Een verrassing!

Geplaatst: 15/07/2018 in sport
Tags:

Zondagmiddag,

Een prachtige bos bloemen.

Afgelopen weken voelde ik het al aan er stond iets te gebeuren in de groep. Wat dan? Ik wist het niet. Als je deze groep al weer meer dan 5 jaar onder je hoede hebt dan voel je dat. Op zondag vertrek ik meestal een uur vroeger dan dat de training begint. Niet alleen om dat het ’s morgens vaak heerlijk lopen is maar tegelijkertijd kan ik controleren of de training die ik gedacht heb ook wel uitvoerbaar is op het gedeelte dat ik mijn gedachten heb.
Gisterenavond kreeg ik van Sjan te horen: “je mag morgenvroeg niet voor 9.00 u. in het bos zijn”¬†Ik hoorde wel aan haar stem dat daar niets tegenin te brengen viel. Nou ja…we zullen wel zien.
Als ik er dan precies op tijd ben staat de hele groep al compleet klaar.
Nu krijg ik te horen dat mijn training wordt over genomen en ik mag er niks aan doen. Dat valt nog niet zo mee. We gaan een stuk inlopen er worden wat oefeningen gedaan en lopen terug naar Naat Piek, ons start punt, want als je afwijkt van het gewone zijn er altijd die tussen de wal en het schip vallen. Hier pikken we nog twee mensen op. Ondertussen is mij verteld dat we er een rustige duurtraining van maken op het “Snertcrossrondje” tot 10.30 u. en voor de rest moest ik maar zien.

een overzicht van wat er zoals te doen was.

Tegen de afgesproken tijd werd er gestopt en nog wat rekoefeningen gedaan. Ik loop naar de auto om een droog shirt aan te doen en op het moment dat ik terugkwam stond de picknick bank werkelijk tjokvol met allerlei heerlijke dingen. Van wraps tot bananenbrood, van gevulde eieren tot meloen, van soep tot thee en frisdrank. Teveel om op te noemen.
Een van de dames neemt het woord en ik wordt bedankt voor mijn trainingswerk en dat wordt dan weer onderstreept met een prachtige bos bloemen.

Na een aantal jaren voelt het zo gewoon om op zondag de training te doen. Daarom is het des te leuker om er achter te komen dat het in de ogen van de groep eigenlijk niet zo gewoon is maar enorm wordt gewaardeerd.
Ik heb het al eens vaker gezegd ik blijf zolang een groep begeleiden zolang als ik er meer energie (lees plezier) uit kan halen dan het het aan energie kost en de groepen moeten het ook leuk blijven vinden.

Na vandaag hoef ik me daar nog geen zorgen over te maken. Bedankt voor deze mooie bijzondere zondagochtend.

Advertenties

Zaterdagavond,

Zo was het de eerste keer.

In de laatste fase van de bouw van ziekenhuis Bernhoven in 2012 werd mij gevraagd om een loopwedstrijd te organiseren. Althans voor het gedeelte dat specifiek met het lopen te maken had. Samen met Jeroen , mijn oudste zoon, zijn daar toen mee aan de slag gegaan. Het was een aardige uitdaging om het loopje van 5 en 10 km in de steigers te zetten. Het werd uiteindelijk een groot succes. De opbrengst van de loop is voor de Vrienden van Bernhoven die er materialen voor aanschaffen die buiten het ziekenhuisbudget vallen.
Het jaar daarop zat het ziekenhuis midden in de grote verhuisoperatie. Door de drukte en de hectiek hiervan werd er besloten om de editie van 2013 over te slaan. Vaak komt er van uitstel een afstel. In dit geval dus niet en werd de organisatie in 2014 weer gestart.
Afgelopen woensdag dus voor de 6de keer. Je merkt wel dat je ingang bij de diverse instanties wat gemakkelijker wordt gewoon omdat ze je kennen. Neemt niet weg dat er best veel handjes nodig zijn om alles in goede banen te leiden. Gelukkig hoeven we die niet allemaal zelf te leveren. Het ziekenhuis levert zelf een aantal mensen maar ook de Lionsclub Uden/Veghel leveren best veel handen. Zij bemensen o.a. een drietal verzorgingsposten daar hoeven we ons zelf absoluut geen zorgen over te maken.

Het startschot (foto Henk Lunenburg)

Om iets over 18.00 kwamen de eerste lopers/loopsters om hun startnummer af te halen of om nog last-minute in te schrijven. Na een woord van welkom door de medisch directeur van het ziekenhuis werd het startschot gelost en zette een 450-tal lopers en wandelaars zich in gang.
Als je denkt als organisatie klaar te zijn als de meute onderweg is dan heb je het helemaal mis. Wat niet meer gebruikt hoeft te worden mag al opgeruimd worden.
Na ruim een uur is iedereen over de finish en dan is er de prijsuitreiking. Mag ik dit jaar doen.
Ondertussen zijn anderen alle dranghekken al aan het opruimen. De finishboog platgelegd en de tijdwaarneming ingepakt.
Als de aanhanger vol is kunnen we terug naar huis om te lossen. Normaliter ruimen we een aantal tenten op donderdagmorgen op. Deze keer door personeelsgebrek zouden we dat pas vrijdag doen. Helaas net een dag te laat want de wind was ons al voor terwijl we toch dachten dat die best goed verankerd stonden. Niet dus.
Een fikse domper op een prachtige hardloopavond.
Hier en hier een paar fotoseries

Ongerust!

Geplaatst: 07/06/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Je zou er spontaan inspringen om af te koelen

Vanochtend wilde ik redelijk vroeg vertrekken voor mijn duurloop op donderdag. At op tijd mijn boterhammetjes dronk ook nog een paar koppen koffie en het grootste gedeelte van de krant gelezen voordat ik op stap ging. Uiteraard vulde ik mijn rugzak met voldoende water om een paar uur vooruit te kunnen. Hing het ding op mijn  rug en voelde meteen nattigheid. Drinkzak lek!!
Mijn oude drinkbelt met flesjes maar opzoeken want zonder drinken vertrekken met deze omstandigheden is dus niet te doen. Uiteindelijk was het bijna een halfuur later voordat ik op stap ging. In elk geval niet zonder drinken.
Eenmaal tussen de bomen in het bos profiteer je nog wat van de schaduw is dat niet geval dan is het al onaangenaam warm.
Na ruim een uur loop ik door een omgeving met nog al wat poelen en vijvers. Nou heb ik een gruwelijke hekel aan zwemmen maar je zou er wel van opfrissen. Toch maar niet doen.
Na een warme halve marathon ben ik weer thuis waar ik er achter kwam dat Sjan zich aardig ongerust had gemaakt. Die had mijn drinkzak zien liggen en dacht dat ik zonder drinken op stap was zijn gegaan. Ik was namelijk al weg voordat zij wakker was en had dus niks meegekregen van mijn lekke drinkzak.

Nee….zonder drinken zou ik niet vertrokken zijn.