Post Tagged ‘Slabroek.’

Vrijdagavond,

Verfrissingspost!

Al sinds de eind jaren ’90 graasden er Schotse Hooglanders in het begrazingsgebied van de Maashorst. Het spreekt voor zich dat er een omheining was zodat ze niet meteen op de A50 zouden staan. Maar het hele gebied was voor recreatie helemaal open. Zeker als hardloper kon je naar hartenlust door het hele gebied struinen. De beesten liepen vaak langs dezelfde paadjes  en creëerden op deze manier “single tracks”. Ook al stond er een kudde midden op het pad met een beetje voorzichtigheid kon je ongestraft langs af. Oké…als er ouders waren die hun kindje op de rug van zo’n beest wilde zetten voor een leuke foto tja..dat is vragen om problemen. Nu met de nieuwe ontwikkelingen zijn ze er niet meer.

In het late najaar van 2015 werd een behoorlijk gebied opnieuw afgerasterd. De Maashorst maakte zich op om een kudde Wisenten en Exmoor pony’s te ontvangen.

Afgelopen was het met het open gebied. Verboden terrein voor de recreatie. Men noemde dat het “wengebied”. In maart 2016 kwamen de beesten er en na een jaar van wennen zou het hele terrein weer toegankelijk zijn. Met een paar incidenten die zich met de beesten voordeden bleef het gebied gewoon gesloten. Het werd iets kleiner gemaakt om een geasfalteerd fietspad dat er lag vrij te geven. Het was best zoeken naar alternatieve looproutes.

Impossante verschijning. Loop je niet zomaar even langs

In het nog wel toegankelijke deel lopen in plaats van de Hooglanders nu Taurossen. een terug gefokt oerrund. Een prachtig beest om te zien overigens. Maar de boog die je moet maken om de Taurossen heen is nog al wat groter dan om de Hooglanders. In de diverse loopgroepen zijn er best mensen die er bijna niet aan voorbij durven.

Nou liep ik afgelopen donderdag richting Slabroek en stuitte daar op een nieuwe afrastering. Ook lagen er grote betonblokken kennelijk bestemd om er vee-roosters van te maken. Ik hoop echt dat het gebied wat nu opnieuw omheind is zijn bestemming krijgt voor de Taurossen anders wordt het opnieuw andere routes zoeken. Wat ik wel weet dat een paar heuvelruggetjes niet meer te belopen zijn zonder wat hindernissen te omzeilen.  Heel nieuwsgierig ben ik wel hoe zich dat ontwikkeld.

Zeker op de donderdagen zal ik er wel te vinden zijn en hoop dat ik weer nieuwe padjes gevonden heb voordat we in de lente onze duurloopjes weer starten in de Maashorst.

Het eerste nieuwe pad al gevonden. Ook niet slecht!

Advertenties

Zaterdagavond,

De foto is van een paar weken terug. Nu kwamen we er weer langs.

Al enige weken geleden vroeg Ingrid me om haar laatste duurloop voor Rotterdam hier in onze omgeving te lopen. Het spreekt voor zich dat ik daar in toestemde. Op de eerste plaats wil ik graag onze omgeving showen en ten tweede bijkletsen tijdens een duurloop, over doelen, wedstrijden en allerlei onderwerpen of dat ze nu hardloop gerelateerd zijn of helemaal niet, is wel heel erg leuk.
Om iets over half tien is ze bij ons thuis. Een kopje thee voordat we vertrekken. Ik leg haar uit in welke omgeving we gaan rondstruinen.
Vertrekken via de molen van Jetten en de sportvelden over geluidswal van de A50 en de N265 richting Naat Piek. Deels verhard maar ook een paar heuveltjes. Bij Naat Piek het bos in met wasbordpaadjes en boomwortels. Opletten geblazen dus. Langzaamaan lopen we richting afrastering van het wengebied van de wisenten. Helaas niet gespot vanochtend. De kop wordt gezet in de richting van Slabroek met zijn heide en smalle heuvelruggetjes. In welk jaargetijde je hier ook loopt altijd is het prachtig lopen.

Altijd mooi!

