Archief voor de ‘sport’ Categorie

Dinsdagmiddag,

Keienrood

Afgelopen zaterdag en zondag een van de grotere hardloopevenementen van Nederland de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Ieder jaar weer opnieuw een groot aantal deelnemers van onze club. Een aantal jaren terug liep ik er zelf ook altijd maar de laatste jaren niet meer mede ook om het feit dat er dan op zondagmorgen een trainingsgroep zonder begeleiding staat en als er dan nog een aantal trainers ook meedoen dan is vervanging niet zo gemakkelijk te regelen. Op zich niet erg om niet mee te doen, ik heb het de laatste jaren ook niet meer zo’n zin in die grootschalige lopen. Liever wat kleinere loopjes.
Neemt niet weg dat ik er graag ga supporteren gewoon omdat ik denk dat je als trainer ook op wedstrijden je gezicht moet laten zien. Het zit er qua tijd net in om na de bostraining te douchen, te eten en dan naar Nijmegen te rijden. Groesbeek om iets nauwkeuriger te zijn. Je kunt via Groesbeek het parcours aan de achterkant benaderen precies bij de afslag van de Derdebaan naar de Zevenheuvelenweg. Niet alleen een strategisch punt om de mensen te zien passeren maar ook praktisch om wat korter erbij te kunnen komen.

Nagenoeg hetzelfde rood

Ik vraag aan onze clubleden om hun clubshirt te dragen zodat ze wat gemakkelijker te spotten zijn. Felrood valt op. Maar helaas pindakaas dit jaar was het shirt dat je kon kopen was ook felrood. Daar ging ik met mijn goeie gedrag om te focussen op rood.
Uiteindelijk is een ander hulpmiddel om zelf in mijn rode trainingsjas aan de kant te staan en van tevoren vertellen waar je ergens staat. Zo kan het zijn dat de lopers je eerder zien dan jij de lopers.
Nou was het zondag best fris weer maar met het zonnetje erbij was het goed te doen. Anders werd het toen er een bui aankwam met flink veel wind en koude regen/hagel. Dat was een stuk minder. Tegen 3 uur werd de stroom aan lopers wat minder en ben ik naar de auto gegaan en met de verwarming hoog naar huis gegaan.

Met de herstelloop op maandagavond kwamen de verhalen los. Samengeteld liepen er op zaterdagavond en zondag zo’n 75 mensen van de club mee.

 

Advertenties

Startbewijzen.

Geplaatst: 16/11/2017 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Hiervan waren er nog voldoende van op voorraad. Geen zwarte handel

Zeker als je aan drukbezette wedstrijden wilt meedoen moet je vaak in een heel vroeg stadium inschrijven. Organisaties maken daar ook wel gebruik van want inschrijven op een zo vroeg mogelijk tijdstip is vaak een stuk goedkoper dan het laatste moment afwachten. Waarbij je dan ook nog het risico loopt achter het net te vissen omdat het totale aantal deelnemers al bereikt is. De paniek hiervoor hoeft echt zo groot niet te zijn want als een aantal dagen voordat de wedstrijd daar is zijn er legio startnummers in de aanbieding.

En het nummer dat ik hier had kostte gewoon niks. (Tis voor niks 2008)

Waar ik dan wel een bloedhekel aan heb is dat iemand zijn of haar startnummer aanbiedt tegen een prijs van wat een late inschrijving kost en zelf hebben ze in een heel vroeg stadium tegen een goedkoper tarief ingeschreven. Zodoende ligt hun vraagprijs hoger dan dat ze zelf betaald hebben. Een andere misstand, vind ik dan, is dat iemand een startnummer in de aanbieding heeft en vervolgens moet je wel een bod doen op het nummer. Weet je nog niet of je mee kunt doen want het kan best zo zijn dat er iemand anders een bod doet dat een stuk hoger ligt.

Nee…van dit soort praktijken daar houd ik niet zo van.

Zo zijn er ook wel organisaties die een reservelijst van inschrijvers aanleggen en op het moment dat iemand zijn of haar startnummer inlevert komt de eerste die op de reservelijst staat in aanmerking voor het nummer. Vaak wel zo handig.

Anderzijds is er ook een site waar je je startnummer kunt aanbieden of er wel eentje kunt vinden. Voor alle  wedstrijden zijn er nog wel nummers aan te komen.

