Post Tagged ‘Schotse Hooglanders’

Liefs!

Geplaatst: 11/05/2017 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Van zoiets word je toch blij van?

Nadat ik na de KVS op maandagavond een herstelloopje mee had gedaan gingen Sjan en ik dinsdag een stukje wandelen. Soms wandelen we dan een route waar nog een aantal Schotse Hooglanders lopen. Sjan heeft het op die beesten niet zo begrepen en kijkt al van ver waar ze staan en ze moeten niet op het pad staan want dan lopen we een ommetje.
Nu liepen we een klaphekje door het begrazingsgebied in en daar op de paal lag er weer eentje.
Een, nu in paars, geverfd steentje met in een paar witte lijntjes een soort van engeltje met het woordje liefs erop. Ik maakte er wel een fotootje van maar liet het steentje verder liggen.
Nou met mijn duurloopje vanmorgen ging ik van start waar we op Hemelvaartsdag ook van start gaan. Ik was al enige tijd in dubio of  ik de zware dan wel de wat gemakkelijkere ronde zal lopen. Na vandaag is die twijfel over en we gaan voor de pittige uitgave. De route loopt ook over een gedeelte die we dinsdag wandelde. De Schotse Hooglanders stonden nu precies op het pad maar het steentje dat was weg. Ik ben wel benieuwd of ik het nog eens ooit tegenkom.
De temperatuur is inmiddels al aardig opgelopen en het pittige gedeelte zit er aan te komen. Een nat shirt werd mijn deel.
Ik was net in 90′ weer terug bij de parkeerplaats maar of dat op Hemelvaartsdag ook lukt?

Zulke doorkijkjes krijg je als je bovenlangs loopt!

 

Donderdagavond,

Als dit geen mooi plaatje is (de foto is van Fransje Murphy Natuurfoto’s)

Liepen er in het Maashorstgebied aanvankelijk alleen Schotse Hooglanders en een soort van kleine paardjes werd het plan geboren om er een aantal Wisenten, Exmoor pony’s en Taurossen uit te zetten. De Schotse Hooglanders moesten verkassen naar een wat noordelijker deel van het begrazingsgebied. Een ander deel, van ruim 200 ha, werd door een omheining van schrikdraad afgesloten voor het publiek en daar kwamen de wisenten en de pony’s lopen. De dieren moesten gewend raken aan hun nieuwe gebied en ook aan het publiek. Het zou voor de tijdsduur van een jaar gaan gelden. Een paar incidenten met de beesten in het afgelopen jaar, een wat agressieve wisentstier werd afgeschoten, hebben de autoriteiten doen besluiten om het gebied nog niet vrij te geven. Wel werd de omheinde ruimte wat kleiner gemaakt waardoor een fietspad wat veel werd gebruikt wel weer openging.

Nu in het komende weekend de klok weer wordt verzet en op maandagavond onze duurloopjes weer van start gaan in het bos moeten we voorlopig nog wat omwegen maken en kunnen we dus niet dwars door het begrazingsgebied.

Even omlopen dan maar? (deze foto is ook van Fransje Murphy Natuurfoto’s)

Was ik vorig jaar nog redelijk optimistisch dat het zoekwerk naar wat alternatieve routes maar voor een jaar zou zijn is inmiddels mijn gedachtegang hierover wel enigszins anders geworden. Ik weet niet of de verantwoordelijke autoriteiten het aandurven om over enige tijd het complete gebied weer vrij te geven voor het publiek. Van Schotse Hooglanders was ik niet zo bang. Je moet met dieren natuurlijk altijd wel uitkijken en zeker als er jonge dieren bij zijn maar als ik een aantal wisenten tegenkom dan verwacht ik dat ik toch een blokje omloop.
De tijd zal wel uitwijzen hoe het project verder verloopt.
Vanmorgen liep ik nog het rondje van het omheinde gebied als onderdeel van mijn duurloop. Het was een rondje geworden van nagenoeg 16 km en als je op de Strava gegevens kijkt van vanmorgen is het net of ik een roofvogel tekende.

