Donderdagavond,

Exmoor pony’s die vanmorgen mijn pad kruisten

Al minstens 15 jaar loop ik met grote regelmaat door het natuurgebied “De Maashorst” In de tijd dat ik er liep is het gebied in al zijn facetten aardig veranderd en ik verwacht dat dit nog wel een aantal jaren door zal gaan. Binnenkort is er een foto expositie over de bosomvorming waar ze al 22 jaar mee bezig zijn. Was het begrazingsgedeelte in de beginperiode nog behoorlijk gering van oppervlakte en er graasden Schotse Hooglanders. Die maakten mooie paadjes waar je heerlijk op kon lopen en kwam je ze tegen dan liep je er gewoon langs en in de meeste gevallen keurden ze je nog geen blik waardig. Nu is dat een stuk groter alleen jammer dat een groot gedeelte is afgezet met schrikdraad waar de Wisenten achter staan. Ze moeten wennen zegt men.

Was het bos, een productiebos,  om de mijnen te voorzien van voldoende stuthout. Dat is niet meer nodig dus een groot gedeelte is gekapt om de structuur wat meer open te maken. Wat er ook veranderde was dat een perceel dennenbos werd doorsneden door kaarsrechte lanen met loofbomen dit om de mogelijkheid te hebben in geval van een bosbrand om bij de lanen de brand een halt toe te roepen.

De grootste voor de draad de andere erachter.

Ook een groot aantal van deze loofbomen hebben het loodje gelegd. Er werden 3 manieren toegepast men zaagden een aantal om en het hout werd afgevoerd. Sommigen werden “geblest”. Je zaagt met een kettingzaag twee evenwijdige banen in de omtrek van de boom en ook deze gaat eraan. De derde manier was gewoon met brute kracht omduwen met de stam over het rechte pad. Zodoende het pad blokkerend. Inmiddels een paar jaar verder zie je nieuwe paadjes om de obstakels heen ontstaan en het wordt een mooi meanderend pad.

Waar ook weer nieuwe paden ontstaan zijn de looplijnen van de Taurossen. Ze lopen anders dan destijds de Hooglanders. Die sporen die ze maken worden ook leuke paadjes om te lopen. En wat dan ook nog het geval is die paadjes komen in de meeste gevallen ook nog uit bij een mogelijkheid om te drinken.

Drinkplaats.

Tja….de poelen. In aanvang de Maashorst een droog gebied omdat de landbouw het water snel afvoerde om het hele jaar door hun percelen toegankelijk wilde hebben. Grote stukken cultuurgrond zij weer toegevoegd aan het natuurgebied en kan men het water langer vasthouden. Er zijn inmiddels al zo’n 200 van die poelen in het hele gebied. Prima drinkplaatsen voor de grazers maar ook een perfecte plaats voor kikkers, paden en hagedissen.

Als je dan zoals vanmorgen je zwerfloopje hebt door het gebied en je bent even op bepaalde plekken niet meer geweest dan zijn er zomaar opeens nieuwe paadjes. Zo zie je maar het is een heel dynamisch gebied dat nog bij lange na niet uit ontwikkeld is. Ik hoop dat ik er nog een aantal jaren doorheen kan zwerven.

Advertenties

Zondagavond,

Het vlonder pad

Mijn duurloop op donderdagmorgen begon iets later dan dat ik doorgaans gewend ben. Dorothé had een aantal weken geleden te kennen gegeven om eens met mij samen te lopen in onze omgeving.
Sowieso vind ik het altijd leuk om onze omgeving te showen aan mensen die hier of nog niet of maar sporadisch hier liepen. Natuurlijk wil ik wel weten hoelang dat iemand mee onderweg wil zijn. In dit geval wist ik wel een rondje te vinden dat een loopster die doorgaans alleen in de polder lopen gewend is wel zou aanspreken.
Na een kop koffie zijn we samen even na 10 uur vertrokken.
Aangezien ik niet midden in de natuur woon is de start over verhard terrein. Maar eenmaal het dorp uit wordt de ondergrond zachter.
Na een afstand van iets meer dan 3 km lopen we over een nagenoeg nieuw vlonder pad. Al er dat niet lag was lopen op dit stuk niet mogelijk. Je zou er tot boven je knieën het moeras in schieten. Nu heb je de mogelijkheid om precies op de Peelrandbreuk te lopen.

