: 13/09/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Mijn eerste Kustmarathon in 2008

Raar eigenlijk dat ik dit jaar na een serie van 10 deelnames aan de Kustmarathon deze keer verstek laat gaan. 10 keer is een mooi aantal om te stoppen maar een beetje een raar gevoel is het toch wel. Vanmorgen tijdens mijn duurloop moest ik daar wel aan denken want meestal was het op deze donderdag dat ik mijn langste duurloop liep in de voorbereiding.
Maar ondanks het niet deelnemen in het Zeeuwse kriebelt het tegelijkertijd om toch dit jaar nog een marathon te doen. Goeie herinneringen heb ik aan mijn deelnames aan de Berenloop op Terschelling.
In 2011 samen met het hele start to run team een heel lang weekend op Terschelling gewonnen als beste locatie van Nederland. Zelf liep ik toen samen met Inge die daar haar eerste marathon liep. Een formidabel mooi weekend.
Een paar jaar later kreeg ik een uitnodiging van een aantal lopers/loopsters van de woensdagavondgroep of ik mee wilde naar de Berenloop. We zouden op zaterdag vertrekken en op maandag weer terug. Het duurde niet erg lang voordat ik er ja op zei ondanks dat er maar 4 weken tussen twee marathons zat. Toen ook meteen de afspraak met de groep gemaakt van start te gaan op 5’50”– 6’/km.

Hier was het nog gemakkelijk.

Na bijna 30 km was ik nog de enige van de groep die was overgebleven de rest was op achterstand geraakt terwijl we toch aardig nauwkeurig op de afgesproken tijd liepen. Op dit punt kon ik nog lekker doorlopen en liep toen die keer met een negatieve split van bijna 3′
Bij de opgang naar het strand riep er een loper naar me: “Hé…je mag hier maar 30”. 
Met deze gedachten en herinneringen toch maar weer ingeschreven voor de Berenloop.
Meteen vanmorgen maar weer eens een duurloop gemaakt van bijna 25 km. Er zal tenslotte ruim 42 km overbrugd moeten worden.
Mijn laatste? Wie zal het zeggen!

Hier het groepje nog compleet.

Maandagavond,

Een foto gemaakt tijdens de Slachtemarathon van 2016

Als gedeelde vreugde dubbele vreugde is dan heb ik vandaag zeker dubbel genoten van mijn duurloopje. Een aantal weken geleden vroeg Tamara me eens of we samen niet eens een duurloopje zouden kunnen maken. Voor haar het doel om eens het vlakke Friese Drachten te ontlopen en om eens naar haar loophouding te kijken. Natuurlijk sta ik daar altijd voor open. Daarbij qua tijd ook nog eens heel flexibel.
Binnen de kortste keren hebben we afspraak gemaakt. Vandaag de uitvoering. Iets over 10.00 u. was Tamara in Uden.
Vrij snel vertrokken voor een duurloopje van: “we zien wel hoe lang”. Op haar schema stond ruim 2:30′ maar dat is qua zwaarte gerelateerd aan vlakke en geasfalteerde ondergrond dat zou vandaag zeker niet het geval zijn. Niet vlak en niet veel verhard. Dus maar zien waar we uitkomen.
Het zonnetje liet ons overigens een beetje in de steek terwijl de temperatuur prima was.
De eerste 5 km over de Peelrandbreuk waarover best veel te vertellen valt. Niet alleen lopen maar ook oog hebben voor dit kenmerkende landschap.

Zand in je schoenen

De volgende 5-6 km zal er heel anders uitzien. Mul zand, omhoog, omlaag, wortels, struikelblokken. Nu geen onbeperkt kletsblokje. Opletten geblazen.
Na de eerste passage een stop met een tweeledig doel. Schoenen ontzanden en drinken. Je merkt dat Tamara dit soort ondergrond niet gewend is. Mijn schoenen daar zit amper iets in. Landing en afzet moet hier aangepast worden. Na de terugweg over Bedaf komen we weer op wat gemakkelijker terrein.
Als we bij het “bengske” zijn dan zitten en even wat in het boekje schrijven dat we hier waren.
Na het pad langs de Leijgraaf rechtsaf richting Maria-Heide om via het “Het Duits Lijntje” een vroeger spoorweg die uiteindelijk in St Petersburg uitkwam. Nu in zijn geheel ontmanteld maar inmiddels wel een prachtig begroeide dijk is. Een paradijsje voor allerlei vogels.
Het allerlaatste stukje via het Birgitinessen Klooster in Uden beter bekend als: “d’auw nonnen”. Vervolgens via de Vorstenburg en de Kerkstraat maakte het rondje van: “Uden laten zien” nagenoeg compleet. Ik zeg nagenoeg want de hele Maashorst hebben we overgeslagen.
Koffie, douchen, boterhammetje, afscheid.
Ik kan me amper een beter loopdagje voorstellen. Dus toch “gedeelde vreugde is dubbele vreugde”