Post Tagged ‘Peelrandbreuk’

Zondagavond,

Het vlonder pad

Mijn duurloop op donderdagmorgen begon iets later dan dat ik doorgaans gewend ben. Dorothé had een aantal weken geleden te kennen gegeven om eens met mij samen te lopen in onze omgeving.
Sowieso vind ik het altijd leuk om onze omgeving te showen aan mensen die hier of nog niet of maar sporadisch hier liepen. Natuurlijk wil ik wel weten hoelang dat iemand mee onderweg wil zijn. In dit geval wist ik wel een rondje te vinden dat een loopster die doorgaans alleen in de polder lopen gewend is wel zou aanspreken.
Na een kop koffie zijn we samen even na 10 uur vertrokken.
Aangezien ik niet midden in de natuur woon is de start over verhard terrein. Maar eenmaal het dorp uit wordt de ondergrond zachter.
Na een afstand van iets meer dan 3 km lopen we over een nagenoeg nieuw vlonder pad. Al er dat niet lag was lopen op dit stuk niet mogelijk. Je zou er tot boven je knieën het moeras in schieten. Nu heb je de mogelijkheid om precies op de Peelrandbreuk te lopen.

Selfiemomentje

Als we daarna Bedaf opdraaien dan wordt het werken. Mul zand, heuveltjes niet hoog niet zo lang maar enkeldiep door het losse zand. Dit stuk duurt een kwartier. Dan is het weer tijd voor een rustiger gedeelte. Een stuk dat 10 jaar geleden nog landbouwgebied was. Destijds toen het gebied in eigendom kwam van natuurbeheer is de rijk bemestte grond afgeschraapt en dan maar zien wat er komt te groeien. Er grazen in de dit stukje nog een 5-tal Schotse Hooglanders. De enige die nog zijn overgebleven in de Maashorst. Dit gemakkelijke stukje duurt niet zo heel lang maar wel voldoende van lengte om weer wat op rust te komen.
Via een smal kronkelig paadje staan we weer midden in het losse zand. Op de terugweg lopen we niet onderlangs maar boven over de heuvelrug. Gemakkelijker? Lastiger? Maar of dat je de kat of de hond gebeten wordt maakt niet zo veel uit.

Ik hoor aan de ademhaling van Dorothé dat ik me wat gedeisd moet houden. Dit terrein niet gewend. Schuin door een weitje gaan samen even op ’t bengske’ zitten met het uitzicht op de skyline van Uden.

Bedaf door de ogen van Dorothé

Helaas geen pen in de notitieblok kokertje om er iets in te schrijven.
Nog een paar niet al te moeilijke km’s zijn we weer thuis. Ruim 2 uur onderweg geweest.

Even wat drinken, douchen en een lekker boterhammetje eten dat er na zo’n loopje wel ingaat.  Net voor de avondspits vertrekt mijn gaste weer richting huis. Na 90′ een whatsappje: “veilig weer thuis wel kramp gehad onderweg” Ik zei het al deze ondergrond niet zo gewend.
Genoten van het lopen en het gezelschap.
Denk je nu dat zou ik ook wel willen? Wat let je om contact met me op te nemen?

Advertenties

Donderdagavond,

Een stukje jonger nog. Parkcross 2013

Afgelopen zondag was het alweer de laatste cross uit een cyclus 4 wedstrijdjes. In tegenstelling tot de andere 3 hadden we afgelopen zondag wat minder deelnemers dan dat we gewend zijn. Een paar dingen waren er anders.
Deze cross loopt voor een deel over een trimparcours. Je liep er bijna overdekt door enorme sparren  Het pad was ook bijna altijd droog en er stonden amper ooit plassen. Door de erg droge zomer ging de weerstand van die sparren drastisch achteruit.  Vervolgens waren ze wat vatbaarder voor een virus. Ze stonden ten dode opgeschreven. Voor eenieders veiligheid zijn afgelopen winter maar liefst 450 van die sparren omgelegd. Je snapt dat het nu een kale bedoening is waar wind en regen vrij spel heeft. Het gevolg laat zich raden. Door de machines en de overige omstandigheden maakte het pad modderig en een stuk lastiger (lees zwaarder) te belopen Ook de delen over gras dat was glad en glibberig.
Voor het deelnemers aantal hadden we ook nog tegen dat zaterdag de halve marathon van St. Anthonis was. De Keien al sinds jaren hofleverancier van deelnemers. En tja… als je op zaterdag een halve gelopen hebt is de kans niet groot dat je op zondag weer een zware cross gaat lopen. Vervolgens is er op zondag ook nog de Stevensloop in Nijmegen met ook een halve marathon. En als laatste wat we tegen hadden dat was een super zware regen/hagelbui net iets voordat de jeugd van start zou gaan.
Tijdens de wedstrijd was het werkelijk prima loopweer. Na de cross in de kantine hing ondanks het mindere aantal deelnemers een tevreden stemming van een prima crosswinter.

