Post Tagged ‘Peelrandbreuk’

Donderdagavond,

Een stukje jonger nog. Parkcross 2013

Afgelopen zondag was het alweer de laatste cross uit een cyclus 4 wedstrijdjes. In tegenstelling tot de andere 3 hadden we afgelopen zondag wat minder deelnemers dan dat we gewend zijn. Een paar dingen waren er anders.
Deze cross loopt voor een deel over een trimparcours. Je liep er bijna overdekt door enorme sparren  Het pad was ook bijna altijd droog en er stonden amper ooit plassen. Door de erg droge zomer ging de weerstand van die sparren drastisch achteruit.  Vervolgens waren ze wat vatbaarder voor een virus. Ze stonden ten dode opgeschreven. Voor eenieders veiligheid zijn afgelopen winter maar liefst 450 van die sparren omgelegd. Je snapt dat het nu een kale bedoening is waar wind en regen vrij spel heeft. Het gevolg laat zich raden. Door de machines en de overige omstandigheden maakte het pad modderig en een stuk lastiger (lees zwaarder) te belopen Ook de delen over gras dat was glad en glibberig.
Voor het deelnemers aantal hadden we ook nog tegen dat zaterdag de halve marathon van St. Anthonis was. De Keien al sinds jaren hofleverancier van deelnemers. En tja… als je op zaterdag een halve gelopen hebt is de kans niet groot dat je op zondag weer een zware cross gaat lopen. Vervolgens is er op zondag ook nog de Stevensloop in Nijmegen met ook een halve marathon. En als laatste wat we tegen hadden dat was een super zware regen/hagelbui net iets voordat de jeugd van start zou gaan.
Tijdens de wedstrijd was het werkelijk prima loopweer. Na de cross in de kantine hing ondanks het mindere aantal deelnemers een tevreden stemming van een prima crosswinter.

Omhoog, omlaag en banjeren door het losse zand

En dan vanmorgen iets over 8 uur vertrokken voor een duurloop. Hoe lang? Ik wist het niet. Ik zou wel zien. Het was best nog wel fris wel was het zonnetje er al bij. Met een halfuurtje kon mijn muts af en mijn handschoenen uit. Na het incident met een kleine taurossen heb ik dat gedeelte voorzichtigheidshalve maar vermeden. Alhoewel ik dat ik vanmiddag begreep dat alle taurossen uit dat gedeelte zijn overgeplaatst. Gelukkig zijn er nog plekken genoeg waar je wel vooruit kunt. Waar ik door kwam? De Peelrandbreuk, Bedaf, de Meuwel, het wildviaduct over naar Slabroek met zijn heide en mul zand. Terug richting Bernhoven over de nieuwe voetgangersbrug die nu nagenoeg klaar is. De geluidswal naar de molen van Jetten en dan ben ik er weer bijna.
Ruim 2 uur en bijna 20 km onderweg geweest. Een fantastisch mooi begin van de lente.

Advertenties

Donderdagavond,

Nu gaat het snel met de temperatuur.

Het staat in elk geval als een paal boven water dat het ook dit jaar weer gewoon lente wordt. Wanneer en hoe dat zal de tijd uitwijzen. Met de vooruitzichten voor vandaag in mijn gedachten wilde ik vanmorgen voor een duurloop gaan die in elk geval mij over de 20 km zou brengen.
Om 8.30 u. begon mijn duurloop nog behoorlijk fris. Niet in de bebouwing maar ben ik net het dorp uit dan zien de bermen en de weide er behoorlijk wit uit. De temperatuur was nog net onder het vriespunt.
Als ik langs de Leijgraaf loop vliegen er een aantal vissers voor me uit. Opvallend veel reigers vliegen steeds weer op en gaan weer zitten of is het staan. Niet alleen blauwe maar ook een paar zilverreigers. De Peelrandbreuk is het nu redelijk droog alhoewel ik op een plaats toch een paar natte voeten oploop. Dat is koud.  Op Bedaf als ik ruim een half uur onderweg ben komt de zon steeds wat hoger. Nu loopt de temperatuur lekker op.
Via Bedaf een aantal landweggetjes over richting De Meuwel. Een vijver die buiten het Udense ligt. Ik denk vandaag ook het meest verre punt vanaf mijn huis.
Via het wildviaduct over de A50 kun je de verbinding maken met de Maashorst. Hier kun je de vroegere trimbaan op, een nieuwe ligt een eindje verderop. Een stel met hun kleinkinderen wandelen nabij het kabouter pad, Een jongetje loopt even met me mee. Na een high five en een boks rent hij weer terug naar opa.
Een heuvelrug over en bij de Blokhut stop ik even voor wat drinken. Vanaf hier ben ik met een klein uurtje wel weer thuis. Al slingerend door het bos naar Naat Piek. Langs de N265 loopt een nieuw breed fietspad. Ja rechttoe rechtaan. Nabij Bernhoven met een voetgangersbrug weer naar de overkant. Nu nog een stukje natuurcompensatie gebied door langs de voetbalvelden van FC de Rakt en de molen van Jetten ben ik na 2:35′ weer thuis. En….20 km gehad? Ja…nagenoeg 24 km.
Een mooie route maar ook heel lekker weer. De lente in aantocht!

Dinsdagavond,

Oogt nog gloednieuw.

Zeker bij mijn duurloopjes op de donderdag loop ik vaak precies over de Peelrandbreuk. Het gedeelte waar ik dan langs kom is het heel ongewis of dat het wel droog dan wel nat is. Het rare of wel unieke in dit deel is dat de hoger gelegen stukken natter zijn dan de lagere delen.
Zelfs nu het een droge zomer is geweest krijg je zeker natte voeten als je het Annabosje in of door wilt.  Het is er gewoon moerassig en tot aan je knieën door de modder is daar niet ongewoon. Eigenlijk doodzonde dat je er niet door kunt. Dat vond de Stichting Vrijwillig Landschapsbeheer ook en startte het afgelopen voorjaar een crowdfunding actie  om een “knuppelbrug” te kunnen realiseren. De brug heeft twee voordelen. Op de eerste plaats kun je met droge voeten door het meest natte deel met zijn unieke plantensoorten.

Nou ja een beetje natte voeten mag wel.

Op de tweede plaats als er publiek door het gebied gaat weet je als landschapsbeheerder dat men niet op allerlei verschillende paadjes loopt en zodoende de natuur kunt verstoren. Het duurde ook niet lang of de benodigde 10.000 € was bijeen. De uitvoering is daarna ook vrij snel ter hand genomen en afgelopen weekend is de brug voor publiek geopend.
Toch wel nieuwsgierig naar hoe het geworden is zijn Sjan en ik vanmorgen gaan wandelen en de brug opgezocht. Er werd overigens nog volop gewerkt. Het zag er al wel mooi uit.
Mijn aanloopje naar Bedaf krijgt een iets ander lusje, zeker weten dat het bruggetje daarin wordt opgenomen. Enorm benieuwd hoe het gebied er in de verschillende jaargetijden er uit gaat zien.