Post Tagged ‘Slabroek.’

Donderdagavond,

Een stukje jonger nog. Parkcross 2013

Afgelopen zondag was het alweer de laatste cross uit een cyclus 4 wedstrijdjes. In tegenstelling tot de andere 3 hadden we afgelopen zondag wat minder deelnemers dan dat we gewend zijn. Een paar dingen waren er anders.
Deze cross loopt voor een deel over een trimparcours. Je liep er bijna overdekt door enorme sparren  Het pad was ook bijna altijd droog en er stonden amper ooit plassen. Door de erg droge zomer ging de weerstand van die sparren drastisch achteruit.  Vervolgens waren ze wat vatbaarder voor een virus. Ze stonden ten dode opgeschreven. Voor eenieders veiligheid zijn afgelopen winter maar liefst 450 van die sparren omgelegd. Je snapt dat het nu een kale bedoening is waar wind en regen vrij spel heeft. Het gevolg laat zich raden. Door de machines en de overige omstandigheden maakte het pad modderig en een stuk lastiger (lees zwaarder) te belopen Ook de delen over gras dat was glad en glibberig.
Voor het deelnemers aantal hadden we ook nog tegen dat zaterdag de halve marathon van St. Anthonis was. De Keien al sinds jaren hofleverancier van deelnemers. En tja… als je op zaterdag een halve gelopen hebt is de kans niet groot dat je op zondag weer een zware cross gaat lopen. Vervolgens is er op zondag ook nog de Stevensloop in Nijmegen met ook een halve marathon. En als laatste wat we tegen hadden dat was een super zware regen/hagelbui net iets voordat de jeugd van start zou gaan.
Tijdens de wedstrijd was het werkelijk prima loopweer. Na de cross in de kantine hing ondanks het mindere aantal deelnemers een tevreden stemming van een prima crosswinter.

Omhoog, omlaag en banjeren door het losse zand

En dan vanmorgen iets over 8 uur vertrokken voor een duurloop. Hoe lang? Ik wist het niet. Ik zou wel zien. Het was best nog wel fris wel was het zonnetje er al bij. Met een halfuurtje kon mijn muts af en mijn handschoenen uit. Na het incident met een kleine taurossen heb ik dat gedeelte voorzichtigheidshalve maar vermeden. Alhoewel ik dat ik vanmiddag begreep dat alle taurossen uit dat gedeelte zijn overgeplaatst. Gelukkig zijn er nog plekken genoeg waar je wel vooruit kunt. Waar ik door kwam? De Peelrandbreuk, Bedaf, de Meuwel, het wildviaduct over naar Slabroek met zijn heide en mul zand. Terug richting Bernhoven over de nieuwe voetgangersbrug die nu nagenoeg klaar is. De geluidswal naar de molen van Jetten en dan ben ik er weer bijna.
Ruim 2 uur en bijna 20 km onderweg geweest. Een fantastisch mooi begin van de lente.

Vrijdagavond,

Verfrissingspost!

Al sinds de eind jaren ’90 graasden er Schotse Hooglanders in het begrazingsgebied van de Maashorst. Het spreekt voor zich dat er een omheining was zodat ze niet meteen op de A50 zouden staan. Maar het hele gebied was voor recreatie helemaal open. Zeker als hardloper kon je naar hartenlust door het hele gebied struinen. De beesten liepen vaak langs dezelfde paadjes  en creëerden op deze manier “single tracks”. Ook al stond er een kudde midden op het pad met een beetje voorzichtigheid kon je ongestraft langs af. Oké…als er ouders waren die hun kindje op de rug van zo’n beest wilde zetten voor een leuke foto tja..dat is vragen om problemen. Nu met de nieuwe ontwikkelingen zijn ze er niet meer.

In het late najaar van 2015 werd een behoorlijk gebied opnieuw afgerasterd. De Maashorst maakte zich op om een kudde Wisenten en Exmoor pony’s te ontvangen.

Afgelopen was het met het open gebied. Verboden terrein voor de recreatie. Men noemde dat het “wengebied”. In maart 2016 kwamen de beesten er en na een jaar van wennen zou het hele terrein weer toegankelijk zijn. Met een paar incidenten die zich met de beesten voordeden bleef het gebied gewoon gesloten. Het werd iets kleiner gemaakt om een geasfalteerd fietspad dat er lag vrij te geven. Het was best zoeken naar alternatieve looproutes.

