Zondagavond,

Paddenstoelen genoeg maar deze zie je niet zoveel

“Heb je zaterdag zin om een duurloop van 25 km te maken door Bedaf en de Maashorst?” Dat was de vraag die ik afgelopen week kreeg. Eigenlijk zou ik dat wel willen maar de zaterdagochtendgroep zat dan zonder trainer want een blikje vervangers trek je niet zo maar even open.
Nadat ik woensdagavond thuis kwam liep er een appje binnen: “Het is niet zaterdag maar zondagmorgen” In elk geval een stuk gemakkelijker te regelen.
Dus aan de slag om me vrij te plannen. Zodoende stond ik vanmorgen met een tweetal dames bij “De Pier”om aan onze duurloop te beginnen.
Tja…en als je daar van start gaat dan is het niet ver om door de heuveltjes en het losse zand te banjeren over Bedaf. Met de dames een afspraak gemaakt dat het eerste uur zeker in dat gebied te lopen.
Het was er druk. In een buurgemeente werd een MTB-rit georganiseerd. Na ruim een uur kwamen terecht op het begin van hun parcours. Alle afstanden begonnen op hetzelfde stuk. En of het aan het weer lag dat weet in niet maar we konden overal onze route goed delen. Weinig last van elkaar.
Nadat we via het wildviaduct de A50 overgestoken zijn dan kunnen we paadjes op die de MTB-ers aan hun voorbij laten gaan en hebben we het rijk voor ons alleen samen met een aantal Taurossen. Een paar keer uitwijken en een boog er omheen als ze midden op pad staan. De beesten maken mooie paadjes maar ze zijn wel erg smal. Voor ons wel het sein van uitwijken.
Na ruim een uur over de Maashorst de neus weer richting parkeerplaats.
Na precies 3 uur en een afstand 25 km onderweg geweest te zijn zitten we een kwartiertje later lekker aan een bakje koffie met een stevige snee rozijnenbrood. Goed herstelvoer!
Het blijft altijd leuk om je trainingsgebied te showen!

Er zijn zeker slechtere manieren om een zondagochtend te beginnen. Ik genoot er in elk geval van.

Donderdagmiddag,

Nu al lang weer in volle glorie

Al sinds ik met pensioen ben (2004) loop ik mijn langste duurloop vrijwel altijd op donderdag. Een aantal jaren geleden had ik nog een paar medestanders en hoefde ik zelden alleen. Maar sinds een paar jaar is dat anders. Iedereen is om welke reden dan ook afgehaakt en sta ik er stik alleen voor. Samen lopen is natuurlijk leuk, je hebt onderweg wat te kletsen en de tijd vliegt doorgaans voorbij.
Maar ook in je eentje lopen heeft zo zijn charmes. Je kunt beginnen op een tijdstip dat jou op dat moment het beste past. Je kunt een route en richting lopen die je zelf wilt. Je kunt zo snel als je zelf maar wilt en zolang als je zelf maar wilt.
Vanmorgen dacht ik bij mezelf ik doe nog eens een rondje Hemelrijk. Sowieso lang geleden dat ik er liep en als ik er liep was dat meestal in de avond samen met de groep op maandagavond. Maar goed nu op donderdagmorgen is het niet donker. Als ik eenmaal Volkel uit ben kom ik op mijn speelterrein van zo’n 60-65 jaar terug. In je eentje daar lopend komen geheid de gedachten terug over hoe het toen was. Op het moment dat ik langs de molen kom dan gaan mijn gedachten terug naar een koude novembernacht (1983) met een vliegende storm. De molen sloeg op hol en en brandde destijds tot de grond af. Je kon er nog niet eens veilig op een afstand van 50 m bijkomen laat staan van blussen. Ik schreef er al eens wat over.

Vervolgens draai ik de weg op die achter langs het Hemelrijk loopt. Hoe kan het toepasselijker de Hemelrijkstraat. Ook hier gaan mijn mijn gedachte terug in de tijd. Hemelrijk was toen nog Luttelveld een stortplaats van afval en een kleinschalig zand en grind wingebied. Dat kleinschalige werd in een later stadium wel anders.