Omhoog, omlaag en banjeren door het losse zand

En dan vanmorgen iets over 8 uur vertrokken voor een duurloop. Hoe lang? Ik wist het niet. Ik zou wel zien. Het was best nog wel fris wel was het zonnetje er al bij. Met een halfuurtje kon mijn muts af en mijn handschoenen uit. Na het incident met een kleine taurossen heb ik dat gedeelte voorzichtigheidshalve maar vermeden. Alhoewel ik dat ik vanmiddag begreep dat alle taurossen uit dat gedeelte zijn overgeplaatst. Gelukkig zijn er nog plekken genoeg waar je wel vooruit kunt. Waar ik door kwam? De Peelrandbreuk, Bedaf, de Meuwel, het wildviaduct over naar Slabroek met zijn heide en mul zand. Terug richting Bernhoven over de nieuwe voetgangersbrug die nu nagenoeg klaar is. De geluidswal naar de molen van Jetten en dan ben ik er weer bijna.
Ruim 2 uur en bijna 20 km onderweg geweest. Een fantastisch mooi begin van de lente.

Donderdagavond,

Nu gaat het snel met de temperatuur.

Het staat in elk geval als een paal boven water dat het ook dit jaar weer gewoon lente wordt. Wanneer en hoe dat zal de tijd uitwijzen. Met de vooruitzichten voor vandaag in mijn gedachten wilde ik vanmorgen voor een duurloop gaan die in elk geval mij over de 20 km zou brengen.
Om 8.30 u. begon mijn duurloop nog behoorlijk fris. Niet in de bebouwing maar ben ik net het dorp uit dan zien de bermen en de weide er behoorlijk wit uit. De temperatuur was nog net onder het vriespunt.
Als ik langs de Leijgraaf loop vliegen er een aantal vissers voor me uit. Opvallend veel reigers vliegen steeds weer op en gaan weer zitten of is het staan. Niet alleen blauwe maar ook een paar zilverreigers. De Peelrandbreuk is het nu redelijk droog alhoewel ik op een plaats toch een paar natte voeten oploop. Dat is koud.  Op Bedaf als ik ruim een half uur onderweg ben komt de zon steeds wat hoger. Nu loopt de temperatuur lekker op.
Via Bedaf een aantal landweggetjes over richting De Meuwel. Een vijver die buiten het Udense ligt. Ik denk vandaag ook het meest verre punt vanaf mijn huis.
Via het wildviaduct over de A50 kun je de verbinding maken met de Maashorst. Hier kun je de vroegere trimbaan op, een nieuwe ligt een eindje verderop. Een stel met hun kleinkinderen wandelen nabij het kabouter pad, Een jongetje loopt even met me mee. Na een high five en een boks rent hij weer terug naar opa.
Een heuvelrug over en bij de Blokhut stop ik even voor wat drinken. Vanaf hier ben ik met een klein uurtje wel weer thuis. Al slingerend door het bos naar Naat Piek. Langs de N265 loopt een nieuw breed fietspad. Ja rechttoe rechtaan. Nabij Bernhoven met een voetgangersbrug weer naar de overkant. Nu nog een stukje natuurcompensatie gebied door langs de voetbalvelden van FC de Rakt en de molen van Jetten ben ik na 2:35′ weer thuis. En….20 km gehad? Ja…nagenoeg 24 km.
Een mooie route maar ook heel lekker weer. De lente in aantocht!