Selfiemomentje

Als we daarna Bedaf opdraaien dan wordt het werken. Mul zand, heuveltjes niet hoog niet zo lang maar enkeldiep door het losse zand. Dit stuk duurt een kwartier. Dan is het weer tijd voor een rustiger gedeelte. Een stuk dat 10 jaar geleden nog landbouwgebied was. Destijds toen het gebied in eigendom kwam van natuurbeheer is de rijk bemestte grond afgeschraapt en dan maar zien wat er komt te groeien. Er grazen in de dit stukje nog een 5-tal Schotse Hooglanders. De enige die nog zijn overgebleven in de Maashorst. Dit gemakkelijke stukje duurt niet zo heel lang maar wel voldoende van lengte om weer wat op rust te komen.
Via een smal kronkelig paadje staan we weer midden in het losse zand. Op de terugweg lopen we niet onderlangs maar boven over de heuvelrug. Gemakkelijker? Lastiger? Maar of dat je de kat of de hond gebeten wordt maakt niet zo veel uit.

Ik hoor aan de ademhaling van Dorothé dat ik me wat gedeisd moet houden. Dit terrein niet gewend. Schuin door een weitje gaan samen even op ’t bengske’ zitten met het uitzicht op de skyline van Uden.

Bedaf door de ogen van Dorothé

Helaas geen pen in de notitieblok kokertje om er iets in te schrijven.
Nog een paar niet al te moeilijke km’s zijn we weer thuis. Ruim 2 uur onderweg geweest.

Even wat drinken, douchen en een lekker boterhammetje eten dat er na zo’n loopje wel ingaat.  Net voor de avondspits vertrekt mijn gaste weer richting huis. Na 90′ een whatsappje: “veilig weer thuis wel kramp gehad onderweg” Ik zei het al deze ondergrond niet zo gewend.
Genoten van het lopen en het gezelschap.
Denk je nu dat zou ik ook wel willen? Wat let je om contact met me op te nemen?

Wad aanmodderen!

Geplaatst: 28/05/2019 in sport

Dinsdagochtend,

Net van de dijk af.

Het zal een half jaar geleden zijn schat ik zo maar in. In de zondag groep broeide er iets. Er werd zo links en rechts wat gepolst. Er hing duidelijk iets in de lucht. Een paar weken later een mail in mijn mailbox van een drietal lopers uit de groep.
In de mail werd alles duidelijk. Iedereen werd gevraagd of er tijd en zin was om een weekend op stap te gaan. Na inventarisatie werden de plannen concreter.
Uiteindelijk was het vrijdag zover dat we met 27 mensen vertrokken naar het Groningse Pieterburen om er een mooi weekend van te maken waarbij in elk geval twee activiteiten vast stonden ik zeg twee ik bedoel eigenlijk drie,
Een supergezellig weekend ervan maken stond op een. Op zaterdagmorgen een wadloop zwerftocht van minstens 3 uur en op zondagmorgen een hardlooptraining want het organiserende trio dacht onze trainer is er toch ook bij.

Zo reisden we afgelopen vrijdagmiddag met een gezelschap van 27 man af naar het hoge noorden. De verdeling van de hotelkamers bleek al een heel karwei. Vervolgens moest er uiteraard ook nog wat gegeten worden. Inmiddels was de barbecue goed warm en kon er energie getankt worden.
En….werd het laat? Nou nee eigenlijk niet want we werden op zaterdagmorgen om 6.15 u. aan het ontbijt verwacht want wadlopen doe je bij laag water en op het tij daar hebben wij geen invloed op.

Zo langs de afscheiding loop je niet verloren

Het was nog best fris toen we om iets over 7 uur het wad op gingen. Vertrekken voor een zwerftocht van ruim 3 uur. In aanvang nog zorgvuldig wat plassen of drassige stukjes ontwijkend. Het zou uitstel van executie zijn. Ploeteren door geulen en het slik dat ging het worden. Meerdere keren moesten er “vastlopers” uit het slik getrokken worden.
Weer op de vaste ondergrond was er nog al wat water nodig om de ergste modder weg te spoelen.
Geloof me dat nadat iedereen weer fris gedoucht was dat het appelgebak en de koffie voortreffelijk smaakte.

Als volgende activiteit stond er op zondagmorgen een training op het programma. Zoals ik eigenlijk altijd op zondag gewend ben vooraf een stukje verkennen waar de training zou kunnen plaatsvinden. Ik wilde heel graag een “heuveltraining” doen in het pannenkoek vlakke noorden.
Tja…dat kun je eigenlijk alleen op de dijk. Reken maar dat er behoorlijk gebikkeld werd.
Na nog wat drinken en eten werd tegen 13.00 u. aan de terugreis begonnen.
Het wad(t)jes comité is in hun opzet om ons een gezellig weekend te bezorgen volledig in geslaagd,

Een superleuk weekend gehad. En gelukkig hebben we de foto’s en filmpjes nog zodat we nog eens kunnen terug kijken.

Samen op het wad zo lijkt het.