Post Tagged ‘Slabroek.’

Zaterdagavond,

De foto is van een paar weken terug. Nu kwamen we er weer langs.

Al enige weken geleden vroeg Ingrid me om haar laatste duurloop voor Rotterdam hier in onze omgeving te lopen. Het spreekt voor zich dat ik daar in toestemde. Op de eerste plaats wil ik graag onze omgeving showen en ten tweede bijkletsen tijdens een duurloop, over doelen, wedstrijden en allerlei onderwerpen of dat ze nu hardloop gerelateerd zijn of helemaal niet, is wel heel erg leuk.
Om iets over half tien is ze bij ons thuis. Een kopje thee voordat we vertrekken. Ik leg haar uit in welke omgeving we gaan rondstruinen.
Vertrekken via de molen van Jetten en de sportvelden over geluidswal van de A50 en de N265 richting Naat Piek. Deels verhard maar ook een paar heuveltjes. Bij Naat Piek het bos in met wasbordpaadjes en boomwortels. Opletten geblazen dus. Langzaamaan lopen we richting afrastering van het wengebied van de wisenten. Helaas niet gespot vanochtend. De kop wordt gezet in de richting van Slabroek met zijn heide en smalle heuvelruggetjes. In welk jaargetijde je hier ook loopt altijd is het prachtig lopen.

Altijd mooi!

Een korte stop voor een foto is wel op z’n plaats. De Maashorst en Slabroek laten we achter ons en via de trimbaan en het wildviaduct richting het stuifduinengebied Bedaf. Voor de zoveelste keer krijg ik vanmorgen te horen dat je toch wel erg bevoorrecht bent om hier in de omgeving te mogen en kunnen te lopen. Op Bedaf nemen we de route onderlangs maar of dat onderlangs nou lichter loopt?  Ik heb mijn twijfels daarbij. De laatste bult over en dan nog de laatste 5 km dwars door weer een heel ander stuk natuur. De Peelrandbreuk. Altijd een verrassing of dat je droge voeten houdt. De waterstand is door de breuk hier zo grillig. Bij een bankje met zicht op kerken van Uden stoppen we even. Bij dit bankje is een koker met een notitieblokje om te schrijven hoe je hier kwam of was. Loop ik met gasten maak ik er altijd gebruik van.
Het laatste stuk langs de Leijgraaf merk je dat er toch een stevige wind staat. Nog niet eerder gemerkt. Onder de A50 door dan nog een bultje zijn we in de laatste km dus tijd voor nog een drietal korte versnellingsloopjes.
Na 2:40′ en een afstand van 26 km zijn we weer thuis.
Wat drinken, douchen en nog wat eten dan zit er een mooie ochtend weer op.

Ik vind het nog steeds heel bijzonder om “wegwijzer” te zijn door de verschillende natuurgebieden.

Roestwater

Advertenties

Slingerpad,

Geplaatst: 21/03/2017 in sport
Tags:, , , ,

Dinsdagmiddag,

Zo was die vroeger nu alleen nog de fundering

Als je in Uden komt en je vraagt naar het Slingerpad dan denk dat iedere Udenaar je de weg er naartoe kan wijzen en ik heb de overtuiging dat iedere Udenaar er wel eens op fietste of wandelde. Van vroeger uit een zandpad dat zijn naam eer aandeed en zich slingerend door het bos een verbinding vormde vanaf het PNEM-gebouw naar de Blokhut. Inmiddels is het al lang geen zandpad meer. Het PNEM gebouw in nu een vestzak- en een openluchttheater geworden. De Blokhut is in de loop van de jaren ten prooi gevallen aan vandalisme en er ligt nog alleen de fundering. Een alternatief kunstwerk is op de naastgelegen open plek er bij gekomen. Een schuinplaatstalen overkapping met een paar zitblokken. Ik noem het altijd de Roestbak. Overigens is het wel een dankbare plek voor MTB-ers om even stop te maken om wat te drinken. Uiteraard wel je drinken zelf meenemen.

De Roestbak dus!

Het pad is in de loop van de jaren voorzien van een asfaltlaag en is ook nog een stukje langer gemaakt en komt uit bij het wildwissel over de A50. Net voordat je helling opgaat daar ligt precies het 5 km punt als je vertrok bij Naat Piek. Ooit hebben we op de bomen de km-punten gezet in de vorm van stippen. Die zijn er niet meer. De verf van de bomen of in de meeste gevallen de bomen gewoon weg.