Een korte stop voor een foto is wel op z’n plaats. De Maashorst en Slabroek laten we achter ons en via de trimbaan en het wildviaduct richting het stuifduinengebied Bedaf. Voor de zoveelste keer krijg ik vanmorgen te horen dat je toch wel erg bevoorrecht bent om hier in de omgeving te mogen en kunnen te lopen. Op Bedaf nemen we de route onderlangs maar of dat onderlangs nou lichter loopt?  Ik heb mijn twijfels daarbij. De laatste bult over en dan nog de laatste 5 km dwars door weer een heel ander stuk natuur. De Peelrandbreuk. Altijd een verrassing of dat je droge voeten houdt. De waterstand is door de breuk hier zo grillig. Bij een bankje met zicht op kerken van Uden stoppen we even. Bij dit bankje is een koker met een notitieblokje om te schrijven hoe je hier kwam of was. Loop ik met gasten maak ik er altijd gebruik van.
Het laatste stuk langs de Leijgraaf merk je dat er toch een stevige wind staat. Nog niet eerder gemerkt. Onder de A50 door dan nog een bultje zijn we in de laatste km dus tijd voor nog een drietal korte versnellingsloopjes.
Na 2:40′ en een afstand van 26 km zijn we weer thuis.
Wat drinken, douchen en nog wat eten dan zit er een mooie ochtend weer op.

Ik vind het nog steeds heel bijzonder om “wegwijzer” te zijn door de verschillende natuurgebieden.

Roestwater

Slingerpad,

Geplaatst: 21/03/2017 in sport
Tags:, , , ,

Dinsdagmiddag,

Zo was die vroeger nu alleen nog de fundering

Als je in Uden komt en je vraagt naar het Slingerpad dan denk dat iedere Udenaar je de weg er naartoe kan wijzen en ik heb de overtuiging dat iedere Udenaar er wel eens op fietste of wandelde. Van vroeger uit een zandpad dat zijn naam eer aandeed en zich slingerend door het bos een verbinding vormde vanaf het PNEM-gebouw naar de Blokhut. Inmiddels is het al lang geen zandpad meer. Het PNEM gebouw in nu een vestzak- en een openluchttheater geworden. De Blokhut is in de loop van de jaren ten prooi gevallen aan vandalisme en er ligt nog alleen de fundering. Een alternatief kunstwerk is op de naastgelegen open plek er bij gekomen. Een schuinplaatstalen overkapping met een paar zitblokken. Ik noem het altijd de Roestbak. Overigens is het wel een dankbare plek voor MTB-ers om even stop te maken om wat te drinken. Uiteraard wel je drinken zelf meenemen.

De Roestbak dus!

Het pad is in de loop van de jaren voorzien van een asfaltlaag en is ook nog een stukje langer gemaakt en komt uit bij het wildwissel over de A50. Net voordat je helling opgaat daar ligt precies het 5 km punt als je vertrok bij Naat Piek. Ooit hebben we op de bomen de km-punten gezet in de vorm van stippen. Die zijn er niet meer. De verf van de bomen of in de meeste gevallen de bomen gewoon weg.

Wat hebben we hier ooit leuke testtrainingen gelopen. Een 5 km? Lopen tot aan de zitbank bij de splitsing daar keren en terug. Een 10 km? Lopen tot aan de opgang van de wildwissel keren en weer terug. Zelfs een 15 km kon je doen.
Dat pad had ik gisterenmorgen in mijn duurloopje zitten en dat was echt lang geleden dat ik hier ooit liep. Als ik hier op Slabroek loop dan is het meestal onverhard. Gisteren dus een keertje niet. En of de duivel er mee speelt je gaat op dit pad bijna altijd te snel voor een duurloop.
Met de aanloop naar het pad toe een vanaf Naat Piek naar huis was ik nagenoeg 13.5 km onderweg geweest. In de laatste 5 km was mijn vriend de wind ook heel nadrukkelijk aanwezig.

De groep waarmee ik op maandagavond altijd loop hadden een herstelloopje van een uur. Voorlopige weer de laatste keer dat er vertrokken wordt bij De Keien. Volgende week maandag is de klok weer naar de zomertijd en is het weer zo lang licht dat we een uurtje in het bos vooruit kunnen. Ik ben daar dan nog niet bij want de EHBO-cursus duurt nog een paar weken.