 

Zondagavond,

Eentje gevonden van 2006

Ja….zondag is ie er weer de Zevenheuvelenloop. Met zijn start op de Groesbeekseweg op een steenworp afstand van het Keizer Karelplein. In de diverse ondergrondse parkeergarages de gelegenheid om je om te kleden. Tenminste als je een individuele loper bent.

De voorste startvakken die ingedeeld zijn op basis van je opgegeven looptijd staan in het algemeen al vrij snel vol. Op zich niet eens zo erg want in de drukte is het minder koud.
Als het daarbij ook nog nat is dan is een poncho(vuilniszak) een prima bescherming die je net voor de start in het hek kunt hangen.

Als het startschot geklonken heeft kan het best nog even duren voordat je over de streep gaat en je tijdsregistratie geactiveerd wordt.
De trage start komt mede door het feit dat ze de start tot een erg smalle strook knijpen, een zandloperstart, zodat er maar een 4-5-tal lopers in de breedte over de startlijn kunnen.
Een voordeel hiervan is dat als je eenmaal over de streep bent  een zee van loopruimte hebt. Hier zit ook het gevaar dat je te snel van start gaat enerzijds door de ruimte anderzijds lopen de eerste 300 m na de start iets glooiend naar beneden.

Hier zit dus de eerste valkuil

Na dat eerste stuk begint het vlak maar geleidelijk aan loopt het parcours wat vals naar boven. Ben je te hard van stapel gelopen en je probeert hier je tempo vast te houden trap je meteen in valkuil twee.
Loop de eerste 5 km met enigszins aangetrokken handrem. Diegene die hier zijn krachten niet verspeeld kan een dijk van een 15 km lopen.

net iets eerder genomen. Ook in 2006.

Na iets meer dan 5 km draai je de Derde Baan op. Een geasfalteerde landweg die niet al te breed is. Even verder is de eerste drinkpost. Voor deze 15 km dronk ik vooraf altijd ruim voldoende en sloeg deze post vaak over. Meestal zo druk dat je toch een bekertje misgreep zeker als er net voor je onmiddellijk op de rem gestampt wordt. Ik koos hier de linkerkant van de weg daar lag vaak de meeste ruimte.
De Derde Baan is voor het parcours bijna 2 km lang en is goed vlak. Je tempo mag iets omhoog.

Even later draai je linksaf, het 7 km punt, de Zevenheuvelenweg op je krijgt ook meteen na het afdraaien een klimmetje. Als je in de verte kijkt zie je aan de sliert lopers wat je te wachten staat. Het kijkt een stuk bozer dan dat het in werkelijkheid is.
Tot aan ruim 8.5 km loopt het steeds wat op en af. Loop omhoog met een iets hogere pasfrequentie en gooi echt de rem eraf met het naar beneden lopen. Durf tempo te maken.

Weer linksaf kom je over tijdsregistratie matten het is een fotomomentje. Rechtop en een grote glimlach.

Net voor de volgende afslag is het 10 km punt. Krachten goed ingedeeld dan is het tweede blokje van 5 km iets sneller. Na het passeren van dit punt krijg je, wat mij betreft, de zwaarste km van de route. Een klim niet zo heel steil maar houdt wel wat langer aan.  Ik liep hier altijd links omdat hier dikwijls lopers gingen wandelen en je kon er niet langs. Ben je deze km door dan is het overwegend iets naar beneden. Er zitten nog wel een paar opjes in maar stelt niks meer voor. In de laatste twee km mag je helemaal los tot je weer rechtsaf de Groesbeekseweg opdraait. Je ziet in de verte al een paar vermeende finishbogen staan. Vergis je niet er staan er meer. Kijk langs de kant van de weg daar staat de nog te lopen afstand op. Hier wordt het even pittig want wat bij de start afliep, weet je nog, gaat nu naar boven.

Je eindtijd afklokken. Het is mij met deze strategie, zolang er op deze ronde gelopen wordt, nog altijd gelukt om ieder blokje van 5 km steeds iets sneller te lopen.
Ik liep er meer dan 20 keer en als ik de twee snelste en de twee langzaamste edities wegstreep zat de rest allemaal tussen 1:02’ en 1:03’30”
Mocht ik tijd hebben om te supporteren dan sta ik op het 7 km punt aan de rechterkant van de weg. Herkenbaar aan mijn rode trainingsjas.