Post Tagged ‘kustmarathon’

Zwoegen?

Geplaatst: 26/10/2018 in sport
Tags:, , ,

Vrijdagmiddag,

Zwoegen

Vanmorgen kwam er op Facebook een foto voorbij van de Kustmarathon in 2009. De foto was gemaakt op het losse zand van het strandgedeelte. 2009 was het jaar van de stormachtige wind die je recht op de kop had. Zwoegen was dat. Nou moet ik zeggen dat als je de Kustmarathon loopt het na de trap bij de Reddingsbrigade naar Zoutelande altijd wel zwoegen is om het even welke weersomstandigheden het dan ook zijn.

Nou liep ik dit jaar voor het eerst in 10 jaar niet in het Zeeuwse maar toch wilde ik dit jaar nog graag een marathon lopen. Mijn keuze is gevallen op de Berenloop op Terschelling. Heb ik ook goeie herinneringen aan. Ik liep daar in 2011 en 2014. De voorbereiding in gegaan en heb wel gemerkt dat de jaren onderhand echt gaan tellen.  Je hoort mij iet klagen want er zijn niet zo heel veel leeftijdsgenoten die het nog in hun hoofd halen om een uitdaging van een marathon aan te gaan. Geloof me vrij een uitdaging gaat het worden.

Dus zondagmorgen 4 november in alle vroegte samen met Jeroen, mijn oudste zoon, vertrekken richtig Harlingen om met de boot van 8:45 u. te vertrekken naar West-Terschelling.

Ook hier zwoegen al lijkt het minder te zijn.

Ongetwijfeld zullen we daar een aantal bekenden treffen. Een fantastisch sfeertje altijd met allemaal lopers of toeschouwers aan boord. We zijn dan mooi op tijd aan de andere kant om van start te kunnen gaan. Aan prognoses ga ik me niet wagen maar dat het zwoegen en werken gaat worden daar ben ik nu al van overtuigd.

En waar ik ook zeker van ben is dat ik hartstikke blij zal zal zijn als ik de rode loper opdraai om onder de Brandaris te finishen. Misschien wordt het wel mijn allerlaatste marathon die er nog gelopen wordt. Wie zal het zeggen? In elk geval heeft mijn huisarts indertijd ongelijk gehad want die legde me in 1993 een loopverbod op want: “ouwe mannen” zo zei hij:  “moeten maar gaan biljarten en liefst niet op een groot wedstrijdbiljart want dan moet je te ver lopen”. Wat een geluk dat ik zijn remedie in de wind heb geslagen.
Eerlijk is eerlijk ik kijk er nu wel tegenop maar even zo goed zoals ik het altijd tegen anderen zeg: ” Je lijdt het meest voor de pijn die je vreest”

Advertenties

Kustmarathon!

Geplaatst: 13/09/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Mijn eerste Kustmarathon in 2008

Raar eigenlijk dat ik dit jaar na een serie van 10 deelnames aan de Kustmarathon deze keer verstek laat gaan. 10 keer is een mooi aantal om te stoppen maar een beetje een raar gevoel is het toch wel. Vanmorgen tijdens mijn duurloop moest ik daar wel aan denken want meestal was het op deze donderdag dat ik mijn langste duurloop liep in de voorbereiding.
Maar ondanks het niet deelnemen in het Zeeuwse kriebelt het tegelijkertijd om toch dit jaar nog een marathon te doen. Goeie herinneringen heb ik aan mijn deelnames aan de Berenloop op Terschelling.
In 2011 samen met het hele start to run team een heel lang weekend op Terschelling gewonnen als beste locatie van Nederland. Zelf liep ik toen samen met Inge die daar haar eerste marathon liep. Een formidabel mooi weekend.
Een paar jaar later kreeg ik een uitnodiging van een aantal lopers/loopsters van de woensdagavondgroep of ik mee wilde naar de Berenloop. We zouden op zaterdag vertrekken en op maandag weer terug. Het duurde niet erg lang voordat ik er ja op zei ondanks dat er maar 4 weken tussen twee marathons zat. Toen ook meteen de afspraak met de groep gemaakt van start te gaan op 5’50”– 6’/km.

Hier was het nog gemakkelijk.

Na bijna 30 km was ik nog de enige van de groep die was overgebleven de rest was op achterstand geraakt terwijl we toch aardig nauwkeurig op de afgesproken tijd liepen. Op dit punt kon ik nog lekker doorlopen en liep toen die keer met een negatieve split van bijna 3′
Bij de opgang naar het strand riep er een loper naar me: “Hé…je mag hier maar 30”. 
Met deze gedachten en herinneringen toch maar weer ingeschreven voor de Berenloop.
Meteen vanmorgen maar weer eens een duurloop gemaakt van bijna 25 km. Er zal tenslotte ruim 42 km overbrugd moeten worden.
Mijn laatste? Wie zal het zeggen!

Hier het groepje nog compleet.

Donderdagavond,

Onbeperkt drinken onderweg is wel erg gemakkelijk

De trainingen van de afgelopen weken kenmerken zich vooral door de hoge temperaturen. Niet alleen de temperatuur hoog maar ook de luchtvochtigheid. Het zweet loopt je van alle kanten van je lijf. Juist door die hoge luchtvochtigheid verdampt het zweet niet en die verdamping zorgt voor de koeling.

Er zijn overigens wel wat mogelijkheden om de ergste warmte te omzeilen.
Midden op de dag in de volle zon is waarschijnlijk de slechtste optie die je kunt kiezen. Een stuk beter is het al om gewoon vroeg te beginnen dan heb je minstens in het begin al niet de warmste periode. Ook wat later op de avond is het vaak wat beter te doen. Maar dan krijg je weer te maken met pittige onweersbuien waar je ook beter niet in verzeild wilt raken.
Heb je de mogelijkheid om in de schaduw te lopen van het bos scheelt dat ook weer een stuk.

Als hier de hele dag de zon op staat kan het er ongenadig warm zijn.

Bij onze baantrainingen in de avonduren ligt er altijd een gedeelte pal in de zon en een gedeelte in de schaduw. Voor de oefeningen heb je wel de mogelijkheid om de schaduwkant te kiezen maar eenmaal begonnen aan het schema is die keuze er gewoon niet meer.
Heel soms wijken we uit naar het naastgelegen park in de schaduw van eeuwenoude wilde kastanje bomen.
Lopen we het schema op de baan zorg ik met mijn collega’s er altijd voor dat er nabij de finish en het 200 m punt een emmer water met een aantal gevulde bidons met water staan. Die voorzien wel in een behoefte. Er wordt druk gebruik van gemaakt.

Vanochtend bij mijn duurloop koos ik er voor om vroeg te vertrekken en zoveel als mogelijk om in de schaduw te lopen. Het eerste uur viel het nog wel mee maar in het tweede uur werd het pittig. Mijn bijna twee liter water op mijn rug was nagenoeg op toen ik thuis kwam. Toen was het amper 9 uur.
In het tweede deel kwam de warme editie van de Zeeuwse Kustmarathon weer bovendrijven. Een editie die ik met mijn beide zonen liep.