Zandwinning maar dan wat grootschaliger

De weg waarop ik nu loop is asfalt maar in mijn tijd toen een armzalig karrenspoor. Er stond over een recht stuk van een aantal km’s geen enkel huis, geen enkele boerderij. Aan de rechterkant een open vlakte en aan de linkerkant aangeplant dennenbos voor stuthout in de mijnbouw. Verder niks daar op de “auw hei”. Hier liep mijn oom van mijn vaderskant nog wel eens met een kudde schapen.
Een eind verderop kom je weer wat meer in de bebouwing met een aantal boerderijtjes, boerderijen inmiddels, ik wist precies wie of welke familie er woonde. Oké..sommige familierelaties of hoe dat precies in elkaar stak was mij toen niet helemaal duidelijk. Nu ruim 60 jaar verder zijn er een paar dingen wel wat meer helder. Jaja.. .er werd toen nog wel meer dan eens een scheve schaats gereden.
Kennelijk hoef je niet met een gezelschap te lopen om de tijd voorbij te laten vliegen. Als er een aantal F16 straaljagers over je hoofd vliegen met een pestherrie dan ben je er weer bij en kom je tot de ontdekking dat je al weer in Volkel bent. Nou nog via de oostkant van het dorp naar de Kleuter, een vijver waar ik heel vroeger wel eens ben gaan zwemmen. Nou ja…zwemmen? Dat kon ik toen nog helemaal niet. Mijn hoofd boven water zien te houden dat was het motto.

Met een paar km ben ik weer thuis. Iets langer onderweg geweest dan 2 uur en net aan een halve marathon gelopen.

Dinsdagmiddag,

Een foto die Joke van ons maakte net voor de start van Chris

Het was afgelopen zondag best al wel vroeg dat Sjan en ik samen naar Eindhoven reden om een dagje te gaan supporteren.  Marathon Eindhoven ieder jaar weer een evenement dat veel lopers van onze club aantrekt. Is ook vaak mijn advies als je voor de allereerste keer een marathon dan wel een halve marathon loopt om dan in Eindhoven van start te gaan. Zou je in een kleinere wedstrijd lopen is de kans groot als je wat minder snel bent dat de bezemwagen op je hakken gaat rijden. Daar heb je in Eindhoven weinig last van en er komt nog bij dat er tegen het einde van het parcours nog een heleboel publiek staat om je aan te moedigen.

Maar goed zoals ik al zei we waren lekker vroeg in de stad want ik wilde heel graag een aantal marathonlopers die ik kende even vooraf zien. Dat lukte ook erg goed. Eenmaal van start is er tijd voor een kop koffie. Want er is nog tijd genoeg voordat de eerste lopers op het 40-km punt zijn want dat is mijn vaste supportersplaats. Het 40-km punt is ook het 19-km punt van de halve marathon. Een prima plek om iedereen goed te kunnen zien, een betere plek dan midden in de stad. Hier kan ik in sommige gevallen ook nog een paar 100 m. meelopen.
Nadat de eerste snelle lopers ons gepasseerd zijn komen er nog een aantal clubgenoten bij ons staan om onze lopers te kunnen aanmoedigen. Uiteindelijk stonden we daar met meer dan 10 man. Kun je best een bak herrie maken.

Een clubgenoot en ook een met een verhaal. Trots!

Als er weer een bekende voor mij voorbij komt dan ken ik vaak ook het verhaal dat er achter steekt waarom iemand nu hier loopt of überhaupt hardloopt. Een paar van die verhalen vertel ik aan mijn mede supporters.
Op een gegeven ogenblik bedacht ik me, als er voor mij 50 mensen meelopen die ik ken en van die 50 hebben er 10 een verhaal waarom ze lopen. Wat zou er dan toch een bijzonder boek te schrijven zijn over al die verhalen van al die lopers (10.000) die hier nu bezig zijn.
Uiteindelijk denk ik dat we nagenoeg al onze clubgenoten wel hebben gespot. De snelste, de snellere en de snelle.

Wel weer toe aan een bakje koffie in het Beursgebouw. Aanzienlijk minder druk dan vanochtend wel nog een lange rij lopers bij de kledingafhaalpunt. Ik dacht dat hadden ze gestroomlijnder kunnen regelen.
Je zou dat na 31 edities toch onder controle moeten hebben lijkt me.

Tegen 17.30 u weer thuis. Nee…niet de klok rond weggeweest maar wel 10 uur. Genoten van een mooie, maar voor de lopers een te warme, dag. Volgende supportersrol  bij de Zevenheuvelenloop? Waarschijnlijk wel.