Hoe kan dat?

Geplaatst: 15/02/2018 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagavond,

Klaar met het karwei voor vanavond.

Afgelopen week schreef Hedwig een blogje hoe het nou kan dat je in een wedstrijd gemakkelijker in een hoog tempo loopt dan op een training. Er kwamen in de reacties een aantal zaken aan de orde die wel eens steekhoudend kunnen zijn waarom dat het zo is of zo voelt.
Maar je kunt die vraag ook gerust doortrekken naar je trainingen waarom loopt de ene training niet zoals de andere. Uiteraard heb je het dan over vergelijkbare trainingen. Het spreekt voor zich dat je een duurloop vergelijkt met een duurloop of de ene baantraining met de andere.
Twee voorbeelden van de afgelopen weken. Liep ik vorige week sinds lang weer eens een duurloop van ruim 25 km en vandaag weer een. Vorige week op zachte ondergrond met wat hoogteverschillen en echt geen snelle paadjes. Vandaag over verharde fietspaden en dat ging in hetzelfde tempo maar vandaag was het een stuk zwaarder. Overigens waren er stukken bij waar het door de natte sneeuw redelijk glad was.

Zij kunnen beter tegen de kou dan ik. Tenminste dat denk ik.

Op beide trainingen liep ik in mijn eentje. Dat was dus hetzelfde. Vorige week scheen de zon vandaag was het koud met wind, regen en natte sneeuw. Dat kan al het verschil maken.
De baantraining van vorige week woensdag was een aflopende piramide van 1200-1000-800-600-400-200 met 100 m pauze. Gisteren het tweede te beginnen met 200 tot aan de 1200 m. Ik vroeg aan de groep om voor zichzelf eens te voelen of het verschil maakt om lang te beginnen naar kort of kort beginnen naar lang. Van kort naar lang vond men zwaarder. En waarom dan wel? Eigenlijk lag het antwoord al voor de hand. Beginnen met 200 levert een bepaald tempo op en hoe langer de afstand wordt ben je minder geneigd om iets langzamer te lopen. Er waren groepjes bij die hun 1200 m uiteindelijk gisteren met meer dan 10″ sneller liepen dan vorige week. Logisch dat dan een training als zwaarder ervaren wordt.

Nee…het was vanmorgen niet echt een duurloop die zomaar “liep”. Dju…wat had ik een stel koude handen. Niettemin toch weer nagenoeg 25 km op de teller.

Advertenties

Goeie keus?

Geplaatst: 12/02/2018 in sport
Tags:,

Maandagavond,

Zo zag dat er vanmorgen uit. Veel beter kun je een dag toch niet starten.

In de voorgaande weken de groep waarmee we onze maandagavond duurloop maken of dat er belangstelling bestond om op carnavalsmaandag in de morgen te lopen in plaats van ’s avonds. Je komt daar nooit helemaal uit. Optochtkijkers gaan liever in de ochtend dan hoeven ze in het verdere verloop van de dag er geen rekening meer mee te houden dat er nog een training op het programma staat. Een ander deel is gewoon niet vrij en moeten werken. En dan zijn er nog wat fervente stappers die zijn op zondag zo laat thuis dat hardlopen zo vroeg ook niks uithaalt. Nou ja…vroeg? De afspraak was dat we om 9.00 u. van start zouden gaan en een route onverhard zouden lopen. Toch maar de keus gemaakt om onverhard in de ochtend te lopen.
Onderweg naar Naat Piek, ons startpunt, valt er een stevige sneeuwbui en het waait stevig. Dan vraag ik me echt af of ik wel de goede keus gemaakt heb. Het stelt me wel enigszins gerust dat ik in de verte door de bewolking heen een waterig zonnetje zie. Bij het vertrekken met een groepje van 13-14 lopers is het droog en zeker ook het eerste stukje in het bos voel je de wind maar amper. Na een klein halfuurtje lopen we langs de afrastering van het wisentengebied. In de verte zichtbaar in de rand van het bos daar staan ze. Meteen maar een drinkstopje doen.
Gaandeweg onze route worden de weersomstandigheden steeds beter. De zon volop. Je merkt ook aan de groep dat die zich er goed bij voelt.
Na 90′ zijn we terug bij Naat Piek. 13.5 km gelopen. Ik weet geheid zeker dat er met de carnavalsdagen mensen zijn die slechter van start gaan. Kortom een goeie keuze geweest.

Vrijdagmiddag,

Mooie beesten als ze achter de afrastering staan

Zoals ik een paar keer schreef wordt er op dit moment door allerlei omstandigheden getrokken aan mijn agenda, zo ook gisteren. Het schoot er bij in om in de ochtend mijn wekelijkse duurloop te maken. Dat moest ik doorschuiven naar de middag. Uiteindelijk pakte dat wat het weer betreft prima uit. Was het s’ochtends echt koud kwam er in de middag een zonnetje bij en als je uit de wind pal in de zon liep was het heerlijk weer. Een prima voordeel.
In mijn gedachten had ik een rondje staan van ongeveer 20 km.
Gaandeweg ging het GPS-systeem in mijn hoofd wat aanpassingen doen. Een ander stemmetje in mijn hoofd zei: “moet je dat wel doen want je hebt niks te eten of te drinken bij je”  Zo hinkend op twee gedachten zat ik ondertussen eigenlijk al op de route die mijn hoofd voor mij uitstippelde. Nou ja…we zien wel waar het schip dan strand het was tenslotte al vanaf september vorig jaar dat deze keer mijn duurloop langer zou gaan worden dan twee uur.
Gaandeweg mijn rondje ging het helemaal zo slecht nog niet. Ondanks dat het op sommige stukken geen gemakkelijk parcours was kon ik steeds een tempo lopen van rond 6’/ km. Daar kan ik dik tevreden over zijn. Het werd uiteindelijk een route van 26 km met allerlei markante punten die de Maashorst rijk is.
Een route die ik ongetwijfeld nog eens vaker ga doen.
Als je deze route loopt dan krijg je een prima beeld van wat de Maashorst te bieden heeft van Naat Piek, de Blokhut, het Wisenten terrein, de kudde Exmoor paardjes, de heuvelruggen op Slabroek, het wildviaduct over de A50, Bedaf tot de Peelrandbreuk met het Annabosje en de Leijgraaf. Van nat en droog gebied en van heide tot bos.
In elk geval wist ik, toen ik na 2:40′ thuis was, dat ik nog steeds in staat ben om die afstand te lopen.