Post Tagged ‘Schotse Hooglanders’

Vrijdagavond,

Verfrissingspost!

Al sinds de eind jaren ’90 graasden er Schotse Hooglanders in het begrazingsgebied van de Maashorst. Het spreekt voor zich dat er een omheining was zodat ze niet meteen op de A50 zouden staan. Maar het hele gebied was voor recreatie helemaal open. Zeker als hardloper kon je naar hartenlust door het hele gebied struinen. De beesten liepen vaak langs dezelfde paadjes  en creëerden op deze manier “single tracks”. Ook al stond er een kudde midden op het pad met een beetje voorzichtigheid kon je ongestraft langs af. Oké…als er ouders waren die hun kindje op de rug van zo’n beest wilde zetten voor een leuke foto tja..dat is vragen om problemen. Nu met de nieuwe ontwikkelingen zijn ze er niet meer.

In het late najaar van 2015 werd een behoorlijk gebied opnieuw afgerasterd. De Maashorst maakte zich op om een kudde Wisenten en Exmoor pony’s te ontvangen.

Afgelopen was het met het open gebied. Verboden terrein voor de recreatie. Men noemde dat het “wengebied”. In maart 2016 kwamen de beesten er en na een jaar van wennen zou het hele terrein weer toegankelijk zijn. Met een paar incidenten die zich met de beesten voordeden bleef het gebied gewoon gesloten. Het werd iets kleiner gemaakt om een geasfalteerd fietspad dat er lag vrij te geven. Het was best zoeken naar alternatieve looproutes.

Impossante verschijning. Loop je niet zomaar even langs

In het nog wel toegankelijke deel lopen in plaats van de Hooglanders nu Taurossen. een terug gefokt oerrund. Een prachtig beest om te zien overigens. Maar de boog die je moet maken om de Taurossen heen is nog al wat groter dan om de Hooglanders. In de diverse loopgroepen zijn er best mensen die er bijna niet aan voorbij durven.

Nou liep ik afgelopen donderdag richting Slabroek en stuitte daar op een nieuwe afrastering. Ook lagen er grote betonblokken kennelijk bestemd om er vee-roosters van te maken. Ik hoop echt dat het gebied wat nu opnieuw omheind is zijn bestemming krijgt voor de Taurossen anders wordt het opnieuw andere routes zoeken. Wat ik wel weet dat een paar heuvelruggetjes niet meer te belopen zijn zonder wat hindernissen te omzeilen.  Heel nieuwsgierig ben ik wel hoe zich dat ontwikkeld.

Zeker op de donderdagen zal ik er wel te vinden zijn en hoop dat ik weer nieuwe padjes gevonden heb voordat we in de lente onze duurloopjes weer starten in de Maashorst.

Het eerste nieuwe pad al gevonden. Ook niet slecht!

Advertenties

Donderdagmiddag,

Van geen kwaad bewust grazen ze rustig verder.

Vanochtend was het nog donker toen ik vertrok voor mijn donderdagse duurloop. Het was droog een pak minder wind dan woensdag. Niks om te klagen eigenlijk. Op pad dus. Mijn bedoeling was een rondje van tussen 15 en 16 km. Een rondje dat ik al best  vaker gelopen heb met een stuk over de Peelrandbreuk. Van dat stuk daarvan weet je nooit of dat het er nat dan wel droog zal zijn en dat heeft nog niet eens zo veel te maken met de hoeveelheid neerslag die er gevallen is in de afgelopen tijd maar is veel meer afhankelijk van de hoeveelheid water dat er door de breuk omhoog geperst wordt.
Hier haalde ik vandaag de eerste keer mijn natte voeten. De kans dat je op het volgende stuk, het zandverstuivingsgebied Bedaf, natte voeten krijgt is niet waarschijnlijk. Kieper je hier een bak water om dan is die het volgende moment al verdwenen. Het zakt er onmiddellijk doorheen.
Na de heuveltjes en het losse zand kom ik bij een stukje begrazingsgebied met een 7-tal Schotse Hooglanders. Een drukte van belang. Een paar politiewagens, een tweetal van Staatsbosbeheer en de beheerder van het begrazingsgebied.

Hier haal je natte voeten.

Om nog duistere reden zijn de dieren uit het omheinde gebied ontsnapt en zijn zo maar op de openbare weg aan het paraderen. Dat kan nooit de bedoeling zijn. De beesten net weer binnen de omheining toen ik er langs kwam.
De politie sprak mij aan of dat ik ergens een kapotte afrastering gezien had? Niet gezien dus. De volgende vraag was of ik een ommetje zou kunnen maken langs de verdere omheining om ook daar te controleren of de draad nog heel was. Natuurlijk wil ik dat wel doen. Hun telefoonnummer wordt genoteerd dat ik altijd kan bellen als er iets niet in orde is. Achteraf snap ik hun vraag eigenlijk wel want het deel dat ik controleerde daar moest ik op diverse plekken door plassen waar meer dan 20 cm water stond. Nou had ik natte voeten en zij niet.
In elk geval het stuk dat ik naliep dat was in orde.
Op de terugweg naar huis moest ik nog een keer over de Peelrand en ook nu werden mijn voeten er absoluut niet droger van.

Na 1:45′ was ik weer thuis. Natte voeten of niet ik had een heerlijk rondje gehad.

Vrijdagmiddag,

Veel korter kom je er niet bij

Een loper die in Uden of in de omgeving woont en graag van de begaande paden in de natuur loopt kan er niet omheen en loopt over de Maashorst. Een natuurgebied dat enorm in ontwikkeling is. Was het een kleine 20 jaar terug nog bijna allemaal landbouwgebied waar de ontwatering, in dit van nature natte gebied, redelijk droog werd gehouden. Het landbouwgebied is er niet meer de afvoer van het water is minder snel en het grondwaterpeil omhoog gebracht. Een paar stukken landbouwgrond zijn nog niet toegevoegd aan het gebied als dat gebeurt is dan laten ze het waterpeil nog wat stijgen.
Liepen er aanvang Schotse Hooglanders soms aangevuld met Moeflons zijn er nu Wisenten uitgezet en een kudde Exmoor paardjes. De laatste twee staan in een afgebakend gebied waar je als loper of wandelaar nog even geen toegang toe hebt. Het ligt in de bedoeling om na een tijd van gewenning het hele terrein weer toegankelijk te maken voor het publiek.

Om deze vlinder is het te doen

Nou liep ik gisteren over een deel wat wel toegankelijk is en trof daar een vogelaar die in vrijwillige dienst is bij Staatsbosbeheer om te zien wat het vogelbestand er bij staat in alle jaargetijden. Even verderop tref ik een bekende van me die actief is in de club van de stichting vrijwillige landschapsbeheer samen met een professional.
Er moest uiteraard even geklets worden. Ze vertelde me over het project waar ze mee bezig waren. Het project: “wild van vlinders”. Na wat onderzoekswerk van de afgelopen jaren bleek het bestand van, met name, de bruine eikenpage aan het teruglopen was. Er komen nu wat aanpassingen in de beplanting en begroeiing om dit vlinderbestand weer te laten groeien. Dat even bijkletsen werd zeker een kwartier. Absoluut de moeite waard om te luisteren naar hun enthousiasme.

En of het nou kwam door het bijkletsen dat Strava de draad kwijtraakte dat weet ik niet maar als ik die registratie moest geloven dan had ik niet hardgelopen maar laaggevlogen. Bijna anderhalf uur op pad geweest en niet erg veel meters gemaakt maar wel genoten en ik denk dat dat wel telt.