Wat hebben we hier ooit leuke testtrainingen gelopen. Een 5 km? Lopen tot aan de zitbank bij de splitsing daar keren en terug. Een 10 km? Lopen tot aan de opgang van de wildwissel keren en weer terug. Zelfs een 15 km kon je doen.
Dat pad had ik gisterenmorgen in mijn duurloopje zitten en dat was echt lang geleden dat ik hier ooit liep. Als ik hier op Slabroek loop dan is het meestal onverhard. Gisteren dus een keertje niet. En of de duivel er mee speelt je gaat op dit pad bijna altijd te snel voor een duurloop.
Met de aanloop naar het pad toe een vanaf Naat Piek naar huis was ik nagenoeg 13.5 km onderweg geweest. In de laatste 5 km was mijn vriend de wind ook heel nadrukkelijk aanwezig.

De groep waarmee ik op maandagavond altijd loop hadden een herstelloopje van een uur. Voorlopige weer de laatste keer dat er vertrokken wordt bij De Keien. Volgende week maandag is de klok weer naar de zomertijd en is het weer zo lang licht dat we een uurtje in het bos vooruit kunnen. Ik ben daar dan nog niet bij want de EHBO-cursus duurt nog een paar weken.

Donderdagmiddag,

Nog even en dan is de zon er bovenuit

Nog even en dan is de zon er bovenuit

Een berichtje van een van onze trainers die de woensdagavond groep op sleeptouw nemen: “Griep…ik moet vanavond verstek laten gaan is dat een probleem?” Het antwoord dat hij kreeg was als volgt: “Een probleem kan het nooit zijn op z’n hoogst een uitdaging en die gaan we aan. Beterschap gewenst”
Dus met twee trainers aan het karwei begonnen. Het was koud  met af en toe een buitje, koude regen of hagel zelfs. Geen weer om om buiten op  matjes te gaan liggen om oefeningen te doen. Mijn devies voor deze avond was in beweging blijven. Het schema dat op het programma stond, 8* 250 met een pauze van 150 m, was niet lang maar uiteindelijk werden er best een aantal km’s gelopen. Er werd geen kou geleden.
Dan vanmorgen voor mijn vierde loopactiviteit van dit jaar op weg voor een duurloop. Donker nog als ik vertrek. Het eerste fietspad op nabij de molen en wat is dit nou weer? Het pad is spekglad. Ik wist ook wel dat het gevroren had maar dat deze paden glad zouden zijn had ik in de verste verte geen rekening mee gehouden. Maar er langsaf is ook plaats genoeg. Eenmaal buiten het dorp werd het lichter en geen asfalt meer.

Net te laat om ze van kortbij in beeld te hebben.

Net te laat om ze van kortbij in beeld te hebben.

De zon kwam op net toen ik op een heuvelruggetje liep op Slabroek. Mist hing wat over de hei en op de achtergrond het licht van de opkomende zon. Wat een mooi gezicht. Even verderop een hek dat normaal altijd open is nu een grote ketting met een hangslot. Ammehoela…er niet door kunnen? Ja….maar er staat wel een afrastering met schrikdraad. Maar waar een wil is is een weg. Even verderop moet ik ook weer klimmen om verder te kunnen. Waarom mocht je er niet door? Ze hebben het geasfalteerde fietspad gesloopt en een soort van leem/grind pad gemaakt en dat moet eerst wat uitharden door het weer. Ik heb er geen voetstap opgezet. Plaats genoeg er langs.

Het vierlandenpunt de Brobbelbies voorbij links het begrazingsgebied weer in. Vrachtwagen of tractorsporen wat gevolgd. Die sporen zijn er ook nog niet lang. Wat verder is het me duidelijk. Grote stapels gezaagd hout. Eiken stammen die er minsten 50 jaar over hebben gedaan om zo dik te worden waarschijnlijk binnen een uur tijd om zeep geholpen. Vandaar de sporen.
In de verte in de laaghangende mist een stel Taurossen en meteen langs het pad twee jonge kalfjes tussen het hout maar voordat ik er een foto van kan maken zijn ze al weg.

Voorzichtig er langs dan maar!

Voorzichtig er langs dan maar!

Vervolgens draai ik de Munsehei op en op het pad dat ik wil volgen het volgende obstakel. Nou ja… obstakel een groep van zeker wel 20 Schotse Hooglanders. Groot klein alles loopt er door elkaar. Maar even op de wandelpas en met de nodige voorzichtigheid er langs.
Als ik bij de bijenboer uitkom zal het nog een klein uur te gaan zijn voor ik thuis ben. De kop op huis aan dan maar. De paden bij de molen zijn nog steeds glad alleen is het een stuk lichter nu en het is geen verrassing meer.
Een duurloop van zeldzame schoonheid. Jammer dat ik er alleen voor stond dit had ik nou graag met een groepje gelopen want ik denk nog altijd dat gedeelde smart maar de helft van het verdriet is maar gedeeld genot het je het dubbele genot oplevert.