Post Tagged ‘Peelrandbreuk’

Vrijdag,

Ongebruikt nu. Leeg!

Weer een heel nieuw vers jaar voor de boeg en laten we hopen dat het niet nog eens puinhoopjaar mag worden zoals het afgelopen jaar was. een jaar dat eigenlijk wel zo hoopvol begon met voor de meeste lopers allerlei plannen om ergens een wedstrijd te gaan lopen maar al heel snel vielen dus alle plannen in duigen. Alles ging op slot. Een geluk was wel dat je als individu nog wel kon blijven lopen maar groepsactiviteiten dat was er niet bij.
Een versoepeling van de regelgeving bracht tijdelijk even wat opluchting maar helaas dat was ook niet van lange duur. En ook nu liggen alle groepstrainingen op z’n gat.

Wat dat voor mij persoonlijk betekent? De groepen missen dat hakt er eigenlijk wel in. Ik ben graag op de baan en in contact met de groepen. Het contact (lees bijkletsen) met de atleten tijdens het inlopen.

Een beetje een glibberig paadje

Bij het begeleiden van de oefeningen en uiteraard er zelf ook aan mee- voordoen. Is voor mij belangrijk om mijn lijf een beetje sterk te houden. Als dan kijkt naar de km’s die ik dan per training maak zijn er dat niet zoveel. Het kost me nu wat meer discipline om toch wat krachtoefeningen te doen zo zonder de groep.
De weggevallen baantrainingen heb ik vervangen door wat meer duurwerk en een intervaltraining van wat er op het schema staat. Overigens het schema wordt wel steeds naar de groepen gestuurd die dan toch enige houvast hebben of zo je wilt een stok achter de deur om te blijven lopen. Je merkt wel dat dat goed werkt. Je ziet dat er afspraken worden gemaakt om met kleine groepjes op de voorgeschreven onderlinge afstand te kunnen trainen.

Ook wat modder was erbij

Zo ook gisteren op de laatste dag van 2020. Met een drietal groepjes van 2 mensen rond 9.00 u. vertrokken voor een route van aan halve marathon. Een route die ons door en over 4 totaal verschillende landschapskenmerken leidde. Met stukken asfalt, modderpaadjes langs het water, het losse zand met de bulten van Bedaf, het rustbankje op de Peelrandbreuk, de knuppelbrug, het mooiste karrenspoor van Uden. Als ik voor mezelf spreek een unieke route.
Er speelden nog een paar andere zaken mee. Een van de loopsters liep voor het eerst weer sinds heel lang na haar blessure een halve marathon afstand. Ja…ja uitgelopen.  Een andere loopster moest de laatste afstand van haar Duivelse Uitdaging van 444 km de 19 km nog afvinken. Je snapt dat dat onderweg niet ongemerkt voorbij werd gelopen.

Na bijna 2:30′ onderweg te zijn geweest terug op de thuisbasis. Wat is het dan toch zonde dat je zo’n loopje niet samen kunt afsluiten met of koffie of warme chocomel met een oliebol erbij.
Kijk dat zijn nou precies de dingen die ik zo mis.

Maar goed niet verder over 2020 zeuren er staat een heel nieuw jaar voor de deur. En… wedden dat er tegen het einde van dit nieuwe jaar ook weer wat te zeuren valt.

Ik wens iedereen een heel gezond en sportief 2021!

                                      Droge voeten zien te houden!

 

 

Maandagmiddag,

Je zou toch wensen om met deze omstandigheden te                           kunnen lopen

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat iedereen elkaar het allerbeste toewenste voor 2020. Vaak ging dat over gezondheid en mooie loopdoelen in het komende jaar. Is het jaar amper een paar maanden oud kon alles qua loopdoel overboord. Oké er was nog wel enige hoop dat er zo her en der nog wel een wedstrijdje zou zijn, maar al heel snel bleek dat er eigenlijk geen organisatie was die aan de veiligheid- en gezondheidsregels kon voldoen om ook maar iets te organiseren. Sterker nog bij de atletiekclubs vlogen de baantrainingen voor groepen er uit.
We zijn nu bijna een jaar verder en we zijn nog steeds in de greep van het virus dat in de hele wereld alles op zo’n kop gooit.
Wat wij als lopers dan wel voor hebben t.o.v. teamsporters is dat iedereen kan lopen want je bent niet afhankelijk van anderen. Natuurlijk is het leuk om samen met gelijkgestemden te lopen en te trainen maar het gaat ook in je eentje.

En hoe kwam ik tot nu toe het jaar door?

         Zo te lopen op de baan is dan weer wat minder

Als groepstrainingen er uitliggen dan vallen er voor mij drie trainingsmomenten weg. Op woensdagavond, op zaterdagmorgen en op zondagmorgen een groep in het bos. Buiten die vaste trainingen loop ik meestal op de maandagavond en op de donderdagmorgen. Ik heb wel een poging gedaan om toch steeds die 5 trainingsmomenten in mijn agenda te houden. Dat betekende wel dat mijn km-aantallen per week wat omhoog gingen. Je snapt dat je met een duurloopje wat meer km’s wegtikt dan dat je dat doet bij het begeleiden van een baantraining. En of het kwam door meer meters maken of door verkeerde bewegingen bij wat zwaarder werk. Dat weet ik niet precies maar rond de vakantieperiode liet mijn lijf het even afweten en lag ik er voor een paar weken uit.
Gelukkig wist de fysio, toen die weer aan het werk was, het euvel vrij vlot te verhelpen en kon ik weer aan de slag. Een versoepeling van de regels hield in dat onze baantrainingen ook weer van start gingen. Overigens niet zo van heel lange duur. Met een aantal weken moesten we weer stoppen en zijn weer aangewezen om met kleine groepjes te trainen. Op het asfalt of in het bos.

