Vrijdag,

Ongebruikt nu. Leeg!

Weer een heel nieuw vers jaar voor de boeg en laten we hopen dat het niet nog eens puinhoopjaar mag worden zoals het afgelopen jaar was. een jaar dat eigenlijk wel zo hoopvol begon met voor de meeste lopers allerlei plannen om ergens een wedstrijd te gaan lopen maar al heel snel vielen dus alle plannen in duigen. Alles ging op slot. Een geluk was wel dat je als individu nog wel kon blijven lopen maar groepsactiviteiten dat was er niet bij.
Een versoepeling van de regelgeving bracht tijdelijk even wat opluchting maar helaas dat was ook niet van lange duur. En ook nu liggen alle groepstrainingen op z’n gat.

Wat dat voor mij persoonlijk betekent? De groepen missen dat hakt er eigenlijk wel in. Ik ben graag op de baan en in contact met de groepen. Het contact (lees bijkletsen) met de atleten tijdens het inlopen.

Een beetje een glibberig paadje

Bij het begeleiden van de oefeningen en uiteraard er zelf ook aan mee- voordoen. Is voor mij belangrijk om mijn lijf een beetje sterk te houden. Als dan kijkt naar de km’s die ik dan per training maak zijn er dat niet zoveel. Het kost me nu wat meer discipline om toch wat krachtoefeningen te doen zo zonder de groep.
De weggevallen baantrainingen heb ik vervangen door wat meer duurwerk en een intervaltraining van wat er op het schema staat. Overigens het schema wordt wel steeds naar de groepen gestuurd die dan toch enige houvast hebben of zo je wilt een stok achter de deur om te blijven lopen. Je merkt wel dat dat goed werkt. Je ziet dat er afspraken worden gemaakt om met kleine groepjes op de voorgeschreven onderlinge afstand te kunnen trainen.

Ook wat modder was erbij

Zo ook gisteren op de laatste dag van 2020. Met een drietal groepjes van 2 mensen rond 9.00 u. vertrokken voor een route van aan halve marathon. Een route die ons door en over 4 totaal verschillende landschapskenmerken leidde. Met stukken asfalt, modderpaadjes langs het water, het losse zand met de bulten van Bedaf, het rustbankje op de Peelrandbreuk, de knuppelbrug, het mooiste karrenspoor van Uden. Als ik voor mezelf spreek een unieke route.
Er speelden nog een paar andere zaken mee. Een van de loopsters liep voor het eerst weer sinds heel lang na haar blessure een halve marathon afstand. Ja…ja uitgelopen.  Een andere loopster moest de laatste afstand van haar Duivelse Uitdaging van 444 km de 19 km nog afvinken. Je snapt dat dat onderweg niet ongemerkt voorbij werd gelopen.

Na bijna 2:30′ onderweg te zijn geweest terug op de thuisbasis. Wat is het dan toch zonde dat je zo’n loopje niet samen kunt afsluiten met of koffie of warme chocomel met een oliebol erbij.
Kijk dat zijn nou precies de dingen die ik zo mis.

Maar goed niet verder over 2020 zeuren er staat een heel nieuw jaar voor de deur. En… wedden dat er tegen het einde van dit nieuwe jaar ook weer wat te zeuren valt.

Ik wens iedereen een heel gezond en sportief 2021!

                                      Droge voeten zien te houden!

 

 

Kansen?

Geplaatst: 22/12/2020 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Voorzichtig er staat stroom op.

Als je als loper een wedstrijdloper bent dan heb je in 2020 niet veel kans gehad om in een georganiseerd verband aan een wedstrijd mee te doen. Na februari lag dat allemaal op z’n gat. Maar inschrijven voor een evenement in het najaar dan. Heb tenminste een doel om naar toe te werken.

Maar niks van dat alles. Het werd al snel duidelijk dat ook in het najaar alle wedstrijden gecanceld zouden worden.

Nou kun je twee dingen doen. Een beetje doelloos wat trainen en al snel je motivatie verliezen of je kop in de wind steken en toch voor een doel gaan. Allerlei uitdagingen zag je voorbij komen. Trainen om toch een (virtuele) marathon te lopen. Bij dit laatste moet je toch aardig sterk in je schoenen staan om de stevige voorbereiding te doorstaan. Bij een “niet echte wedstrijd” ben je al eens sneller geneigd, om welke reden dan ook, een training of over te slaan of in te korten.
Alleen de allersterksten brengen dit tot een goed einde.

Obstakels. Er staat dan wel geen stroom op.

Anderen kiezen er voor om soort van basis conditie op peil te houden zodat je altijd in staat ben om een afstand van laten we zeggen een halve marathon te kunnen lopen. Je hoeft dan niet die ellenlange duurlopen te maken. Tot aan 2 uur is dan wel voldoende en je gebruikt de andere trainingstijd om daar wat meer tempo- of snelheidswerk in te stoppen. Om op deze manier je basistempo wat op te schroeven. Daar kom je met je gewone marathontraining te weinig toe. Alle kans nu om je snelheid wat te verhogen. Komt je ten goede op het moment als je eventueel je volgende marathon gaat doen.