Donderdagmiddag,

Nog even en dan is de zon er bovenuit

Nog even en dan is de zon er bovenuit

Een berichtje van een van onze trainers die de woensdagavond groep op sleeptouw nemen: “Griep…ik moet vanavond verstek laten gaan is dat een probleem?” Het antwoord dat hij kreeg was als volgt: “Een probleem kan het nooit zijn op z’n hoogst een uitdaging en die gaan we aan. Beterschap gewenst”
Dus met twee trainers aan het karwei begonnen. Het was koud  met af en toe een buitje, koude regen of hagel zelfs. Geen weer om om buiten op  matjes te gaan liggen om oefeningen te doen. Mijn devies voor deze avond was in beweging blijven. Het schema dat op het programma stond, 8* 250 met een pauze van 150 m, was niet lang maar uiteindelijk werden er best een aantal km’s gelopen. Er werd geen kou geleden.
Dan vanmorgen voor mijn vierde loopactiviteit van dit jaar op weg voor een duurloop. Donker nog als ik vertrek. Het eerste fietspad op nabij de molen en wat is dit nou weer? Het pad is spekglad. Ik wist ook wel dat het gevroren had maar dat deze paden glad zouden zijn had ik in de verste verte geen rekening mee gehouden. Maar er langsaf is ook plaats genoeg. Eenmaal buiten het dorp werd het lichter en geen asfalt meer.

Net te laat om ze van kortbij in beeld te hebben.

Net te laat om ze van kortbij in beeld te hebben.

De zon kwam op net toen ik op een heuvelruggetje liep op Slabroek. Mist hing wat over de hei en op de achtergrond het licht van de opkomende zon. Wat een mooi gezicht. Even verderop een hek dat normaal altijd open is nu een grote ketting met een hangslot. Ammehoela…er niet door kunnen? Ja….maar er staat wel een afrastering met schrikdraad. Maar waar een wil is is een weg. Even verderop moet ik ook weer klimmen om verder te kunnen. Waarom mocht je er niet door? Ze hebben het geasfalteerde fietspad gesloopt en een soort van leem/grind pad gemaakt en dat moet eerst wat uitharden door het weer. Ik heb er geen voetstap opgezet. Plaats genoeg er langs.

Het vierlandenpunt de Brobbelbies voorbij links het begrazingsgebied weer in. Vrachtwagen of tractorsporen wat gevolgd. Die sporen zijn er ook nog niet lang. Wat verder is het me duidelijk. Grote stapels gezaagd hout. Eiken stammen die er minsten 50 jaar over hebben gedaan om zo dik te worden waarschijnlijk binnen een uur tijd om zeep geholpen. Vandaar de sporen.
In de verte in de laaghangende mist een stel Taurossen en meteen langs het pad twee jonge kalfjes tussen het hout maar voordat ik er een foto van kan maken zijn ze al weg.

Voorzichtig er langs dan maar!

Voorzichtig er langs dan maar!

Vervolgens draai ik de Munsehei op en op het pad dat ik wil volgen het volgende obstakel. Nou ja… obstakel een groep van zeker wel 20 Schotse Hooglanders. Groot klein alles loopt er door elkaar. Maar even op de wandelpas en met de nodige voorzichtigheid er langs.
Als ik bij de bijenboer uitkom zal het nog een klein uur te gaan zijn voor ik thuis ben. De kop op huis aan dan maar. De paden bij de molen zijn nog steeds glad alleen is het een stuk lichter nu en het is geen verrassing meer.
Een duurloop van zeldzame schoonheid. Jammer dat ik er alleen voor stond dit had ik nou graag met een groepje gelopen want ik denk nog altijd dat gedeelde smart maar de helft van het verdriet is maar gedeeld genot het je het dubbele genot oplevert.