Impossante verschijning. Loop je niet zomaar even langs

In het nog wel toegankelijke deel lopen in plaats van de Hooglanders nu Taurossen. een terug gefokt oerrund. Een prachtig beest om te zien overigens. Maar de boog die je moet maken om de Taurossen heen is nog al wat groter dan om de Hooglanders. In de diverse loopgroepen zijn er best mensen die er bijna niet aan voorbij durven.

Nou liep ik afgelopen donderdag richting Slabroek en stuitte daar op een nieuwe afrastering. Ook lagen er grote betonblokken kennelijk bestemd om er vee-roosters van te maken. Ik hoop echt dat het gebied wat nu opnieuw omheind is zijn bestemming krijgt voor de Taurossen anders wordt het opnieuw andere routes zoeken. Wat ik wel weet dat een paar heuvelruggetjes niet meer te belopen zijn zonder wat hindernissen te omzeilen.  Heel nieuwsgierig ben ik wel hoe zich dat ontwikkeld.

Zeker op de donderdagen zal ik er wel te vinden zijn en hoop dat ik weer nieuwe padjes gevonden heb voordat we in de lente onze duurloopjes weer starten in de Maashorst.

Het eerste nieuwe pad al gevonden. Ook niet slecht!

Zaterdagavond,

De foto is van een paar weken terug. Nu kwamen we er weer langs.

Al enige weken geleden vroeg Ingrid me om haar laatste duurloop voor Rotterdam hier in onze omgeving te lopen. Het spreekt voor zich dat ik daar in toestemde. Op de eerste plaats wil ik graag onze omgeving showen en ten tweede bijkletsen tijdens een duurloop, over doelen, wedstrijden en allerlei onderwerpen of dat ze nu hardloop gerelateerd zijn of helemaal niet, is wel heel erg leuk.
Om iets over half tien is ze bij ons thuis. Een kopje thee voordat we vertrekken. Ik leg haar uit in welke omgeving we gaan rondstruinen.
Vertrekken via de molen van Jetten en de sportvelden over geluidswal van de A50 en de N265 richting Naat Piek. Deels verhard maar ook een paar heuveltjes. Bij Naat Piek het bos in met wasbordpaadjes en boomwortels. Opletten geblazen dus. Langzaamaan lopen we richting afrastering van het wengebied van de wisenten. Helaas niet gespot vanochtend. De kop wordt gezet in de richting van Slabroek met zijn heide en smalle heuvelruggetjes. In welk jaargetijde je hier ook loopt altijd is het prachtig lopen.

Altijd mooi!

Een korte stop voor een foto is wel op z’n plaats. De Maashorst en Slabroek laten we achter ons en via de trimbaan en het wildviaduct richting het stuifduinengebied Bedaf. Voor de zoveelste keer krijg ik vanmorgen te horen dat je toch wel erg bevoorrecht bent om hier in de omgeving te mogen en kunnen te lopen. Op Bedaf nemen we de route onderlangs maar of dat onderlangs nou lichter loopt?  Ik heb mijn twijfels daarbij. De laatste bult over en dan nog de laatste 5 km dwars door weer een heel ander stuk natuur. De Peelrandbreuk. Altijd een verrassing of dat je droge voeten houdt. De waterstand is door de breuk hier zo grillig. Bij een bankje met zicht op kerken van Uden stoppen we even. Bij dit bankje is een koker met een notitieblokje om te schrijven hoe je hier kwam of was. Loop ik met gasten maak ik er altijd gebruik van.
Het laatste stuk langs de Leijgraaf merk je dat er toch een stevige wind staat. Nog niet eerder gemerkt. Onder de A50 door dan nog een bultje zijn we in de laatste km dus tijd voor nog een drietal korte versnellingsloopjes.
Na 2:40′ en een afstand van 26 km zijn we weer thuis.
Wat drinken, douchen en nog wat eten dan zit er een mooie ochtend weer op.

Ik vind het nog steeds heel bijzonder om “wegwijzer” te zijn door de verschillende natuurgebieden.

Roestwater