Kustmarathon!

Geplaatst: 13/09/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Mijn eerste Kustmarathon in 2008

Raar eigenlijk dat ik dit jaar na een serie van 10 deelnames aan de Kustmarathon deze keer verstek laat gaan. 10 keer is een mooi aantal om te stoppen maar een beetje een raar gevoel is het toch wel. Vanmorgen tijdens mijn duurloop moest ik daar wel aan denken want meestal was het op deze donderdag dat ik mijn langste duurloop liep in de voorbereiding.
Maar ondanks het niet deelnemen in het Zeeuwse kriebelt het tegelijkertijd om toch dit jaar nog een marathon te doen. Goeie herinneringen heb ik aan mijn deelnames aan de Berenloop op Terschelling.
In 2011 samen met het hele start to run team een heel lang weekend op Terschelling gewonnen als beste locatie van Nederland. Zelf liep ik toen samen met Inge die daar haar eerste marathon liep. Een formidabel mooi weekend.
Een paar jaar later kreeg ik een uitnodiging van een aantal lopers/loopsters van de woensdagavondgroep of ik mee wilde naar de Berenloop. We zouden op zaterdag vertrekken en op maandag weer terug. Het duurde niet erg lang voordat ik er ja op zei ondanks dat er maar 4 weken tussen twee marathons zat. Toen ook meteen de afspraak met de groep gemaakt van start te gaan op 5’50”– 6’/km.

Hier was het nog gemakkelijk.

Na bijna 30 km was ik nog de enige van de groep die was overgebleven de rest was op achterstand geraakt terwijl we toch aardig nauwkeurig op de afgesproken tijd liepen. Op dit punt kon ik nog lekker doorlopen en liep toen die keer met een negatieve split van bijna 3′
Bij de opgang naar het strand riep er een loper naar me: “Hé…je mag hier maar 30”. 
Met deze gedachten en herinneringen toch maar weer ingeschreven voor de Berenloop.
Meteen vanmorgen maar weer eens een duurloop gemaakt van bijna 25 km. Er zal tenslotte ruim 42 km overbrugd moeten worden.
Mijn laatste? Wie zal het zeggen!

Hier het groepje nog compleet.

Advertenties

Maandagavond,

Een foto gemaakt tijdens de Slachtemarathon van 2016

Als gedeelde vreugde dubbele vreugde is dan heb ik vandaag zeker dubbel genoten van mijn duurloopje. Een aantal weken geleden vroeg Tamara me eens of we samen niet eens een duurloopje zouden kunnen maken. Voor haar het doel om eens het vlakke Friese Drachten te ontlopen en om eens naar haar loophouding te kijken. Natuurlijk sta ik daar altijd voor open. Daarbij qua tijd ook nog eens heel flexibel.
Binnen de kortste keren hebben we afspraak gemaakt. Vandaag de uitvoering. Iets over 10.00 u. was Tamara in Uden.
Vrij snel vertrokken voor een duurloopje van: “we zien wel hoe lang”. Op haar schema stond ruim 2:30′ maar dat is qua zwaarte gerelateerd aan vlakke en geasfalteerde ondergrond dat zou vandaag zeker niet het geval zijn. Niet vlak en niet veel verhard. Dus maar zien waar we uitkomen.
Het zonnetje liet ons overigens een beetje in de steek terwijl de temperatuur prima was.
De eerste 5 km over de Peelrandbreuk waarover best veel te vertellen valt. Niet alleen lopen maar ook oog hebben voor dit kenmerkende landschap.

Zand in je schoenen

De volgende 5-6 km zal er heel anders uitzien. Mul zand, omhoog, omlaag, wortels, struikelblokken. Nu geen onbeperkt kletsblokje. Opletten geblazen.
Na de eerste passage een stop met een tweeledig doel. Schoenen ontzanden en drinken. Je merkt dat Tamara dit soort ondergrond niet gewend is. Mijn schoenen daar zit amper iets in. Landing en afzet moet hier aangepast worden. Na de terugweg over Bedaf komen we weer op wat gemakkelijker terrein.
Als we bij het “bengske” zijn dan zitten en even wat in het boekje schrijven dat we hier waren.
Na het pad langs de Leijgraaf rechtsaf richting Maria-Heide om via het “Het Duits Lijntje” een vroeger spoorweg die uiteindelijk in St Petersburg uitkwam. Nu in zijn geheel ontmanteld maar inmiddels wel een prachtig begroeide dijk is. Een paradijsje voor allerlei vogels.
Het allerlaatste stukje via het Birgitinessen Klooster in Uden beter bekend als: “d’auw nonnen”. Vervolgens via de Vorstenburg en de Kerkstraat maakte het rondje van: “Uden laten zien” nagenoeg compleet. Ik zeg nagenoeg want de hele Maashorst hebben we overgeslagen.
Koffie, douchen, boterhammetje, afscheid.
Ik kan me amper een beter loopdagje voorstellen. Dus toch “gedeelde vreugde is dubbele vreugde”

Het donker in!

Geplaatst: 28/08/2018 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagavond,

Zo lag de heide er dit jaar bij.

Iedereen wist het eigenlijk wel maar de meesten hadden er niet meer aan gedacht. De route naar onze startplaats bij Naat Piek is voorlopig vanwege renovatiewerkzaamheden afgesloten. Zelfs te voet of met de fiets kom je er zonder te klunen niet langs. De omleidingsroute is een stukje langer met het gevolg dat we iets later konden starten. De startrichting ook nog wat omgelegd zodat we dan de “noglaterkomers” tegemoet liepen. Service van de zaak!

De route die ik in mijn gedachten had begint meteen al met een improvisatiestuk. Even later zitten we op het juiste spoor. Ik wil vanavond naar de Munseheide, een stuk heide tussen Schaijk en Nistelrode aan de noordkant begrenst door de oude rijksweg naar Grave.
Ik wilde graag weten hoe dat de heide erbij zou liggen. Geleden van de droogte? Of zou het meevallen? Een poging om redelijk direct naar de heide te lopen want ik wist ook wel dat het qua tijd er maar krap zou inzitten om op tijd terug te zijn. Niet dat de groep van 25 lopers/loopsters de afstand niet zou kunnen overbruggen maar als de zon om 20:45′ ondergaat dan is het laatste stuk al aardig donker.
Met een uur zijn we op de heide. De toestand valt me niet mee. Hele stukken hartstikke bruin en niet zoveel stukken paars.

 

En zo het vorige jaar.

Na een drink- dan wel sanitaire stop weer terug naar huis.
Het eerste deel op de terugweg over een MTB-pad dat er nog niet zolang ligt. Mooi aangelegd met wat kleine hoogteverschilletjes en heel erg slingerend.
Op de verdere terugweg besluit ik dat het laatste stuk over het Slingerpad zal gaan. Een verhard fietspad waar je niet zo snel het risico loopt om over wortels te struikelen.
En of het nou aan het verharde pad ligt of omdat het redelijk donker is geworden weet ik niet. Ik weet wel dat de laatste 3 km het tempo aardig werd opgevoerd.
Uiteindelijk kwam nagenoeg iedereen tot de conclusie dat het een heerlijk loopavondje was. Volgende week de laatste keer van dit zomerseizoen dat we van start gaan bij Naat Piek.
Weer voor een aantal maanden naar het asfalt.