Post Tagged ‘Peelrandbreuk’

Donderdagavond,

Hier leerde ik ooit zwemmen. (1958)

Wat een verademing de week tot nu toe. Heel warm is het dan wel niet maar het zonnetje is er en geen regen. Op maandagmiddag maakte ik een duurloopje van ruim 11 km. Niet al te lang maar wel met een lekker tempo. Een rondje over de boorden van de Peelrandbreuk. De ondergrond was nat maar dat is daar totaal onberekenbaar. In een droge periode kan het er zeiknat zijn en in een natte periode krijg je er geen natte voeten.
Op een bepaald moment komen er twee dames me tegemoet met 4 niet aangelijnde honden. Ik heb dan de gewoonte om te stoppen gewoon omdat ik niet weet wat ze gaan doen. Ik heb liever niet dat ze aan mijn kuiten gaan hangen. Een van de dames zie:  “ze doen niks ze willen alleen wat snuffelen”. Ik had niet het lef om te zeggen: “Ik doe echt niks ik wil alleen even snuffelen”. Als ik dat gedaan zou hebben was een knal voor mijn hersens  zeer voor de hand liggend geweest. Mijn loopje had er verder niks mee geleden. De Sallandtrail lijkt verteerd.

Op Hemelvaartsdag een paar jaar geleden.

De baantraining op woensdagavond duurde gewoon de normale twee uur maar het schema was vrij kort maar pittig als je niet goed op je snelheid zou letten. De rust tussen de inspanningen was maar 100 m. Te snel strafte zich ogenblikkelijk af. Discipline was voor deze training het toverwoord. Een trainingsavond die er zijn mocht.

En dan vanmorgen wat later gestart vanaf het vertrekpunt bij het bezoekercentrum De Maashorst. Ja.. we starten er op Hemelvaartsdag ook altijd en mijn bedoeling was om de gebruikelijke eerste lus van 15 km te lopen. Wat een heerlijk weer, een korte broek en een shirt. Wel een shirt met lange mouwen het duurde overigens niet lang of ze waren opgestroopt. Om vanaf de parkeerplaats naar de Meuwel en Bedaf te lopen zitten er een paar stukken verharde weg. Jammer eigenlijk maar het kan niet veel anders.
Na 1:30′ weer terug bij de parkeerplaats. Onderweg nog wel even gekletst, nee…niet gesnuffeld, met twee dames die aan een bankje heerlijk te pauzeren in het zonnetje.

Stormachtig!

Geplaatst: 23/02/2017 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Hier kan ik omheen!

Hier kan ik omheen!

Ooit al eens over geschreven dat iemand die in een groep traint altijd de vrijheid heeft om te gaan of niet te gaan. Trainers hebben die keuze niet. Gisterenavond was het weer zo’n avond. Je springt op de fiets om naar de training te gaan maakt al een inschatting hoe groot of de groep vanavond wel zal zijn. Het aantal trainers dat weet ik wel maar het aantal deelnemers is nog ongewis.
Het regent en waait wel wat. Als het mijn trainingsavond was zou ik er niet voor thuisblijven.
Bij het inlopen maak ik al de afspraak met mijn twee collega’s dat we vandaag de groep niet splitsen in 3 groepjes maar gewoon in twee en doe ik zelf als trainingsgast mee.
Zo onheilspellend als de vooruitzichten waren zo viel het mee pas toen ik naar huis fietste begon het behoorlijk te regenen.

Bij het op stap gaan vanmorgen merkte ik wel dat over de hele nacht best veel water was gevallen. Nu was het droog in elk geval. De route die ik vanmorgen wilde lopen daarvan had ik eigenlijk al wel min of meer verwacht dat die nat zou zijn. In het verleden wel eens in dubio gestaan om een lusje te maken om de “natte hoek”te ontwijken. De natte hoek is een deel van de route die precies over de Peelrandbreuk loopt. Absoluut onberekenbaar wat betreft de waterhuishouding. Het ligt er maar precies aan of de breuk het water hoog opstuwt of juist niet.
Ik weet het snel genoeg. De stuw die bij het bruggetje in de Leijgraaf ligt is laag gedraaid en voert heel veel water af. Een teken aan de wand voor het volgende stuk. Dat wordt natte voetenwerk.  Als je eenmaal op Bedaf bent is dat gevaar niet meer aanwezig want dat ligt juist heel hoog. Sta je op het hoogste punt van Bedaf sta je zo hoog als het puntje van de toren van de St. Jan in Den Bosch. Als je hier natte voeten zou krijgen is het in Nederland heel goed mis.

Na 15.5 km sta ik weer op de stoep. Wel wind gehad en ook natte voeten maar nagenoeg geen regen.
Ik heb vaker spijt gehad van niet te gaan dan spijt gehad van wel te gaan.

 

Donderdagmiddag,

een pad.

een pad.

Mijn duurloopjes op donderdagmorgen dan loop ik vaak van mijn huis af weg en als ik richting Bedaf wil dan kan het bijna niet missen of ik ga over de Peelrandbreuk. Een uniek stukje natuur en onberekenbaar hoe nat of het wel zal zijn. Nou wordt het gebied doorsneden een geasfalteerde verbindingsweg tussen Vorstenbosch en Uden. Best een drukke weg met aan een kant een breed fietspad.
En nou wil het geval dat in het voorjaar padden die links in het gebied zitten naar het rechterdeel willen maar ook andersom. Met het gevolg dat er nog al wat padden het loodje leggen. Of overreden door het autoverkeer of door de fietsen op het fietspad. Tellingen hebben uitgewezen dat in het vorige voorjaarsseizoen het zo’n 500-600 padden het leven heeft gekost.

Voor dit jaar heeft de Stichting Vrijwillig Landschapsbeheer Uden het plan opgevat, en ook al uitvoering aan gegeven, om voor een gedeelte waar de meest padden oversteken een scherm te plaatsen zodat ze er niet verder kunnen. Op een aantal plaatsen hebben ze emmers in de grond gezet als dan de padden langs het scherm zoeken naar een uitweg duikelen ze in zo’n emmer en worden zo door de vrijwilligers, die op gezette tijden komen controleren, de weg over gezet. Ze hopen hiermee toch een groot aantal padden het leven te redden. Ik denk dat het ze ook gaat lukken.

Zomaar oversteken dat gaat niet.

Foto SVLU .Zomaar oversteken dat gaat niet.

Vanmorgen liepen we er ook weer langs en een van de vrijwilligers, die ik overigens goed kende, was de emmers aan het controleren om de gevangen padden over te zetten. Uiteraard maakten we even een praatje en hij vertelde ons het verhaal en hij was in afwachting van een journalist die hem kwam interviewen. Ik lees zijn verhaal wel in het plaatselijke nieuws.

Op de terugweg liepen we een groep scholieren voorbij die voor een werkweek hier op een kampeerboerderij waren en gingen voor een onderzoek ook het gebied in. Twee van die dames haakten bij ons aan liepen op hun laarzen zo maar een km met ons mee. Onmiskenbaar dat die wel eens vaker liepen.
Het is en blijft een enerverend rondje. De donderdag goed begonnen.