Archief voor de ‘sport’ Categorie

Vorstelijk loopje!

Geplaatst: 13/12/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Een wildrooster

Als ik vanmorgen aan de keukentafel de krant zit te lezen hoor ik het al. Er worden autoruiten schoongekrabd. Ja…als het in deze periode van het jaar in de nachten helder wordt dan gaat de temperatuur onderuit en zeker in de eerste nachten en ochtenden als de lucht nog vochtig is dan vriezen autoramen dicht. Maar ook fietspaden en binnen weggetjes hebben de neiging glad te worden.
Als ik zo meteen vertrek voor een duurloop mag ik daar wel rekening mee houden alhoewel er niet veel asfalt op mijn route zal zijn. Het enige waar ik eigenlijk tegenop zie zijn mijn eeuwige koude handen. Goed inpakken die dingen is het parool.
Als ik de straat uitloop komt het zonnetje er al bij.
Het is dan wel koud maar het ziet er erg vriendelijk uit. Licht…heel veel licht.

Lekker fris.

Als ik na een km of 5 op Bedaf kom is het zand vandaag een stuk minder mul. De topjes van het zand bevroren opletten dus hoe en waar je je voeten neerzet. Omgezwikte enkels heb je zo.
Het verbindingsstuk tussen Bedaf en Slabroek is het wildviaduct over de A50.
Het heidegebied op Slabroek is afgelopen weken omheind, de paden zijn voorzien van wildroosters en afgelopen week zijn er een 6-tal Exmoor paardjes uitgezet die het stuk heide grasvrij moeten houden. Het is wel zo dat je zo maar als vanuit het niets voor een afrastering komt te staan.
Mijn plan was om vandaag een duurloop te maken van ongeveer 2 uur. Op mijn klokje kijken hoe lang ik onderweg was dat ging niet. Te veel ingepakt.
Thuis pel ik mijn klok vrij en druk af op 2:06′ Een prachtig rondje met prima omstandigheden.

Advertenties

Indoor wedstrijd.

Geplaatst: 07/12/2018 in sport
Tags:,

Vrijdagavond,

Sprint- en hordenbaantjes

Net thuis van wat voorbereidend sjouwwerk voor een indoor atletiekdagje voor pupillen en CD jeugd. Welke onderdelen zijn er dan zoal? De jongste deelnemers die draaien een circuit van hoogspringen, 30 m horden, 30 m sprint, bal werpen en kogelstoten.
CD jeugd gaat voor hoogspringen, kogelstoten en 30 m sprinten.
Dit jaar in Sporthal De Stigt in Uden terwijl we normaal gesproken altijd bezig zijn in sporthal de Wervel in Volkel. De laatste hal is net iets groter.
Als je de materiaallijst bekijkt dan moet er echt veel mee. Want welke sporthal heeft twee volwaardige hoogspringkussens liggen? Welke sporthal heeft er horden liggen? Welke sporthal heeft de juiste belijning voor de sprintnummers en de bijbehorende startblokken? Ook is er nooit een belijning voor het kogelstoten. En hoe doe je dat met kogelstoten je gooit toch deuken in de vloer. Gelukkig gebruiken we kogels van rubber.

Hoe hoog zou jij nog kunnen?

Net voordat men stoot wordt de rubberen kogel in een emmer met een natte dweil gesopt en zo maakt de kogel een mooi nat plekje op de vloer en kunnen we de afstand opmeten.
Het sjouwwerk vanavond bestond uit het laden van alle materialen in een behoorlijk grote vrachtauto en een aanhanger.
Morgenvroeg om 8 uur begint het opbouwen met ongeveer 10 mensen. De wedstrijd begint om 11.00 u. en we zijn dan echt wel klaar.
Behalve de juryleden die de wedstrijd begeleiden blijven er een aantal medewerkers aanwezig om de zaal een aantal keren om te bouwen.
Het laatste nummer begint om 16.10 u. Daarna gaat alles weer de vrachtauto in en zal ook weer gelost moeten worden.
Kortom een druk dagje morgen. Nee… de baantraining die hoef ik morgen niet te doen. Die is uitbesteedt.

Kort rondje Hemelrijk!

Geplaatst: 04/12/2018 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Iets voor de waaghalzen?

75′ op een DL1 tempo stond er op het programma. Omdat ik niet veel tijd had gehad om een andere route uit te zetten koos ik er voor om een rondje Hemelrijk te doen. Het kortst mogelijke rondje om de vroegere vuilstortplaats het “Luttelveld” nu dus het Hemelrijk, Het Luttelveld was een gebiedje dat vanaf jaren ’50 gebruikt werd als dumpplaats van afval. In die jaren ook het afval dat vanaf vliegbasis Volkel kwam. Toen men er achter kwam dat er zoveel grind in de grond zat begonnen in eerste instantie zelfbouwers gaten te graven om het zand en grind te gebruiken voor hun eigen bouwplaats. Behalve dan het werk was in mijn beleving het zand gewoon gratis.
Iets later werd er op wat grotere schaal aan zandwinning gedaan en vanzelfsprekend….nou ja vanzelfsprekend voor die tijd… was het met het storten van afval gedaan.  Wegenbouwbedrijf van Lee exploiteerde de zandafgraving en bouwde er een behoorlijk grote asfaltbetoncentrale. In een nog latere fase is er een ondernemer een recreatiepark begonnen.
Nu heet het park inmiddels BillyBird park en met een zomer van het kaliber van afgelopen jaar kan het er goed druk zijn.
Na wat bodemonderzoek zijn er de laatste paar jaar weer een aantal grindgaten bijgekomen. Nog steeds gebrek aan zand en grind kennelijk. Of het park daardoor ook groter door wordt dat zou ik niet weten.

Dat rondje liepen we gisterenavond en het leek wel een zwoele lenteavond Er vlogen tenminste een aantal jasjes uit. Tijdens een korte sanitaire stop kon ik het verhaal nog even vertellen van de jongedame die niet durfde te plassen onderweg. Een groot aantal kende het verhaal nog niet. Met net aan 12 km. waren we weer terug bij onze atletiekbaan. Volgende week komen er weer een paar km bij.

Nee…geen rondje Hemelrijk alhoewel je kunt deze ronde iedere week met een lus uitbreiden tot aan 26 km toe.