              Een voetgangersbruggetje

Het geeft je wel de gelegenheid om weer wat nieuwe paadjes te ontdekken of een paar medelopers te laten zien in wat voor een prachtige omgeving wij eigenlijk wonen om echt leuke routes te lopen.
Nu komen er de feestdagen weer aan. Het recente verleden heeft al bewezen dat er velen zijn die er even tussenuit willen om een loopje te doen. Ik noem op Tweede Kerstdag de Kangoeroeloop in Vught, de dag daarop In Arnhem de Derde Kerstdagloop en op Oudjaarsdag een ongedwongen familieloopje in Middelrode. Maar goed die gelegenheid is er dus nu niet.  Neemt niet weg  dat die dagen een prima gelegenheid bieden om met kleine groepjes (4 max.) een duurloopje te maken om te zwerven over de Maashorst, Bedaf, de Raktse Beemden of de Peelrandbreuk.
Een paar prima geschikte dagen om op pad te gaan.

Afspraken om samen te lopen zijn zo gemaakt. Veel vlugger dan een wedstrijd organiseren.

Zaterdagochtend,

Gemaakt vanuit een lichtmast

Al sinds april 2004 zit er een duurloop op zaterdagochtend niet in omdat er dan altijd een baantraining te verzorgen op mijn agenda staat. Nu in de periode van alle beperkingen die het Coronavirus met zich meebrengt doet de mogelijkheid van een duurloop te maken wel voor. Vrijdagavond kreeg ik een appje met de vraag om vanmorgen samen op pad te gaan. Zo vertrokken we om 9.00 uur vanaf ons basisstation, de atletiekbaan van De Keien. Globaal al wel in gedachten welke route we ongeveer zouden gaan doen. We gaan een rondje doen met 4 totaal verschillende landschappen allemaal uniek en met ieder hun eigen schoonheid.

Vertrekken over de Boekelsedijk richting Uden-Zuid. Je kunt er over een onverhard wandelpad naar de Hogerandweg en via de Kleine Eeuwsels het kleinschalige natuurgebiedje Kooldert op. Hier is de ruilverkaveling niet bezig geweest en nu liggen er nog steeds wat lange, smalle weideperceeltjes omringd door elzensingels en ander loofhout. Een waar eldorado voor allerlei soorten vogels. Schuil- en nestelplaatsen in overvloed.. Een eind verder de Knokerdweg oversteken tot aan het bruggetje dat over de Leijgraaf ligt. Hier pikken we de linkeroever op en lopen langs het water. De Leijgraaf een gekanaliseerde beek om water destijds zo snel mogelijk af te voeren om de landbouwgrond toegankelijk te houden. Die inzichten zijn met de daling van de grondwaterstand wel enigszins veranderd.

Hier gaan we onderdoor

Van de oeverkanten zijn de taluds afgevlakt en door middel van stuwen is de hoogte van het waterpeil te sturen. Dan staan de lage gedeeltes droog of ze komen onder water te staan. En juist door de verschillende stroomsnelheden en waterdieptes is er een grote variatie van oeverbegroeiing ontstaan. Een verademing en een enorme rust om hier op de smalle paadjes langs de oever te lopen. Ja…soms moet je al eens wat klimmen over een hek als we een weg moeten oversteken. 

Na een uurtje onderweg te zijn verlaten het stroomgebied van de beek en draaien via een smal paadje tussen bomen en struiken door naar de Karperdijk richting Bedaf. Het volgende kenmerkend natuurgebied dat in Uden ligt. We namen niet meteen de moeilijkste route met heuvels en enorm veel mul zand.

Zoek het rode stipje

Op het tijdstip dat we hier passeerden was het nog niet druk. Met de weersomstandigheden zoals nu zal dat vanmiddag wel anders worden. Als wandelgebied erg in trek. Ook een waar speelparadijs voor kinderen. De grootste zandbak die ze zich maar kunnen wensen.  Misschien niet teveel reclame maken anders wordt het steeds drukker.

Het volgende stuk dat we gaan lopen is precies over de Peelrandbreuk. Deze breuk in de aardkorst komt in Uden heel erg aan de oppervlakte en is duidelijk te zien aan een plotseling hoogteverschil van een paar meter. Kenmerkend voor dit gebied is het roestige kwelwater waarbij de hoge gedeeltes veel natter zijn dan de lager gelegen stukken. Het Annabosje dat hier ligt is een moerassig stuk. Zonder lieslaarzen kun je er niet doorheen. Nu is een een paar jaar geleden dwars over het moeras een knuppelbrug aangelegd en houd je droge voeten. Een van de bijzonderheden van de brug is als de planken niet goed meer zijn dat die dan gezaagd worden in een houtzagerij zoals er een eeuw geleden hout gezaagd werd.

Om de route qua lengte niet helemaal uit de klauwen te laten lopen zijn we van hieruit via de kortste weg weer naar ons vertrekpunt gelopen. Ruim een paar uur onderweg geweest en nagenoeg een HM afstand afgelegd. Een duurloop over een route die ik ongetwijfeld nog eens vaker ga doen. 
Nou moet ik ook zeggen dat het, gezien de tijd van het jaar, prachtig weer was. Supertevreden.