Er zijn meer groepen in de Maashorst

Ook zijn er atleten die er voor kiezen om niet direct hun snelheid te verhogen maar juist proberen of dat ze hun afstand kunnen verleggen. Was iemands langste duurloop 3 uur  vroegen ze zich af zou ik ook 4 uur kunnen of nog langer zelfs.
Een van de dames uit de recreantengroep koos hiervoor. Ze ging een Duivelse Uitdaging aan. Voorwaar geen kattenpis. Ze liep samen met een loopmaatje een route van 66 km maar wat een moeite kostte het.
Nou stond er nog een 50 km open. Dat was een stuk slimmer geregeld. Vanaf een startpunt in het noordelijke deel van de Maashorst werden 5 verschillende routes uitgezet van 10 km. Een groot voordeel daarvan is dat je geen 50 km maar 5 keer 10 km loopt en dat is je voor je beleving net effe anders. Er werd tevens de vraag opgeworpen wie er een of meerdere rondjes wilde meedoen.

Hier kom je de winter wel mee door!

Zondagmorgen om 7 uur werd er gestart, in het pikkedonker nog voor het eerste lusje. Zelf had ik de optie om rondje 2 en 3 mee te gaan. Het kwam er op neer dat ze ieder rondje op gezelschap tenminste van 2 man rekenen.
Na ieder rondje werd er even gestopt om uitgebreid wat te eten en te drinken. Als ik tegen het einde van mijn tweede rondje ben begint het in mijn hoofd, je zou best het derde ook nog kunnen lopen terwijl het vanaf september 2017 geleden is dat ik nog eens een 30-er liep. Eerst dacht ik nog ik ga de derde lus mee in en na een paar km draai ik om zodat ik aan 25 km kom. Maar ja…dan komt ook meteen de nare gedachte van “je maakte je karwei niet af”
Geen moment spijt gehad om nog eens een 30-er te lopen en als je diep in mijn hart kijkt had ik zondag, om op deze manier te lopen, ook nog wel een vierde rondje er aan kunnen plakken. Maar ja….die kans niet gepakt. Uiteraard spreekt het voor zich dat de bewuste dame haar 50 km bijna fluitend volmaakte.

Zo zie je maar dat er ook in een coronatijdperk mogelijkheden te over zijn om je grenzen te verleggen dan wel uitdagingen aan te gaan.

Maandagmiddag,

Je zou toch wensen om met deze omstandigheden te                           kunnen lopen

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat iedereen elkaar het allerbeste toewenste voor 2020. Vaak ging dat over gezondheid en mooie loopdoelen in het komende jaar. Is het jaar amper een paar maanden oud kon alles qua loopdoel overboord. Oké er was nog wel enige hoop dat er zo her en der nog wel een wedstrijdje zou zijn, maar al heel snel bleek dat er eigenlijk geen organisatie was die aan de veiligheid- en gezondheidsregels kon voldoen om ook maar iets te organiseren. Sterker nog bij de atletiekclubs vlogen de baantrainingen voor groepen er uit.
We zijn nu bijna een jaar verder en we zijn nog steeds in de greep van het virus dat in de hele wereld alles op zo’n kop gooit.
Wat wij als lopers dan wel voor hebben t.o.v. teamsporters is dat iedereen kan lopen want je bent niet afhankelijk van anderen. Natuurlijk is het leuk om samen met gelijkgestemden te lopen en te trainen maar het gaat ook in je eentje.

En hoe kwam ik tot nu toe het jaar door?

         Zo te lopen op de baan is dan weer wat minder

Als groepstrainingen er uitliggen dan vallen er voor mij drie trainingsmomenten weg. Op woensdagavond, op zaterdagmorgen en op zondagmorgen een groep in het bos. Buiten die vaste trainingen loop ik meestal op de maandagavond en op de donderdagmorgen. Ik heb wel een poging gedaan om toch steeds die 5 trainingsmomenten in mijn agenda te houden. Dat betekende wel dat mijn km-aantallen per week wat omhoog gingen. Je snapt dat je met een duurloopje wat meer km’s wegtikt dan dat je dat doet bij het begeleiden van een baantraining. En of het kwam door meer meters maken of door verkeerde bewegingen bij wat zwaarder werk. Dat weet ik niet precies maar rond de vakantieperiode liet mijn lijf het even afweten en lag ik er voor een paar weken uit.
Gelukkig wist de fysio, toen die weer aan het werk was, het euvel vrij vlot te verhelpen en kon ik weer aan de slag. Een versoepeling van de regels hield in dat onze baantrainingen ook weer van start gingen. Overigens niet zo van heel lange duur. Met een aantal weken moesten we weer stoppen en zijn weer aangewezen om met kleine groepjes te trainen. Op het asfalt of in het bos.

              Een voetgangersbruggetje

Het geeft je wel de gelegenheid om weer wat nieuwe paadjes te ontdekken of een paar medelopers te laten zien in wat voor een prachtige omgeving wij eigenlijk wonen om echt leuke routes te lopen.
Nu komen er de feestdagen weer aan. Het recente verleden heeft al bewezen dat er velen zijn die er even tussenuit willen om een loopje te doen. Ik noem op Tweede Kerstdag de Kangoeroeloop in Vught, de dag daarop In Arnhem de Derde Kerstdagloop en op Oudjaarsdag een ongedwongen familieloopje in Middelrode. Maar goed die gelegenheid is er dus nu niet.  Neemt niet weg  dat die dagen een prima gelegenheid bieden om met kleine groepjes (4 max.) een duurloopje te maken om te zwerven over de Maashorst, Bedaf, de Raktse Beemden of de Peelrandbreuk.
Een paar prima geschikte dagen om op pad te gaan.

Afspraken om samen te lopen zijn zo gemaakt. Veel vlugger dan een wedstrijd organiseren.